profil

Polityka zagraniczna Kazimierza Wielkiego

drukuj
poleca 72% 409 głosów

Głównymi celami polityki zagranicznej Kazimierza Wielkiego było odzyskanie na drodze pokojowej utraconych w czasie rozbicia dzielnicowego ziem oraz ekspansja na ziemie wschodnie (Ruś Halicka).

Spór z zakonem krzyżackim Kazimierz Wielki usiłował rozwiązać na drodze mediacji monarchów Czech i Węgier (1335 – zjazd w Wyszehradzie: Polska odzyska ziemię dobrzyńską i Kujawy pod warunkiem zrzeczenia się praw do Pomorza i ziemi chełmińskiej), a następnie poprzez sąd papieski (1339 – sąd w Warszawie: wszystkie sporne tereny zostają przyznane Polsce). Fiasko mediacji i sądu papieskiego spowodowało, iż w 1343 roku Kazimierz Wielki zawarł z Krzyżakami pokój wieczysty (do Polski wracają Kujawy i ziemia dobrzyńska, zaś Pomorze Gdańskie i ziemia chełmińska zostają uznane za „jałmużnę” władcy Polski dla Zakonu).

W stosunkach z państwem czeskim Kazimierz Wielki doprowadził do zrzeczenia się przez króla Czech Jana Luksemburczyka praw do korony polskiej (1335 – zjazd w Wyszehradzie) oraz po nieudanej próbie zbrojnego odzyskania księstw śląskich (1345-1348) na mocy pokoju w Namysłowie (1348) zrzekł się praw do Śląska.

W 1349 roku na mocy układu sukcesyjnego Kazimierz Wielki przyłączył do państwa polskiego Ruś Halicko-Włodzimierską (Lwów, Halicz, Brześć, Włodzimierz).

Literatura

F. Kiryk: Wielki król i jego następca. Kraków 1992.
J. Wyrozumski: Kazimierz Wielki. Wrocław 1986.
R. Grodecki: Kongres krakowski w roku 1364. Kraków 1995.

Daty

1343 rok - pokój wieczysty z zakonem krzyżackim
1348 rok - pokój polsko-czeski w Namysłowie – zrzeczenie się przez Kazimierza Wielkiego praw do Śląska
1349 rok - przyłączenie do Polski Rusi Halicko-Włodzimierskiej

Oś czasu

1353 - początki państwa mołdawskiego
1431 - spalenie Joanny d’Arc na stosie

Przydatne hasło? Tak Nie