Przemówienie na temat przemocy

Szanowni Państwo!

Zastanówmy się wspólnie, jakie są przyczyny występowania przemocy wśród młodzieży. Zjawisko agresji nigdy wcześniej nie było tak wszechobecne wśród nastolatków na tak szeroką skalę. Wymuszenia pieniędzy, pobicia, szantaże, wulgarne słownictwo, rabunki, zastraszanie, pogróżki, kradzieże – to wszystko są zachowania młodych ludzi wobec ich rówieśników. Przykłady przemocy można by mnożyć, ponieważ obfituje w nie prasa brukowa, radio, telewizja. Media atakują nas nieustannie wizjami morderstw, gwałtów. Prasa z ludzkiego nieszczęścia czyni sensację, telewizja pokazuje patologiczne rodziny.

Zadajmy sobie pytanie, jaki ukryty cel ma upublicznianie takich „rewelacji”? Może zdaniem mediów ma być to ostrzeżenie… Z drugiej strony niezdrowe sytuacje budzą ciekawość. Są to programy emitowane w godzinach popołudniowych. Są raczej sensacją zaspokajającą gusta publiczności niż ostrzeżeniem…

Ponadto młodzież czerpie głównie wzorce z własnego domu rodzinnego i otoczenia. Na pewno poczucia bezpieczeństwa nie jest w stanie dać dom, w którym na co dzień „gości” alkohol. Rodzice nadużywający tych napojów nie są w stanie skupić się na wychowaniu dziecka ani zaspokoić jego potrzeb emocjonalnych. Młody człowiek dorastający w takiej rodzinie mimowolnie czerpie wzorce. Jedna patologia rodzi drugą. Taka osoba przenosi swoje lęki i frustracje do szkoły, pragnie się zemścić, wyżyć, wyładować na innych. Zawsze wszyscy są winni, tylko nie ona. Szuka ofiary, słabszego, mimowolnie i podświadomie kopiuje wzór z własnego domu.

Jest też inny rodzaj przemocy, który często jest bagatelizowany – przemoc psychiczna. Dręczenie, wykluczanie z grupy, obgadywanie, rozpowszechnianie plotek – to wszystko może mieć równie destrukcyjny wpływ na młodego człowieka jak przemoc fizyczna. W erze mediów społecznościowych takie zachowania nabierają jeszcze większego zasięgu i intensywności.

Wobec tych wszystkich problemów musimy zadać sobie pytanie: co możemy zrobić, aby przeciwdziałać przemocy wśród młodzieży? Po pierwsze, edukacja – zarówno w domu, jak i w szkole – powinna kłaść nacisk na rozwijanie empatii, umiejętności radzenia sobie z emocjami i rozwiązywania konfliktów bez użycia agresji. Po drugie, ważne jest stworzenie systemu wsparcia dla młodzieży, w którym będą mogli otwarcie mówić o swoich problemach i obawach. Po trzecie, rodzice i nauczyciele powinni być czujni na wszelkie sygnały świadczące o tym, że dziecko może być ofiarą lub sprawcą przemocy.

Podsumowując, przemoc wśród młodzieży to problem złożony i wielowymiarowy. Wymaga on współpracy wszystkich środowisk: rodzinnego, szkolnego i społecznego. Tylko poprzez wspólne działania możemy stworzyć bezpieczne i przyjazne otoczenie dla naszych dzieci, w którym będą mogły rozwijać się bez strachu i agresji.

Dziękuję za uwagę.