profil

Różnie wykorzystywana historia w tekstach literackich i kultury - rozprawka.

poleca 85% 463 głosów

Treść Grafika Filmy
Komentarze
Henryk Sienkiewicz powstanie listopadowe Juliusz Słowacki Jan Matejko

Prawdą jest, że od historii zależy bardzo wiele. Historia kreuje nas. Moje „ja”. To ona stworzyła realia, w jakich żyję. Ona też istnieje w książkach, które czytam, filmach, które oglądam, czy też muzyce, której słucham.
Bo historię bardzo często i bardzo różnie wykorzystuje się między innymi przy tworzeniu historii.
Czasami służy ona jako przesłanie. Używa się jej, by oceniać naszą rzeczywistość.
Niewątpliwie taką właśnie rolę historia pełni w piosence „1932-Berlin” zespołu Kult. W tekście Kazika pozornie opisującego Berlin lat trzydziestych bardzo dużo jest podtekstów i odnośników opisujących teraźniejszość, dzisiejszą Polskę.” Gdziekolwiek ja ruszę się, widzę samo zło” czy też „i nie mam, co pić”- to opis tego, co widzi i czuje każdy człowiek, żyjący gdziekolwiek:, „ bo Berlin trzydziestych lat, taki jest, jak cały świat” Podobne przesłanie niesie sama melodia. Początkowa stylizacja na rytmy przełomu lat dwudziestych i trzydziestych kończy się gwarem i krzykiem znanym i nam.
Historia to także wspaniałe natchnienie, inspiracja dla autora.
Tak też przysłużyła się Juliuszowi Słowackiemu, gdy tworzył on „Grób Agamemnona”. Wiersz ma wymowę osobistą i Słowacki wykorzystując historię starożytną jasno wypowiedział się na podstawowe tematy życia narodowego: klęski powstania listopadowego, niewoli i możliwości odrodzenia.

Czasami zaś historia jest po prostu tak niezwykła i intrygująca, że autor wybiera ją sobie za tło do swojej fabuły.
Tak też postąpił Henryk Sienkiewicz pisząc „Quo Vadis?”. Autor przestrzega prawdy historycznej, Sienkiewicz przy tworzeniu tej powieści studiował nawet „Dzienniki” Tycjana i „Dzieje apostolskie” a swych fikcyjnych bohaterów bardzo sprytnie łączy z wydarzeniami historycznymi. Ponadto Sienkiewicz ukazał bardzo ważne przesłanie, że, podobnie jak upadła kultura pogańska i zwyciężyło chrześcijaństwo, podobnie zwycięży dobro nad złem.
Historia jako pretekst do ukazania bohatera i jego życiowych losów i decyzji, jest często wykorzystywana szczególnie w biografiach i autobiografiach.
Roma Ligocka w swojej autobiografii „Dziewczynka w czerwonym płaszczyku” opisuje między innymi swoje traumatyczne przeżycia z okresu II wojny światowej. Jako mała dziewczynka wraz z matką ukrywała się przed wywozem do getta, na które została skazana za swe pochodzenie.
Zarys historii wojny, mimo iż dotyczy tylko jej osoby, bardzo wiernie oddaje losy zwykłych ludzi i porusza globalny problem antyseminizmu.
Historia jako źródło faktów to motyw często wykorzystywany przez malarzy.
Jan Matejko malując swój „Poczet królów i książąt polskich” studiował historię panowania poszczególnych władców. Aby stworzyć portret, na przykład Aleksandera Jagiellończyka
syna Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Habsburżanki


Matejko chciał jak najwięcej dowiedzieć się o jego charakterze, sposobie bycia, zachowaniu i poglądach, aby móc to wszystko odzwierciedlić na obrazie.
Ukazując te wszystkie przykłady różnorodnego użycia historii uważam, iż w pełni udowodniłam, że „czas jest ojcem prawdy, a historia matką kultury”.



Zuzanna Stępień









Podoba się? Tak Nie

Czas czytania: 2 minuty

Ciekawostki ze świata