profil

Siostra opłakująca brata

poleca 9% 36 głosów

Nieco inne cechy Antygony eksponuje Miłosz w wierszu W Warszawie. Dla noblisty Antygona to po prostu siostra opłakująca śmierć ukochanego brata. Takich Antygon pełno jest w wojennej Warszawie, w której zginął niejeden człowiek. Właśnie płacz takiej siostry staje się dla poety z wiersza Miłosza impulsem do opłakiwania śmierci poległych, choć jeszcze niedawno obiecywał sobie, że nie będzie płaczką żałobną ani nie dotknie „ran wielkich swojego narodu”. Z kolei Kazimiera Iłłakowiczówna w swym wierszu nazywa Antygonę „patronką sióstr”:

Antygono, patronko nas, biednych,
powtarza mi się sen: wybiegam,
leży brat mój zabity na śniegu.

(...)

Wzięłaś brata ciało nieostygłe,
wydarłaś je psom, wilkom i strzygom.
Antygono, patronko ścigłych.

(...)

Przyjmij życie moje za okup,
Antygono, święta garstko prochów.
Antygono, siostro nasza z mroków.


(Kazimiera Iłłakowiczówna, )

Warto zobaczyć

sztukę Janusza Głowackiego "Antygona w Nowym Jorku", obrazy "Antygona prowadząca ślepego Edypa" Antoniego Brodowskiego, "Edyp i Antygona" Adama Kokulara

Podoba się? Tak Nie

Materiał opracowany przez eksperta

Czas czytania: 1 minuta