profil

Teksty 77
Zadania 0
Słowniki 1
Obrazy 0
Wideo 0

poleca68%
Literatura

Środki poezji barokowej

budowanie obrazu na kontraście, epatowanie brzydotą, paradoksy, oksymorony, np. gorący lód, zimny ogień, hiperbola, czyli przesadne kreowanie jakiegoś zjawiska, anafora, czyli rozpoczynanie kolejnych wersów od tego samego zwrotu lub słowa, przestawny szyk wyrazów w zdaniu.



poleca85%
Język polski

Środki stylistyczne.

ŚRODKI STYLISTYCZNE: I. FONETYCZNE a). wyrazy dźwiękonaśladowcze (onomatopeja) II. SŁOWNIKOWE a). archaizm (wyrazy, które wyszły z użycia) b). neologizm (wyraz, zwrot lub znaczenie nowo utworzone) c). wulgaryzm (określenie mające...



poleca93%
Język polski

„Zadziwić oto cel poety”. Hasło Mariniego, odnieś do twórczości J. A. Morsztyna i D. Naborowskiego.

Celem poezji barokowej jest zaszokować, zaskoczyć odbiorcę. Dlatego twórcza praca poetów skupia się na poszukiwaniu nowych form wyrazu, na oryginalności pomysłu - czyli konceptyzmie. Najpopularniejszą techniką baroku była metoda twórcza...



poleca85%
Język polski

Środki stylistyczne.

- Homonimy - wyrazy jednakowe fonetycznie i ortograficznie, ale różne semantycznie i etymologicznie; np. para (wodna, zakochanych), klucz (do drzwi, znak muzyczny, zasada). Współcześnie rozróżniane wyłącznie na podstawie kontekstu zdania w jakim...



poleca85%
Język polski

Barok

1. RAMY CZASOWE EUROPA XVII w. we FRANCJI nie było 2. CHARAKTERYSTYKA CZASÓW BAROKU 2.1 SYTUACJA POLITYCZNA I KULTURALNA NA ZACHODZIE EUROPY - czas kontrreformacji - tolerancja religijna zanikała - we Francji rozwijała się kultura -...



poleca85%
Język polski

Adam Mickiewicz – „Droga nad przepaścią w Czufut-Kale”, analiza i interpretacja.

Utwór Adama Mickiewicza jest liryką pośrednią, sytuacyjną dialogu, w którym występuje dwóch bohaterów: Pielgrzym oraz Mirza. Pielgrzym, w kreacji którego wykorzystano motyw homo viator, jest zafascynowany nieznanym światem podróżującym,...



poleca85%
Język polski

Barok.

Alegoria - obraz w lit. I sztuce mający poza znaczeniem dosłowny określony sens przenośny, metaforyczny. Znaczenie alegorii jest ściśle skodyfikowane i potwierdzane tradycją, w przeciwieństwie do symbolu, który można interpretować wielorako...



poleca86%
Język polski

Starożytność

Dlaczego starożytność? Starożytność lub antyk związana jest z faktem że wszystkie dzieła tego okresu powstały w zamierzchłej przeszłość (w języku łacińskim wyraz „Antiquus” oznacza dawny). Terminów tych użyli twórcy jednej z następnych epok...



poleca82%
Język polski

Środki poetyckie użyte w wierszu Wisławy Szymborskiej pt:''Nic dwa razy''

Wisława Szymborska używa w wierszu pt:''Nic dwa razy'' następujących środków poetyckich: 1.przenośnia-inaczej nazywana rowniez metafora-jest to zespol wyrazow zyskujacych specjalne,odmienne znaczenie od tego ktore wynika z poszczegolnych jego...



poleca73%
Język polski

Środki stylistyczne.

