"Krzyżacy" opis obyczaju rycerskiego - ślubowania

Henryk Sienkiewicz w powieści "Krzyżacy" przedstawia wiele obyczajów rycerskich, jakie panowały w ówczesnym czasie wśród rycerzy. Są one nieodłącznymi elementami stanu rycerskiego. Nie możemy przecież wyobrazić sobie prawdziwego rycerza, który nie miałby swej damy serca.

Obyczajem, który wybrałam do opisu, jest ślubowanie. Polega ono na tym, że rycerz wybiera damę swojego serca i składa jej ślubowanie, na przykład tak jak Zbyszko do Danusi, że w Krakowie nad karczmą powiesi tarczę, na której napisze, iż Danuta jest najurodziwszą i najcnotliwszą spośród panien we wszystkich królestwach, a jeśli ktoś się z nim sprzeciwi, Zbyszko będzie z nim walczył. Także ślubował Danuśce, że przyniesie jej pawie pióra z czubów niemieckich, by pomścić śmierć jej matki, oraz ślubował jej, że będzie usługiwał jej i innym damom przy stole. Dama ta niekoniecznie musiała w przyszłości zostać jego żoną; zdarzały się przypadki, że rycerz składał ślubowanie przed małżonką swego władcy albo innego ważnego rycerza.

Obyczaj rycerskiego ślubowania nie był wprawdzie polski, jednak Mazowsze, leżąc na rubieżach niemieckich i często widząc rycerzy z dalekich krajów, znało go lepiej niż inne dzielnice i naśladowało dość często.

Wybrałam ten rodzaj obyczajów rycerskich, ponieważ bardzo mi się podoba, gdyż rycerze byli uprzejmi i mili dla dam i nigdy nie pozwolili sobie na niegrzeczne i nieuprzejme zachowanie wobec nich. Chciałabym, aby dzisiejsi chłopcy byli bardziej rycerscy, chociażby pod tym względem.