Charakterystyka Romea "Romeo i Julia"

Romeo jest jednym z głównych bohaterów dramatu "Romeo i Julia". Pochodził z zamożnego rodu Montekich, którego członkowie mieszkali w Weronie we Włoszech. Miał zaledwie 16 lat, a więc był niewiele starszy od Julii.

Młodzieniec był bystry, błyskotliwy i wykształcony. Władał bogatym językiem i potrafił dobrze walczyć. Mimo młodego wieku pokonał Parysa i Tybalta. Romeo odznaczał się odwagą, co udowodnił, wkradając się do ogrodu Kapuletów, mimo grożącego mu niebezpieczeństwa. Potwierdzają to słowa: "A miejsce zgubne, gdyby Cię kto z moich krewnych tu zastał…". Jednak można u niego dostrzec także porywczość, zmienność w uczuciach, kochliwość i pewną niedojrzałość, co podkreślają słowa: "Święty Franciszku! Cóż to za przemiana! Toż Rozalina owa ukochana, nic już nie znaczy? Miłość więc młodzieży w oczach jedynie, a nie w sercu leży". Romeo był również waleczny i mściwy – gdy Tybalt zabił Merkucja, Romeo, mszcząc śmierć przyjaciela, zabił Tybalta. Skutkiem tego czynu stał się wygnańcem, co sprawiło, że stracił sens życia. Podobnie dramatyczna była walka Romea z Parysem w grobowcu Julii, w której zginął Parys.

Od momentu, gdy poznał Julię, Romeo nie widział poza nią świata. Bardzo ją kochał i był jej wierny, co potwierdzają słowa: "Którym ukochał, jest z krwi Kapuleta". Stał się innym człowiekiem – konsekwentnym, dojrzałym i romantycznym. Dla miłości do Julii był gotów poświęcić życie. Wolał zginąć, niż żyć bez ukochanej.

Romeo żywił nienawiść do rodu Kapuletów, ponieważ ojciec Julii był przeciwny ich miłości. W związku z tym Romeo i Julia zdecydowali się na potajemny ślub. Nienawiść Romea do rodu Kapuletów ukazuje cytat: "Julio Kapulet! O dolo zbyt sroga! Życie me jest więc w ręku mego wroga!".

Romeo był bardzo przywiązany do swojego rodzinnego miasta Werony, którą darzył głęboką miłością. Nie wyobrażał sobie życia poza nią, co podkreślają jego słowa: "Zewnątrz Werony nie ma, nie ma świata, tylko tortury, czyściec, piekło samo! Stąd być wygnanym jest to być wygnanym ze świata".

Moim zdaniem, Romeo był dobrym, uczuciowym i wrażliwym człowiekiem. Na początku utworu był emocjonalnie niedojrzały i kochliwy, gdyż nieszczęśliwie wzdychał do Rozaliny, a czas spędzał na zabawie z przyjaciółmi. Jednak jego zachowanie zmieniło się po poznaniu Julii. Od tego momentu zależało mu tylko na miłości do niej, lecz przez konflikt między dwoma rodami nie mógł być z ukochaną. Stawał się coraz bardziej porywczy i gwałtowny. W końcu, nie mogąc znieść rozłąki z Julią, popełnił samobójstwo. Uważam, że gdyby rodzice kochanków dostrzegli siłę ich miłości, Romeo nie popełniłby samobójstwa, nikogo by nie zabił, i mógłby żyć długo i szczęśliwie z Julią.