Aluzja literacka – świadome ,znaczące nawiązanie do innego dzieła literackiego, odwołujące się do wiedzy i dociekliwości czytelnika, który powinien dostrzec i zinterpretować to nawiązanie. Anafora – retoryczny środek stylistyczny...



poleca82%
Język polski

Środki poetyckie

Aliteracja -powtarzanie tych samych liter lub sylab na początku kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers, służące do uwydatnienia treści wyrazów i całych wypowiedzi, np. Bura burza od boru. Onomatopeja -wyrazy dźwiękonaśladowcze;...



poleca75%
Język polski

Środki stylistyczne

1) Fonetyczne środki stylistyczne: - Onomatopeja (dźwiękonaśladownictwo) - środek polegający na takim dobieraniu wyrazów, aby naśladowały one swym brzmieniem opisywane zjawisko lub dźwięki wydawane przez opisywany przedmiot. 2) Słowotwórcze...



poleca81%
Język polski

Środki stylistyczne z podziałem na rodzaje.

Środki stylistyczne: Fonetyczne (brzmieniowe) - Onomatopeja(wyraz dźwiękonaśladowczy, np. puk, puk, - instrumentacja głoskowa (eufonia) - celowe powtarzanie tych samych głosek w bliskim sąsiedztwie - Rymy: 1 ? parzyste ? dwa kolejne wersy...



poleca82%
Język polski

Pojęcia z polskiego od a do p

A akapit-wcięcie w tekscie,rozpoczynające nową myśl. akcja-ciąg zdarzeń prowadzących do celu. aforyzm-zwięzłe,błyskotliwe sformułowanie ogólnej myśli(maksyma,sentencja) anafora-środek poetycki,rozpocznanie wersów tym samym wyrazem,literą(w ten...



poleca67%
Język polski

Gramatyka na polski- do matury

j polski



poleca76%
Język polski

Środki stylistyczne

SRODKI STYLISTYCZNE 1.FONETYCZNE -instrumentacja głoskowa (eufonia) - celowe powtarzanie tych samych głosek w bliskim sąsiedztwie, np. w wierszu "Epitafium Rzymowi" Mikołaja Sępa Szarzyńskiego: "Ty, co Rzym wpośród Rzyma chcąc baczyć...



poleca82%
Język polski

Opracowanie epoki barokowej.

Barok. Podłoże rozwoju literatury barok. 1. Barok (od portugalskiego barocco- perła nieoszlifowana)- nowy prąd w literaturze i sztuce, który w zestawieniu z renesansową harmonią kojarzono początkowo z cywilizacyjnym cofnięciem się, a nawet...



poleca81%
Język polski

Ściąga z części mowy

Animizacja - ożywienie, rodzaj metafory przypisującej przedmiotom martwym cechy istot żywych: ślepy kamień, gniewne morze. Anafora - figura stylistyczna polegająca na powtarzaniu jakiegoś słowa na początku kolejnych wersów, zdań itp....



poleca81%
Język polski

Środki stylistyczne

I. środki słowotwórcze: • Wyrazy zgrubiałe: psisko, kocisko, powieścidło, chłopisko • Wyrazy zdrobniałe: ziółka, pszczółka • Neologizmy – nowo powstałe wyrazy • Złożenia: szybkonogi, bystrooki II. środki leksykalne (tropy stylistyczne) •...



poleca81%
Język polski

Na zdrowie interpretacja

"NA ZDROWIE" tezą jest "Istota zdrowia" Podmiotem lirycznym jest Jan Kochanowski zwraca się do zdrowia. - Wiersz ma 24 wersy, pięciogłoskowiec - Rymy parzyste: "Zdrowie-dowie, prawie-jawie" - Występuje...



poleca66%
Język polski

Środki stylistyczne-z podręcznika

Środki stylistyczne Rodzaje środków stylistycznych Każdy wiersz może obfitować w rozmaite środki stylistyczne (zob. wiersze poetów baroku), może być ich również prawie całkowicie pozbawiony. Czasem już pobieżna analiza tekstu wystarczy, by...



poleca81%
Język polski

Środki stylistyczne A-Z i ich znaczenie

Środki stylistyczne – środki używane w literaturze (czasem również w filmie), mające na celu wywołanie u czytelnika (lub u widza) określonych emocji, pobudzenie jego wyobraźni. anakolut błąd składniowy zniekształcający budowę zdania, powodujący...



poleca84%
Dziennikarstwo

Środki stylistyczne - Zarys teorii literatury.

