profil

Front

drukuj
poleca b/d

1. ‘przednia część, przód budynku’; 2. ‘czołowa linia wojska; miejsce działań wojennych’; 3. w znaczeniu meteorologicznym ‘granica między różnymi masami powietrza’; 4. szerzej ‘miejsce działań, dziedzina wspólnej planowej działalności’.

Pochodzenie:

W znaczeniu 1. od XVIII w. z łac. frons, frontis ‘czoło, twarz, przód’; pozostałe znaczenia utworzone od fr. front ‘czoło’ – początkowo głównie w znaczeniu wojskowym, z czasem rozszerzając się na inne dziedziny; wyraz posiada rozbudowaną frazeologię, np. stanąć do kogoś frontem ‘stanąć twarzą, przodem do kogoś’, walczyć na dwa fronty ‘działać przeciwko dwóm przeciwnikom;wykonywać różne działania jednocześnie’, zmieniać front ‘zmienić zdanie, postawę’.

poleca 34% 3 głosy

afront

‘obelga, zniewaga’; od XVIII w.; pochodzi od fr. affront (fr. af- < łac.ad- ‘przy, do’)

poleca b/d

frontalny

1. głównie w znaczeniu wojskowym ‘atak zwartym czołem od frontu’; 2. ogólniej ‘znajdujący się na przodzie, od frontu’; od XX w.

poleca b/d

fronton

‘ozdobny szczyt fasady budynku’; od XVIII w.; utworzony za niem. i fr. fronton, wł. frontone

poleca b/d

frontowy

1. ‘dotyczący frontu, związany z frontem’; 2. także ogólniej ‘przedni, będący na przedzie czegoś’; od XIX w.

poleca 100% 1 głos

konfrontacja

‘porównanie, postawienie przeciwników twarzą w twarz’; od XVIII w.; pochodzi od łac. confrontatio (< confrontare ‘być naprzeciw czegoś’)

Przydatne hasło? Tak Nie