Płakać
Płakać
1. ‘wydzielać łzy, zwykle wskutek silnych emocji’; 2. ‘biadać, lamentować’; 3. ‘narzekać z płaczem na kogoś, na coś’.
Tren I
płakać mej wdzięcznej dziewki pomóżcie”. Uważa on, że jej śmierć zabrała mu całą radość życia „I wszystkich moich pociech nagle zbawiła”. W dalszej części poeta porównuje jej odejście z wątkiem o
Tren I
płakać mej wdzięcznej dziewki pomóżcie”. Uważa on, że jej śmierć zabrała mu całą radość życia „I wszystkich moich pociech nagle zbawiła”. W dalszej części poeta porównuje jej odejście z wątkiem o
Wiersz "Do przyjaciela"
Do przyjaciela Jest przy mnie. Śmieję się - Ona Jest obok. Rozśmiesza mnie. Umila każda chwilę. Dopełnia mnie. Płaczę - Ona jest obok. Pozwala mi płakać . Nie pyta. Rozumie. Daję mi siłę
Jesień
Ludzie mówią: "Jesień-brzydka, deszczowa" A dla mnie jest piękna, wesoła i kolorowa Ludzie na jesień się rozstają, a ja nie mam chłopaka Po co później na jesień mam po nim płakać ? Po co się
Juliusz Słowacki "Testament"
się zyć tak samo jak inni, cierpieć, płakać także jak inni. Poeata ma nadzieje, że przyczłe pokolenia docenią jego potryjotyzm widzięcznością. Zdaje sobie sprawę z tego, że przemieżał życie samotnie