ŚRODKI STYLISTYCZNE a) słowotwórcze: - neologizmy - słowa nowo utworzone; np. niedobłysk - zdrobnienia/deminutiva - np. kotek - zgrubienia/augmentativa - np. kocur - złożenia/composita - wyrazu utworzone z dwóch słów; np. śmiercionośny b)...



poleca77%
Język polski

Barok - charakterystyka epoki.

Nazwa epoki i granice czasowe Nazwa "barok" pochodzi prawdopodobnie od portugalskiego słowa "barocco", oznaczającego rzadką i cenną perłę o nieregularnym kształcie. Miano epoki byłoby więc zarazem metaforą jej samej:...



poleca79%
Język polski

Środki stylistyczne

Środki stylistyczne: -brzmieniowe, -leksykalne, -trpy stylistyczne. Środki brzmieniowe: -intonacja- w trakcie wypowiadania tekstu - nadawanie mu pewnego rodzaju melodii, poprzez zmianę medolacji, w celu wyrażenia emocji,lub tylko dla...



poleca66%
Język polski

Środki stylistyczne i inne wyrażenia językowe-zbiór najpopularniejszych

Zdarza się często, że szukamy definicji jakiegoś pojęcia i jest nam trudno go znaleźć. Ja zebrałam część tych pojęć dotyczących przede wszystkim języka polskiego. Znajdziecie tu wiele środków używanych między innymi przez pisarzy-...



poleca82%
Język polski

Przypomnienie wiadomości o środkach stylistycznych. Wersja skrócona.

Apostrofa - uroczysty zwrot do kogoś lub czegoś ,,Litwo ojczyzno moja" ,,Kochana Aniu" Metafora - (przenośnia) znaczenie przenośne, znaczenie które ma nas zaskoczyć, wzruszyć, pozwolić naszej wyobraźni stworzyć nowy obraz świata ,,Ubrany w...



poleca78%
Język polski

Środki stylistyczne w poezji - znaczenie pojęć.

Anafora-powtórzenie tego samego słowa lub zwrotu na początku kolejnych wersów,zdań,zwrotek. Antropomorfizacja-uosobienie,czyli nadawanie przedmiotom,pojęciom i zwierzętom cech ludzkich. Apostrofa-bezpośredni i uroczysty zwrot do adresata....



poleca76%
Język polski

Epitet, porównanie, kontrast itp.

1. Epitet- okreslenie poetyckie wskazujące na właściwość danego przedmoitu bądź osoby (najczęściej jest to przymiotnik, rzeczownik, imiesłów). Np.: wysokie żądze, kroplą obłąkania. 2. Onomatopeja - wyraz naśladujący dźwieki i odgłosy naturalne....



poleca82%
Język polski

Środki stylistyczne

Eufonia – przyjemne dla ucha brzmienie wypowiedzi ( kakofonia jest przeciwieństwem) Aliteracja – powtórzenie jednakowych liter lub sylab w sąsiadujących ze sobą wyrazach w wersie lub na początku kolejnych wersów Onomatopeja (...



poleca80%
Język polski

Środki stylistyczne.

I. Środki stylistyczne: 1.Fonetyczne: -onomatopeja- wyraz dźwiękonaśladowczy, np. puk, puk, ćwir itp. 2. Słowotwórcze: -neologizm- wyraz nowoutworzony -zdrobnienia- np. kotek, piesek -zgrubienia- np. psisko, kocisko 3. Składniowe:...



poleca77%
Język polski

Środki stylistyczne

Środki stylistyczne : Aforyzm – zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy . Przykład : Kto krzyczy, ten słabnie . Anakolut – błąd składniowy...



