profil

Gombrowiczowskie klimaty

drukuj
poleca 50% 14 głosów

Aluzje do homoseksualizmu pojawiają się też w utworach Gombrowicza. Bratanie się Miętusa z parobkiem, opisane w Ferdydurke, jest przez ziemiańską rodzinę traktowane właśnie jako objaw homoseksualnych skłonności. Nie gorszą one ziemian, są uznawane za pański kaprys, do którego szlachcic ma prawo. Wspomina się nawet o jakimś księciu Sewerynie, który miał homoseksualne skłonności. Jednakże interpretacja wujostwa jest błędna, Józia i Miętusa fascynuje młodość, prymitywizm i naturalność prostych ludzi, ucieleśniona w postaci parobka, symbolu marzeń o ucieczce od form. Zachwyt ten niewiele ma wspólnego z homoseksualnymi skłonnościami...
W adaptacji teatralnej Operetki (w reż. Jerzego Grzegorzewskiego) wyraźne rysy homoseksualisty ma mistrz Fior – kreator mody. Brawurowo zagrał go Wojciech Malajkat.

Przydatne hasło? Tak Nie