profil

Antygona

poleca 38% 27 głosów

A nie mniemałam, by ukaz twój ostry
Tyle miał wagi i siły w człowieku,
Aby mógł łamać święte prawa boże,
Które są wieczne i trwają od wieku,
Że ich początku nikt zbadać nie może.
Ja więc nie chciałam ulęknąć się człeka
Antygona, Frederick Leighton
I za złamanie praw tych kiedyś bogom
Zdawać tam sprawę. Bom śmierci ja pewna
Nawet bez twego ukazu; a jeśli
Wcześniej śmierć przyjdzie, za zysk to poczytam.

(Sofokles, Antygona; tłum. Kazimierz Morawski)

Ale ten płacz Antygony,
Co szuka swojego brata,
To jest zaiste nad miarę

Wytrzymałości.

(Czesław Miłosz, W Warszawie)

Niekiedy zdarza się, że postaci literackie żyją własnym życiem, odrywając się od utworów, których są bohaterami. Tak niewątpliwie działo się z Antygoną – bohaterką antycznej tragedii Sofoklesa. Kobieta ta stała się symbolem słabej, ale niepokornej niewiasty, buntującej się przeciwko władzy i ludzkim prawom, niezgodnym z prawami boskimi. Stała się też symbolem siostry opłakującej śmierć swojego brata.

poleca 35% 20 głosów

Bohaterka dramatu Sofoklesa – starożytna buntowniczka

Antygona z tragedii Sofoklesa buntuje się przeciwko wszechwładzy króla Teb– Kreona, a zarazem swego stryja – surowego despoty. Kreon zakazuje grzebania zwłok jednego z braci Antygony – Polinika, uznaje bowiem zmarłego w bratobójczej walce Polinejkesa za zdrajcę niegodnego pogrzebu. Drugi z braci, Eteokles, ma zostać pochowany z wszelkimi honorami. Ich siostra nie zgadza się z decyzją króla, uważając, że prawo ludzkie nie może przeciwstawiać się boskiemu nakazowi grzebania zwłok. Sama,...

Podoba się? Tak Nie

Materiał opracowany przez eksperta

Czas czytania: 1 minuta