profil

Problem miłości i tęsknoty do utraconej ojczyzny. Na podstawie wybranych trzech tekstów literackich.

drukuj
poleca 85% 107 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Problem miłości i tęsknoty do utraconej ojczyzny jest często opisywany w dziełach literackich. Poruszali go tacy pisarze jak: Juliusz Słowacki, Adam Mickiewicz. Najczęściej to losy bohaterów zmuszonych do wyjazdu ze swojego kraju lub wojskowych wyjeżdżających na wojnę.
W swoim utworze pod tytułem „Moja piosnka II” Cyprian Kamil Norwid przedstawia obraz Polski nie tyle realny, co przeniesiony w strefę ideału. Właśnie idealizowanie ojczyzny jest charakterystyczną cechą dla tego rodzaju motywu. Wiersz ten jest wyrazem tęsknoty autora za domem, przedstawia on jego samotność, smutek i bezsilność. Symbolem rodzinnego domu jest chleb – dar Boga: „Dla darów nieba… Tęskno mi, Panie..”. Podmiot liryczny tęskni do wiejskiego krajobrazu, gdzie bocianie gniazdo symbolizuje szczęście. Mówi również o swej tęsknocie „do bez – tęsknoty i do bez – myślenia”. Można to zrozumieć, jakby właśnie w swojej ojczyźnie nie miał problemów, jego głowa nie była zatroskana, czuł się tak spokojnym, wolnym człowiekiem.
Następny utwór, w którym występuje motyw tęsknoty za ojczyzną to hymn Juliusza Słowackiego pt. „Hymn (Smutno mi, Boże!)”. Utwór ten jest bardzo osobistym wyznaniem Polaka emigranta tęskniącego za krajem ojczystym. Podmiotem lirycznym jest sam autor, mówiący w liczbie pojedynczej. Słowa „Smutno mi, Boże” wprowadzają nas w smutną atmosferę wiersza. Juliusz Słowacki zwraca się do Boga. Dziękuje mu między innymi za stworzenie pięknego świata, ale stwierdza, że wszystkie dary nie są w stanie ukoić jego rozpaczy.
Ostatnim utworem, który chcę przedstawić jest krótka książka pt. „Latarnik” Stefana Żeromskiego. W niej autor opowiada o dziejach mężczyzny, który jest zmęczony wieloletnią tułaczką po świecie. Pragnie on odpocząć i znaleźć swoje miejsce na świecie. Tutaj ukazane jest znaczenie polskiej literatury dla ludzi tęskniących za ojczyzną. Bohater czyta „Pana Tadeusza” i wtedy przypomina sobie dokładnie swój kraj.
Wszystkie utwory, w których poruszony został motyw utęsknionej ojczyzny mają charakter smutny. Wyrażają uczucia towarzyszące ludziom, którzy są poza granicami swojego ukochanego kraju lat dziecięcych i młodocianych.


Polecasz? Tak Nie
Komentarze (1) Brak komentarzy
16.12.2007 (09:49)

kto to pisał?? "Latarnik" Stefana Żeromskiego?!?! A nie Sienkiewicza przez przypadek...?? Nawet jeśli początek jest niezły to wspomnienie o tym "Latarniku" psuje wszystko...

Formy wypowiedzi