Krótkie streszczenie Mitu o Dedalu i Ikarze

Król Krety Minos miał żonę Pasifae, która pod wpływem klątwy zakochała się w byku zesłanym przez Posejdona. Z ich związku narodził się Minotaur — pół człowiek, pół byk. Aby ukryć tę hańbę, Minos sprowadził na Kretę Dedala, genialnego wynalazcę i budowniczego, by ten zbudował Labirynt, w którym ukryto potwora.

Dedal wykonał zadanie, ale został uwięziony wraz ze swoim synem Ikarem, aby nie mógł zdradzić tajemnicy Labiryntu. Pragnąc uciec z wyspy, skonstruował skrzydła z piór i wosku dla siebie i Ikara. Przed lotem przestrzegł syna, by nie leciał ani zbyt nisko nad morzem, gdzie wilgoć mogłaby zniszczyć skrzydła, ani zbyt wysoko, gdzie słońce mogłoby stopić wosk.

Podczas lotu Ikar, zachwycony uczuciem wolności, wzbił się zbyt wysoko. Słońce stopiło wosk w jego skrzydłach, a on spadł do morza i utonął. Zrozpaczony Dedal pochował syna na wyspie, którą nazwał Ikarią, a pobliskie wody stały się znane jako Morze Ikaryjskie.

Dedal dotarł do Sycylii, gdzie znalazł schronienie na dworze króla Kokala. Minos, pragnąc odnaleźć Dedala, podróżował po świecie, oferując nagrodę temu, kto przeciągnie nić przez spiralną muszlę. Wiedząc, że tylko Dedal potrafi tego dokonać, król Kokalos poprosił go o rozwiązanie zadania. Gdy Minos odkrył miejsce pobytu Dedala, zażądał jego wydania. Kokalos zgodził się pozornie, ale jego córki, zafascynowane talentem Dedala, zabiły Minosa podczas kąpieli, polewając go wrzącą wodą. W ten sposób Dedal odzyskał wolność i mógł spędzić resztę życia w spokoju.