W XV wieku długie podróże po oceanach były możliwe tylko na odpowiednich okrętach - karawelach oraz karakach. Były to dwu- lub trzymasztowe żaglowce o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie. Do najważniejszych zalet tych jednostek należało nieznane wcześniej w Europie ożaglowanie. Podobnie jak wiele innych rozwiązań, zostały one przejęte od Arabów.
Budowa okrętu
- Ster – umożliwiał nadawanie statkowi właściwego kierunku ruchu.
- Pomieszczenia pod pokładem – służyły jako miejsca odpoczynku dla załogi oraz przechowywania towarów.
- Ładownie – wykorzystywano do przechowywania żywności, wody, towarów oraz broni.
- Balast – w postaci ciężkich kamieni ułatwiał stabilne utrzymywanie się okrętu na wodzie.
Rodzaje żagli
- Żagle łacińskie – były trójkątne i najlepiej sprawdzały się wtedy, gdy wiatry wiały do dziobu statku.
- Żagle rejowe – miały kształt prostokąta i nadawały karace największą prędkość, gdyż korzystały z wiatrów wiejących od rufy okrętu. Ich połączenie z żaglami łacińskimi pozwalało na pływanie w każdych warunkach, niezależnie od kierunku wiatru.
Ciekawostka
Kadłub karaki był szerszy niż w ówczesnych statkach, co zapewniało większą ładowność i stabilność na otwartych wodach.
Uzupełnienie faktów
Karawela została opracowana przez Portugalczyków w połowie XV wieku jako lekki i zwrotny żaglowiec do eksploracji i handlu. Karaka (carrack) była większa, zbudowana z większą ładownością, służyła głównie do transportu towarów na długich trasach oceanicznych. Karaky miały bardziej wytrzymałą konstrukcję, co pozwoliło na bezpieczniejsze podróże przez Atlantyk i na inne duże oceany.