poleca82%
Język polski

Charakterystyka liryki, rodzaje środków stylistycznych

LIRYKA RODZAJE LIRYKI:  Liryka bezpośrednia (osobista)-podmiot zwraca się do odbiorcy, wypowiadając się zazwyczaj na swój temat, w sposób bezpośredni  liryka nieosobista - jeżeli przeżycia podmiotu dotyczą jakiejś grupy i wyrażają...



poleca84%
Język polski

Środki stylistyczne

Aforyzm: zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy. Antonim: przeciwieństwo Alegoria: podstawienie pojęć oderwanych pod obraz o znaczeniu...



poleca83%
Język polski

Podział stylistycznych środków językowych

1. Fonetyczne środki - celowy dobór głosek: -instrumentacja głoskowa albo eufonia -onomatopeja, czyli imitowanie dźwięków (miau, hau, zgrzytać, huk itp) -rym, czyli zgodność grupy głosek kończących wyraz w co najmniej dwóch wersach -rytm, czyli...



poleca82%
Język polski

Środki stylistyczne i rodzaje rymów - powtórzenie wiadomości.

1. EPITET - to tyle co określenie; określa cechę przedmiotu albo stosunek wypowiadającego do przedmiotu; występuje najczęściej w postaci przymiotników, rzadziej zaś w postaci imiesłowów, 2. PORÓWNANIE - zestawia się ze sobą dwa zjawiska, z...



poleca84%
Język polski

Analiza i interpretacja wiersza Aleksandra Puszkina "Prorok" - charakterystyka wizerunku romantycznego poety.

Aleksander Puszkin, autor utworu "Prorok", był wybitnym poetą rosyjskim, tworzącym w epoce romantyzmu. Autor w wierszu zastosował lirykę bezpośrednia, a podmiotem lirycznym jest bliżej nieokreślony nam poeta. Osoba mówiąca w utworze...



poleca76%
Język polski

Środki stylistyczne - wielki przewodnik po środkach.

alegoria- obraz lub opowiadanie, które w całości ma sens przenośny. Alegorię różni od symbolu jednoznaczność przenośni. Może być wplatana w utwór literacki lub usamodzielniona stanowić odmianę bajki. Typowym choć uproszczonym przykładem alegorii...



poleca85%
Język polski

Pytania na maturę ustną 2004

Starożytność 1. Na czym polega uniwersalność greckich mitów? 2. Przedstaw motyw niezawinionego cierpienia, odwołując się do Księgi Hioba i mitu o Prometeszu. 3. Na czym polega konflikt tragiczny w „Antygonie” Sofoklesa? 4. Rozważ przesłania...



poleca87%
Język polski

Barok - pojęcia

Epitet - wyraz określający rzeczownik, przydawka podkreślająca, uwydatniająca charakterystyczną cechę jakiegoś przedmiotu, osoby, stanu; stosowany w celu wzmocnienia plastyki opisu oraz dla jego emocjonalnego zabarwienia. Oksymoron -...



poleca87%
Dziennikarstwo

Poetyka opisowa, zagadnienia z II roku studiów.

Plik zawiera zagadnienia z poetyki opisowe, będzie rozbudowany.



poleca85%
Język polski

Tamaryszek - Z.Herbert

Podmiot liryczny i jednocześnie bohatera wiersza można utożsamić z Homerem. Wskazuje na to nawiązanie do antyku, do treści "Iliady" oraz samotnej śmierci samego pisarza. Cały wiersz możemy podzielić na dwie części. W pierwszej...



poleca83%
Język polski

Środki stylistyczne.

FONETYCZNE Wyrazy dźwiękonaśladowcze- używany w poezji środek artystyczny polegający na takim dobieraniu wyrazów, że naśladują swym brzmieniem opisywane zjawisko lub dźwięki wydawane przez opisywany przedmiot. np. I dudni, i stuka, łomocze i...



poleca85%
Język polski

Epoka Oświecenia - pojęcia, filozofie, utwory.

