Andrzej Kmicic - streszczenie losów

Głównym bohaterem powieści "Potop" Henryka Sienkiewicza jest Andrzej Kmicic.

Młody, wysoki, przystojny potomek z zubożałego rodu szlacheckiego. Typowy przedstawiciel XVII-wiecznej szlachty o awanturniczym usposobieniu.

Jest skłonny do awantur i bójek, przyzwyczajony do rządzenia, ceni nade wszystko miłość: "Ale ja bym panny za żadne skarby nie oddał". Gwałtowny, o gorącym temperamencie kawaler z fantazją.

Dostał w spadku Lubicz oraz rękę wnuczki zmarłego Herakliusza Bilewicza. Jego życie zmieniło się pod wpływem wielkiej miłości do Oleńki. Kmicic został uznany za zdrajcę Ojczyzny po złożeniu księciu Januszowi Radziwiłłowi przysięgi na wierność. Aby oczyścić się z zarzutów w oczach rodaków i ukochanej, przestaje uczestniczyć w różnorakich zabawach, zaś na jego twarzy często gości smutek i przygnębienie. Podczas najazdu Szwedów na Polskę bohater pragnie całym sercem służyć Ojczyźnie.

Pod zmienionym nazwiskiem Babinicz bierze udział w walkach polskiej armii. Walczy z brawurą i zaciętością, nie boi się śmierci, wypełnia najtrudniejsze rozkazy. Nikt nie rozpoznaje w nim zdrajcy, jego imię zaczyna być znane wśród szlachty. Bierze udział w obronie Jasnej Góry, przyczyniając się do jej ostatecznego sukcesu i ochrony świętego miejsca przed najeźdźcami. Jego bohaterskie czyny zostają docenione przez przywódców.

Moim zdaniem, należy podziwiać Andrzeja Kmicica za to, że z despotycznego zawadiaki przeobraził się w patriotę, dla którego dobro Ojczyzny było ważniejsze od własnych interesów. Postępowanie Kmicica na początek było złe, z czasem poprawiło się za sprawą jego wielkiej miłości do Oleńki oraz głębokiego poczucia obowiązku wobec Ojczyzny.