profil

Neuron

poleca 84% 1148 głosów

Treść
Grafika
Filmy
Komentarze

Impuls biegnie wzdłuż komórki nerwowej, aż dociera do synapsy, czyli szczeliny znajdującej się między dwoma neuronami. Teraz sygnał elektryczny musi przeskoczyć przez te szczelinę korzystając z pośrednictwa neuroprzekaźnika. W tym celu pierwszy neuron wylewa cząsteczki acetylocholiny do szczeliny synaptycznej. Cząsteczki neuroprzekaźnika przyczepiają się do receptorów błony komórkowej drugiego neuronu i otwierają położone w błonie kanały, do których natychmiast wskakują dodatnio naładowane jony. To powoduje depolaryzację (zniesienie ładunku elektrycznego) tej drugiej komórki nerwowej. Depolaryzacja jest związana z powstaniem nowego impulsu elektrycznego, który zaczyna podróżować wzdłuż kolejnego neuronu. W ten sposób komórki nerwowe przekazują sobie za pomocą cząsteczek chemicznych informacje o bodź Czucie można podzielić na:
1. czucie eksteroceptywne (powierzchowne) - odbierane przez receptory umieszczone w skórze.
a. czucie dotyku i ucisku (włókna z osłonką mielinową)
b. czucie temperatury (włókna z osłonką mielinową)
c. czucie bólu (ciekawa sytuacja: tu są dwa rodzaje włókien - jedne z osłonką mielinową, a inne bez. Bodziec uszkadzający tkankę jednocześnie pobudza i włókna mielinowe, i włókna bezmielinowe. Włókna zaopatrzone w osłonkę mielinową przenoszą sygnał elektryczny z szybkością kilkunastu metrów na sekundę. Włókna, które takiej osłonki nie mają, przewodzą impulsy zdecydowanie wolniej, z prędkością od 0.5 do 2 metrów na sekundę. Dlatego JEDEN bodziec bólowy jest odbierany przez mózg jako DWA sygnały - jeden szybki, silny i ostry, drugi opóźniony, bardziej rozlany i mniej precyzyjnie zlokalizowany. By się przekonać, że rzeczywiście tak jest, wystarczy się ukłuć szpilką albo innym ostrym przedmiotem, choćby i naszym ulubionym skorpionem -najlepiej w jakieś dobrze unerwione miejsce. Oczywiście nie warto przesadzać z eksperymentowaniem, miałem na mysli dłoń; lepiej unerwione okolice zostawmy w spokoju...
2. czucie proprioceptywne (głębokie) - informuje nas o pozycji poszczególnych części ciała w przestrzeni (włókna z osłonką mielinową)
3. czucie interoceptywne (trzewne) - odbiera informacje z narzadów wewnętrznych (znowu dwa rodzaje włókien: niektóre z osłonką, inne bez mieliny).
4. czucie teleceptywne (zmysłowe) - rejestruje informacje odbierane przez oczy, uszy, nos... czyli przekazuje wiadomości o tym, co dzieje się na zewnątrz nas (tu z osłonkami też bywa różnie).
Dopiero mózg łączy ze sobą te odrębne bodźce czuciowe i tworzy z nich percepcję, czyli jakieś uczucie docierające do naszej świadomości.
cach elektrycznych. TKANKA GLEJOWA
Opiekuje się tkanką nerwową, nie przewodzi impulsów nerwowych, tworzy zrąb dla neuronów, odżywia i ochrania mechanicznie kom. nerwowe. Wyróżniamy glej właściwy - gliocyty otulają neurony i tworzą kanał centralny. glej ependyma - kom. wyścielają komory mózgu, kanał rdzenia, glej nabłonkowy.

TKANKA NERWOWA
Neuron można podzielić na perykarion - ciało kom. nerwowej, jądro kom. pojedyncze, neurofibryle - rola podporowa, mitochondria dają energię, ciałka Niessla - gęste skupienia RNA i rybosomów, liczba ciałek Niessla maleje przy przepracowanych kom. Kom. wydzielające neurohormony mają aparaty Golgiego. Tkanka nerwowa nie regeneruje się. Dendryt - krótka rozgałęziona wypustka, protoplazmatyczna, drzewo dendrytyczne, przewodzi impulsy dośrodkowo. Neuryt - długa rozgałęziona wypustka przewodząca impulsy odśrodkowo. Zakończenie może odtworzyć drzewko końcowe neurytu. Długie wypustki szybko i bezzakłóceniowo przekazują impulsy. Sygnały w kom. nerwowej przekazywane są za pomocą synaps (połączeń między kom. nerwowymi). Synapsa nerwowo - nerwowa - neuron z neuronem (dendryt następnego neuronu). S. nerwowo - mięśniowa - neuron z włóknem mięśniowym. S. nerwowo - gruczołowa - neuron z kom. gruczołową. S. chemiczne - zakończenie neuronu uwalnia substancję chemiczną (mediator synaptyczny), który przechodzi przez szczelinę synaptyczną i pobudza następną kom. Przewodzi jednokierunkowo i szybko się męczy, najpowszechniejszy typ synaps, u ssaków w układzie nerwowym obwodowym i ośrodkowym. S. elektryczne - błona presynaptyczna i postsynaptyczna są tak blisko, że szerokość szczeliny synaptycznej pozwala impulsowi przeskoczyć bezpośrednio z jednej kom. na drugą, przewodzą dwukierunkowo, symetryczne w budowie i nie podlegają zmęczeniu, występują rzadko i tylko w ośrodkowym układzie nerwowym.

Podoba się? Tak Nie

Czas czytania: 3 minuty