RAMY CZASOWE W POLSCE: 1740-faza wstępna (do 1764) przed panowaniem Stanisława Augusta Poniatowskiego (ostatni król polski) 1764-1795-faza dojrzała 1795-1822-faza schyłkowa - III rozbiór polski -A.Mickiewicz wydaje "Ballady i...



poleca85%
Język polski

Opis środków poetyckich

1. Anafora – celowe powtórzenie wyrazu na początku strofy lub wersu; podkreślenie znaczenia powtarzanego słowa 2. Epifora - powtórzenie tego samego słowa lub zwrotu na końcu następujących po sobie wersów, strof, zdań 3. Paralelizm składniowy –...



poleca85%
Język polski

Gatunki literackie.

GATUNKI LITERACKIE: *Powieść - utwór epicki, pisany prozą, wielowątkowy o rozbudowanej fabule, akcja toczy się w dłuższym okresie czasu i występuje duża ilość bohaterów. *Powieść historyczna - utwór epicki, pisany prozą, wielowątkowy o...



poleca85%
Język polski

Środki stylistyczne

Epitety-wyszukane//wyrafinowane metafory niezwykłe porównania//zawiła ornamentyka słowa gradacja-stopniowanie//hiperbola-wyolbrzymienia anafora-kazdy wers od takiego samego słowa epifora tylko na końcu wersu //symbol oksymoron-zestawienie...



poleca81%
Język polski

Środki stylistyczne.

ŚRODKI STYLISTYCZNE APOSTROFA-bezpośredni zwrot do kogoś lub czegoś, szczególnym rodzajem apostrofy jest inwokacja (uroczysty zwrot do Boga, bóstwa z prośbą o natchnienie) ANAFORA- poszczególne wersy rozpoczynają się tym samym wyrazem, zwrotem...



poleca71%
Język polski

Środki poetyckie - wyjaśnienia pojęć.

Aliteracja -powtarzanie tych samych liter lub sylab na początku kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers, służące do uwydatnienia treści wyrazów i całych wypowiedzi, np. Bura burza od boru. Onomatopeja -wyrazy dźwiękonaśladowcze;...



poleca83%
Język polski

Barokowa miłość - wyjaśnij na kilku przykładach.

Barok - miłość cielesna, ziemska jest potępiona 1. Koncept - wiersz musiał być zaskakujący i w miarę możliwości nowatorski; „Do trupa” Morsztyn Naborowski 13. Oksymoron- zestawienie dwóch wyrazów sprzecznych znaczeniowo, „mróz gorejący,...



poleca82%
Język polski

Środki artystyczne

ANAFORA powtórzenie tego samego wyrazu lub zwrotu na początku zdań, wersów, strof. APOSTROFA uroczysty zwrot skierowany do osoby (zmarłej lub nieobecnej), zjawiska, idei lub przedmiotu ALUZJA świadome nawiązanie w utworze lit. do innego...



poleca78%
Język polski

Środki poetyckie.

Alegoria - rodzaj metafory, której znaczenie odczytujemy w sposób jednoznaczny poprzez odwołanie się do tradycji kulturowej, literackiej, religijnej. Na alegorii opierają się często bajki Przykład : lis - to spryt, zuchwałość. Aliteracja - to...



poleca72%
Język polski

Środki stylistyczne

Rodzaje środków stylistycznych Każdy wiersz może obfitować w rozmaite środki stylistyczne (zob. wiersze poetów baroku), może być ich również prawie całkowicie pozbawiony. Czasem już pobieżna analiza tekstu wystarczy, by określić, co jest w nim...



poleca84%
Język polski

Środki stylistyczzne

Fonetyczne - Aliteracja(Rozpoczęcie sąsiednich wyrazów tymi samymi głoskami), Onomatopeja(wyraz dzwiekonasladowczy, np. puk, puk), Eufonia(Przyjemne, harmonijne brzmienie głosek), Instrumentacja głoskowa, paranomazja słowotwórcze(fleksyjne) -...



poleca80%
Język polski

Barokowy styl.

