profil

Interpretacja wiersza Tadeusza Różewicza "Ocalony"

Ostatnia aktualizacja: 2021-02-16
poleca 85% 108 głosów

Tadeusz Różewicz

Bardzo lubię wiersze Tadeusza Różewicza, a zwłaszcza te napisane po II Wojnie Światowej. Wiersze te charakteryzują się prostotą, ale zarazem poruszają wiele ważnych kwestii dotyczących ludzi, życia i zmian dokonanych po II Wojnie Światowej oraz odczuć ludzi w czasach II Wojny Światowej.

Jednym z najciekawszych wierszy Różewicza jest wiersz pt. "Ocalony". Przedstawia on świat pusty i bezbarwny, pozbawiony radości i jakichkolwiek wartości. Podmiot liryczny wypowiada się w niektórych kwestiach bardzo pesymistycznie i z brakiem wiary na tzw. "lepsze jutro" - "Człowieka tak się zabija, jak zwierzę". Istnieje jednak w tekście nadzieja podmiotu lirycznego na pomoc pochodzącą od Boga, którą wyraża słowami: "Szukam nauczyciela i mistrza niech przywróci mi wzrok słuch i mowę niech jeszcze raz nazwie rzeczy i pojęcia niech oddzieli światło od ciemności".

Zwroty te kojarzą mi się ze Starym i Nowym Testamentem. Słowa: "Szukam nauczyciela i mistrza" przypominają zwroty, jakimi odnosili się apostołowie do Pana Jezusa (Nowy Testament). Wyrażenia "niech przywróci mi wzrok słuch i mowę nich jeszcze raz nazwie rzeczy i pojęcia niech oddzieli światło od ciemności" skojarzyłam ze Starym Testamentem. W przypowieści o stworzeniu świata Bóg nazywał rzeczy i pojęcia, oddzielał światło od ciemności (podmiot liryczny ma nadziej na ponowne nazwanie rzeczy i pojęć oraz oddzielenia światła od ciemności).

Wiersz charakteryzuje się dużą ilością sformułowań przeciwstawnych: człowiek i zwierzę; miłość i nienawiść; wróg i przyjaciel; ciemność i światło; prawda i kłamstwo piękno i brzydota; męstwo i tchórzostwo. Sformułowania te nadają odczuć tajemniczości, dzięki którym wiersz bardziej zaciekawia czytelnika i prowokuje do zastanowienia się, co chciał nam autor przekazać.

W wierszu zauważamy środki stylistyczne, jednak we mnie największą ciekawość wzbudziło użycie turpizmu przez Tadeusza Różewicza: "furgony porąbanych ludzi". Słowa te wzbudzają we mnie odrazę, a zarazem przerażenie. Mam wrażenie, że autor użył tak brutalnych słów alby uświadomić czytelnikom, że życie w obozach koncentracyjnych, jak i poza nimi było skrajnie trudne, urągające człowieczeństwu.

Autor użył w wierszu kilku innych środków poetyckich, a są to m.in.:
- anafora: "niech przywróci mi wzrok słuch i mowę, niech jeszcze raz nazwie rzeczy i pojęcia niech oddzieli światło od ciemności"
- powtórzenia: ocalałem oraz widziałem
- prozaizm: porąbanych
- epitet: porąbanych ludzi
- porównanie: Człowieka tak się zabija, jak zwierzę,
- wyliczenie: wzrok słuch i mowę

Można zauważyć, że w tym wierszu autor użył niewielu środków poetyckich. Uważam, że w ten sposób Tadeusz Różewicz chciał podkreślić treść swojego wiersza.

Warto również zwrócić uwagę na budowę tego wiersza. W tym utworze poetyckim występuje kompozycja ramowa nazywana również klamrową. Tworzą ją dwa takie same fragmenty: "Mam dwadzieścia cztery lata ocalałem prowadzony na rzeź". W wierszu można zauważyć porządek w chaosie. Wszystkie strofy do siebie pasują z wyjątkiem szóstej zupełnie innej od reszty.

Uważam, że wiersz doskonale oddaje atmosferę panującą w czasach II Wojny Światowej, autor trafnie przedstawia nam odczucia ocalonego człowieka "prowadzonego na rzeź".

Podoba się? Tak Nie
Komentarze (1) Brak komentarzy

nie czytałam wszystkiego, potrzebowałam tylko środków stylistycznych, które na szczęsice tu znalazłam :) za te środki daję 5 :P

Treść zweryfikowana i sprawdzona

Czas czytania: 2 minuty

Ciekawostki ze świata