profil

Leżeć

poleca b/d

1. ‘być w pozycji poziomej’; 2. ‘znajdować się, być położonym, zajmować jakieś miejsce’; 3. ‘rozpościerać się’; 4. stpol. też ‘trwać, pozostawać, przebywać; oblegać’.

Pochodzenie:

Od XIV w.; ogsłow. (por. czes. ležet ‘leżeć, obozować’, ros. ležať ‘leżeć; znajdować się; być obowiązkiem, spoczywać na kimś’) < psłow. *ležati ‘leżeć’ < psłow. czasownik *legti (patrz LEC).

poleca b/d
poleca b/d
poleca b/d

leże

‘miejsce do leżenia, spania; legowisko zwierząt’; od XIX w., wcześniej od XVI w. forma leża ‘miejsce do leżenia, spania; kwatera’

poleca b/d
poleca b/d

łoże

1. ‘duże wspaniałe łóżko’; 2. dawniej ‘łóżko, posłanie’; 3. od XIV w. ‘sprzęt do leżenia i spania’; ogsłow. < psłow. *lože ‘miejsce, gdzie ktoś lub coś leży, łoże, łóżko, legowisko’ < psłow. *ležati

poleca b/d

należeć (się)

czasownik przedrostkowy

poleca b/d

przynależeć

czasownik przedrostkowy

poleca b/d

poleżeć

czasownik przedrostkowy

poleca b/d

przeleżeć

czasownik przedrostkowy

poleca b/d

uleżeć się

czasownik przedrostkowy

poleca b/d
Podoba się? Tak Nie