Barok postawił sobie za zadanie szokowanie i zaskakiwanie odbiorcy swoją oryginalnością i formą. Dlatego też twórcy tego okresu, tacy jak Daniel Naborowski czy Jan Andrzej Morsztyn stworzyli nowy styl poetyckiego obrazowania, przesycony środkami...



poleca74%
Język polski

Środki artystyczne - ściaga

Elipsa, opuszczenie elementu zdania oczywistego ze względu na kontekst wypowiedzi- epitet (określenie) – wyraz określający rzeczownik, uwydatniający charakterystyczne, nieprzygodne cechy osób lub przedmiotów, uznawane za autora tekstu za...



poleca76%
Język polski

Terminy literackie.

Aforyzm - zwięzłe zdanie, wyrażające myśl moralną, filozoficzną, maksyma, sentencja, złota myśl. Akcja - część fabuły, zespół zdarzeń, które prowadzą do określonego rozwiązania. Alegoria - uosobienie abstrakcyjnych pojęć. Często spotykana w...



poleca83%
Język polski

Marinizm

Marinizm - nurt literacki baroku Marinizm - nazwa ta pochodzi od nazwiska włoskiego pisarza Gianbattista Marino; marianizm to inaczej kwiecisty barok; odrzucał renesansową harmonię między treścią a formą i kładł nacisk na formę; lubował się w...



poleca84%
Język polski

Środki artystyczne i stylistyczne.

1. ALITERACJA – rozpoczynanie sąsiednich wyrazów tymi samymi głoskami - przykład: „(…)moreny, mureny i morza i zorze(…)”(W. Szymborska „Urodziny”) - funkcje: * uwypuklenie danego fragmentu tekstu; * podkreślenie melodyjności wiersza 2....



poleca82%
Język polski

Środki artystyczne

Środki artystyczne Co to jest epitet, oksymoron, anafora, przerzutnia, onomatopeja, elipsa? Nie wiesz? Zajrzyj tutaj! - epitet (określenie) – wyraz (przymiotnik, imiesłów, rzeczownik) określający rzeczownik, uwydatniający charakterystyczne,...



poleca66%
Język polski

Środki stylistyczne

Rodzaje środków stylistycznych Każdy wiersz może obfitować w rozmaite środki stylistyczne, może być ich również prawie całkowicie pozbawiony. Czasem już pobieżna analiza tekstu wystarczy, by określić, co jest w nim dominantą stylistyczną...



poleca79%
Język polski

Rodzaje literackie i gatunki.

Eelegia : utwór liryczny o treści poważnej, refleksyjny, utrzymany w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi.Wyróżniamy elegie miłosne i patriotyczne, np. * "Żale Sarmaty " Franciszek Karpiński Karpiński mówi o tym, że...



poleca81%
Język polski

Środki artystyczne

- oksymoron (epitet sprzeczny) – najprostsza forma paradoksu, będąca zespoleniem dwóch wyrazów o znaczeniach przeciwstawnych i wzajemnie się wykluczających, którym zostaje nadane znaczenie przenośne (np. „śpiesz się powoli”, „blask ciemnieje”,...



poleca79%
Język polski

Środki stylistyczne.

1) FONETYCZNE - dotyczące warstwy brzmieniowej tekstu: Aliteracja - polega na stosowaniu tych samych głosek na początku sąsiadujących ze sobą wyrazów. Eufonia - polega na stosowaniu zasad harmonijnego współbrzmienia głosek. Onomatopeja - wyraz...



poleca78%
Język polski

Środki stylistyczne.

ŚRODKI STYLISTYCZNE (INACZEJ JĘZYKOWE BĄDŹ POETYCKIE) Środki poetyckie są podstawową jednostką stylu artystycznego utworu lirycznego. Wyróżniamy: fonetyczne (dźwiękowe), morfologiczne, słowotwórcze, składniowe, leksykalne oraz figury...



poleca81%
Język polski

Środki poetyckie.

