profil

Starożytna Sparta

drukuj
poleca 63% 243 głosów

Sparta była największym terytorialnie greckim państwem– polis, które powstało z połączenia pięciu osad położonych w dolinie rzeki Eurotas. Ustrój społeczny i polityczny Sparty, tak odmienny od występującego w innych państwach greckich, ukształtował się w VI wieku p.n.e. w wyniku prowadzonych od VIII wieku p.n.e. wojen z Meseńczykami.

Pełnoprawnymi obywatelami państwa spartańskiego byli jedynie potomkowie mieszkańców owych pięciu osad. Praw politycznych pozbawieni byli inni mieszkańcy Sparty, tzn. chłopi, tzw. heloci, oraz mieszkańcy podbitych przez Spartan ziem, tzw. periojkowie.

Spartanie uchodzili za doskonałych żołnierzy. Osiągnęli te umiejętności, stosując niezwykle okrutny system wychowania. Sparta była monarchią rządzoną przez dwóch królów jednocześnie. Istniało jednak zgromadzenie ludowe oraz rada. Odmienność ustroju społecznego i politycznego Sparty od innych greckich państw-miast spowodowała jej izolację.

Pojęcia

spartańskie wychowanie – w ten sposób określa się wychowanie w bardzo surowych warunkach. W starożytnej Sparcie nad wychowaniem dzieci pieczę sprawowało państwo, które decydowało np. o życiu danego dziecka. Słabe lub chore niemowlęta były zabijane. Całe życie młodych ludzi podlegało różnym ograniczeniom, np. nie mogli oni się żenić przed 30. rokiem życia, od 7. roku życia musieli żyć w obozach wojskowych
Związek Peloponeski (Symmachia Spartańska) – związek miast Peloponezu pod przewodnictwem Sparty, utworzony w VI wieku p.n.e. w celu wspólnego prowadzenia wojny. W jego skład wchodziły wszystkie krainy Peloponezu z wyjątkiem Argolidy, Achai i północnej Arkadii

Literatura

B. Bravo, E. Wipszycka: Historia starożytnych Greków. Tom 1. Warszawa 1988.

Daty

VI wiek p.n.e. - ukształtowanie się ustroju społeczno politycznego Sparty

Przydatne hasło? Tak Nie