profil

Kontrreformacja

drukuj
poleca 77% 210 głosów

Kontrreformacja była reformą wewnętrzną Kościoła katolickiego przeprowadzoną w XVI wieku pod kierunkiem papiestwa. Jej celem była reforma struktur Kościoła katolickiego, aby mógł on przeciwstawić się wpływom reformacji i podjął próbę odzyskania utraconych wpływów.

Najważniejsze działania kontrreformacyjne Kościoła katolickiego:
– zwołanie soboru powszechnego w Trydencie (1545-1563), który m.in. sprecyzował najważniejsze dogmaty wiary katolickiej i odrzucił ich interpretację przez zwolenników reformacji, przeprowadził reformę organizacji i liturgii w Kościele,
– zreformowanie instytucji inkwizycji,
– 1540 rok – założenie Towarzystwa Jezusowego (jezuitów), czyli zakonu podporządkowanego ściśle papieżowi, którego głównym zadaniem była walka z reformacją.

Warto pamiętać

W 16 lat po założeniu zakon liczył już 1000 członków i miał swe siedziby w Europie, Afryce, Ameryce i Azji. Pierwsze kolegium jezuickie założono w Hiszpanii.

Pojęcia

kontrreformacja – ruch religijny w XVI i XVII wieku, którego celem była reforma Kościoła katolickiego i przeciwstawienie się reformacji

Literatura

J. Delumeau: Reformy chrześcijaństwa w XVI i XVII wieku. Tom 2: Katolicyzm między Lutrem a Wolterem. Warszawa 1986.
Ks. B. Kumor: Historia Kościoła. Część 5: Czasy nowożytne. Rozłam w chrześcijaństwie zachodnim. Lublin 1984.
J. Hollis: Historia jezuitów. Warszawa 1973.
G. Testas, J. Testas: Inkwizycja. Warszawa 1994.

Daty

lata 1545-1563 - sobór w Trydencie
1540 rok - powstanie zakonu jezuitów

Przydatne hasło? Tak Nie