Środki poetyckie Alegoria – motyw zawarty w dziele literackim, np. postać, zdarzenie, który oprócz znaczenia dosłownego ma sens dodatkowy, domyślny, czyli alegoryczny. Aliteracja - to powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku...



poleca83%
Język polski

Środki stylistyczne

ALEGORIA - Motyw zawarty w dziale literackim ( a także malarskim, filmowym) ANAFORA ? Środek poetycki polegający na powtórzeniu tych samych wyrazów. ANIMIZACJA ? Nadawanie przedmiotom i zjawiskom przyrody cech istot żywych (zwierząt) ANTYTEZA ?...



poleca83%
Język polski

Środki poetyckie

Eufonia –obejmuje rym, rytm, instrumentację głoskową (Kakofonia-brak harmonii dźwiękowej) Instrumentacja głoskowa: -Onomatopeja – świst, zgrzyt/ Ruszyła maszyna po szynach ospale -Aliteracja – zwija się zaułek zawiły/ zagubiony we własnych...



poleca82%
Język polski

Środki stylistyczne

TROPY: 1. EPITET – to tyle co określenie; określa cechę przedmiotu albo stosunek wypowiadającego do przedmiotu; występuje najczęściej w postaci przymiotników, rzadziej zaś w postaci imiesłowów, np.: „szklana...



poleca84%
Język polski

Składniowe, fonetyczne, leksykalne, słowotwórcze środki stylistyczne

SKŁADNIOWE ŚRODKI STYLISTYCZNE: 1). Apostrofa - bezpośredni, często uroczysty zwrot do adresata (Boga, ojczyzny, osoby, pojęcia, rzeczy) stosowany w utworach poetyckich i w przemówieniu w celu wywołania odpowiedniego nastroju. 2). Antyteza -...



poleca82%
Język polski

Środki stylistyczne - spis

TROPY STYLISTYCZNE 1. Fonetyczne środki stylistyczne. • Instrumentacja głoskowa – nagromadzenie w tekście określonych głosek lub ich --kombinacji, np. - powtórzenie dźwiękowe, - aliteracja (powtórzenie głosek. PRZYKŁAD : Zdawało się, że w...



poleca75%
Język polski

Środki poetyckie

EPITET: przydawka (przymiotnik) określająca rzeczownik, służy ubawieniu przedstawianego obrazu METAFORA: inaczej przenośnia, służy nadaniu pewnego podobieństwa do konkretnego wyrażenia; znaczenie przenośne PORÓWNANIE: zestawienie ze sobą...



poleca84%
Język polski

Pojęcia z polskiego

Pamflet Pamflet, utwór publicystyczny lub literacki, nierzadko anonimowy, zmierzający do zdemaskowania, ośmieszenia i poniżenia osoby, środowiska społecznego, instytucji. Posługuje się ekspresywną retoryką, przejaskrawieniami w sformułowaniach,...



poleca85%
Język polski

Środki artystyczne

Środki artystyczne Epitety- określają rzeczowniki- przymiotnika; działają na wyobraźnię np. drewniana szafa, biały ptak Porównanie- udowadnia pewne właściwości rzeczy, zjawisk itp. na podstawie jakiegoś podobieństwa; łączniki jak, jakby,...



poleca69%
Język polski

Środki poetyckie

#Homonimy - wyrazy jednakowe fonetycznie i ortograficznie, ale różne semantycznie i etymologicznie; np. para (wodna, zakochanych), klucz (do drzwi, znak muzyczny, zasada). Współcześnie rozróżniane wyłącznie na podstawie kontekstu zdania w jakim...



poleca79%
Język polski

Słownik terminów literackich

Słownik terminów literackich Adaptacja- parafraza, przekształcenie utworu literackiego na potrzeby określonej grupy odbiorców. -adaptacja szkolna- przeznaczona dla młodzieży -adaptacja teatralna- przeniesienie na scenę utworu epickiego lub...



poleca81%
Język polski

Środki stylistyczne - ściąga

I. Fonetyczne: 1. Wyrazy dźwiękonaśladowcze - używany w poezji środek artystyczny polegający na takim dobieraniu wyrazów, że naśladują swym brzmieniem opisywane zjawisko lub dźwięki wydawane przez opisywany przedmiot. np. I dudni, i stuka,...