Nie pamiętasz hasła?Hasło? Kliknij tutaj
Dulszczyzna jest nie tylko kategorią etyczną i obyczajową, ale i estetyczną. Drobnomieszczanki nie mają dobrego gustu. Paradują w starych, przybrudzonych halkach (pani Aniela), zagracają domy setkami tanich bibelotów, dających wrażenie przepychu (salon Dulskich, Żabusi, domy mieszczan z wiersza Tuwima Mieszkańcy ). Oszczędność każe „paniom Dulskim” ochraniać sprzęty warstwami pokrowców, które zdejmuje się np. podczas wizyt konkurentów do ręki córek. Tak robi np. pani Chomińska – bohaterka...
Gabriela Zapolska w dramacie pt. „Moralność Pani Dulskiej” chciała ukazać zachowania, postawy ludzi sobie współczesnych, które osobiście irytowały i drażniły polską artystkę. Zadanie to wykonała
moralnością mieszczaństwa, dbałością o pozory i zakłamaniem. Główna bohaterka sztuki , pani Dulska jest świetnym przykładem tejże postawy – Zapolska tak precyzyjnie scharakteryzowała znienawidzone
i aby nikt o nich nie wiedział” często lecz nie tak przesadnie jak w utworze jest stosowane i dziś na przełomie tysiącleci. Problem zwany dulszczyzną i kołtunerią jest bardzo aktualny do dziś. Zawsze
ograniczeń, natomiast wiąże się z cechami charakteru i postawami konkretnych ludzi. Zmienił się natomiast sposób i zasięg walki z dulszczyzną . Utwór sceniczny był dostępny jedynie dla grona widzów
Dulszczyzna to postawa życiowa polegająca na tworzeniu pozorów przyzwoitości oraz braku zrozumienia dla potrzeb intelektualnych. Pojęcie to stworzyła Grażyna Zapolska, autorka tragikomedii "Moralność