Jesienią w przyrodzie występują bardzo duże zmiany. Jest to okres, w którym wszystko, co żyje, przygotowuje się na nadejście zimowych chłodów. Dla ludzi jest to również czas zbioru plonów i intensywnej pracy.
Świat wokół nas zaczyna mienić się wszystkimi odcieniami zieleni, brązu i czerwieni. Z drzew zaczynają opadać liście, które szeleszczą pod nogami podczas spacerów po lesie lub parku. Dzieci zbierają opadające z drzew kasztany i żołędzie. Czerwienią się w parkach grona jarzębiny. Między gałęziami drzew i krzewów rozciągają się nitki „babiego lata”, na których osiada wieczorna rosa.
Na klombach i w przydomowych ogródkach kwitną jeszcze astry, cynie i aksamitki, z których można tworzyć bajecznie kolorowe bukiety. Na polach trwają wykopki ziemniaków, a na rżyskach widać stada kruków, wron i cukrówek. Na jesiennym niebie można zaobserwować stada ptaków odlatujących do ciepłych krajów. Słońce zachodzi teraz wcześniej, temperatura w ciągu dnia jest już dużo niższa niż w lecie, a ranki i wieczory także są chłodne. Zaczynają się pierwsze jesienne szarugi i wichury.
Zmiana pory roku wpływa niekorzystnie na nastroje ludzi. Stają się częściej senni i zamyśleni. Jednak po pełnej pracy wiosną i latem, jesienią zebrano plony, co pozwala zimą spokojnie odpoczywać aż do następnego roku.
