Henryk Sienkiewicz "Latarnik" - recenzja

Utwór Henryka Sienkiewicza pt. „Latarnik” jest chyba najbardziej klasycznym przedstawicielem noweli spośród dzieł autora. Po jego przeczytaniu uświadomiłam sobie, że muszę podzielić się swoimi wrażeniami oraz udowodnić, że warto jest go przeczytać. Utwór powstał w 1880 roku podczas podróży pisarza do USA, Francji i Włoch. Najprawdopodobniej właśnie dlatego jest to dzieło wyjątkowo patriotyczne, które ukazuje, że nawet na emigracji, w miejscu oddalonym o kilka tysięcy kilometrów od ojczyzny, nadal jesteśmy Polakami.

Skawiński jest głównym bohaterem noweli, człowiekiem, który tułał się po świecie, nie mogąc znaleźć dla siebie miejsca. Próbował podjąć się prawie każdej pracy, jednak zawsze ogień czy też inne żywioły niszczyły to, co zaczął. Bohater był weteranem wielu wojen, przez co zdobył mnóstwo odznaczeń. Był pechowcem, który jedynie pragnął zaznać spokoju. Wyjątkowo los zaprowadził go w miejsce, gdzie dostał posadę latarnika. Przykładał się do pracy oraz cieszył się, że w końcu mógł zaznać odrobiny spokoju. Cały czas wierzył, iż jest to miejsce jego pobytu aż do wiecznego spoczynku. Do czasu, gdy otrzymał przesyłkę z jedzeniem i książką Adama Mickiewicza pt. „Pan Tadeusz”. Ze łzami w oczach zaczął czytać, przy czym wspominał ojczyznę, przypomniał sobie, kim tak naprawdę jest i gdzie jest jego miejsce. Przez to wszystko nie wykonał swoich obowiązków i naraził życie wielu osób. Starzec został zwolniony z pracy i skazany na dalszą tułaczkę.

Najważniejsze dla zrozumienia utworu wydają się być elementy odwołujące się do romantyzmu. Między innymi jest to motyw tułaczki Skawińskiego i jego walki na wielu frontach, która oddaje romantyczną ideę walki wszędzie tam, gdzie toczy się bój o wolność. Element taki jak uczucie nostalgii towarzyszące latarnikowi, wykorzystanie książki „Pan Tadeusz” oraz zawarty w niej motyw miłości do ojczyzny są również istotne.

Znajdziemy też wątki psychologiczne, do których możemy zaliczyć wątek przygotowywania się do śmierci, którym jest samotnicze życie na latarni, oraz walkę w latarniku między pragnieniem odpoczynku a chęcią powrotu do kraju. Omawiany utwór ma budowę typowej noweli – wyróżniamy w nim ekspozycję, zawiązanie akcji, punkt kulminacyjny i rozwiązanie akcji. Język utworu jest nieskomplikowany, a stylistyka ciekawa.

Utwór jest bardzo wciągający, Sienkiewicz potrafił przedstawić przeżycia wewnętrzne bohatera w taki sposób, że czyta się je z przejęciem. Jednak najbardziej podobały mi się elementy odwołujące się do romantyzmu. Tekst jest bardzo obszerny, co niektórych może zniechęcać do przeczytania, jednak tych najbardziej zainteresowanych losami głównego bohatera będzie to tylko zachęcało. Nowela zasługuje na wyróżnienie, ponieważ pokazuje prawdziwą miłość do ojczyzny oraz uzmysławia piękno literatury. Myślę, że każdy, kto jest patriotą, powinien zapoznać się z treścią utworu, ponieważ ukaże on prawdziwą nostalgię oraz problematykę emigracji.