profil

Polacy na soborze w Konstancji

drukuj
poleca 69% 244 głosów

Ponieważ wojna polsko-krzyżacka w latach 1409-1411 nie rozstrzygnęła podstawowych sporów, a już w 1414 pomiędzy państwem zakonnym a państwem polsko-litewskim wybuchł nowy konflikt zbrojny, obie strony zgodziły się na rozsądzenie sporu przez sobór, który w latach 1414-1418 obradował w Konstancji.

W skład polskiej delegacji na sobór weszli: arcybiskup Mikołaj Trąba, biskup Jakub z Korzkwi, biskup Andrzej Łaskarz, rektor uniwersytetu krakowskiego Paweł Włodkowic, Zawisza Czarny, Jan z Tuliszkowa i Andrzej Balicki. Władysław Jagiełło pozostawił do dyspozycji delegacji podjęcie decyzji, kto ma rozstrzygnąć spór polsko-krzyżacki – papież, cesarz czy sobór. Główne działania polskiej delegacji koncentrowały się wokół sporu z zakonem krzyżackim i toczyły się przed różnymi gremiami soborowymi przez cały czas jego trwania. Paweł Włodkowic przedstawił uczestnikom soboru szereg traktatów (najważniejszy – O władzy cesarza i papieża w stosunku do niewiernych), w których dowodził niesłuszności postępowania zakonu krzyżackiego. Delegacja polska zwalczała również kolportowany wśród uczestników soboru paszkwil Satyra przeciw herezji i innym niegodziwościom Polaków oraz ich króla Jagiełły, autorstwa dominikanina Jana Falkenberga. Pomimo tych zabiegów sobór nie zajął jasnego stanowiska wobec konfliktu polsko-krzyżackiego.

Pojęcia

sobór – zebranie biskupów wszystkich diecezji, zwoływane i obradujące pod przewodnictwem papieża głównie nad sprawami doktryny i organizacji Kościoła

Literatura

J. Krzyżaniakowa: Koncyliaryści, heretycy i schizmatycy... Kraków 1989.
A. Prochaska: Sobór w Konstancji. Kraków 1996.
T. Silnicki: Arcybiskup Mikołaj Trąba. Warszawa 1954.

Daty

lata 1414-1418 - sobór w Konstancji

Oś czasu

1397 - unia kalmarska(zjednoczenie Danii, Norwegii, Szwecji)
1455-1485 - wojna dwóch róż w Anglii(w jej wyniku władzę w Anglii obejmują Tudorowie)

Przydatne hasło? Tak Nie