Plan wydarzeń opowiadania Jak ocalał świat S. Lema.

1. Stworzenie maszyny zdolnej do robienia wszystkiego, co zaczyna się na literę „n”.
2. Pierwsze testy maszyny – problem z wykonaniem sodu.
3. Zaproszenie Klapaucjusza na pokaz możliwości maszyny.
4. Klapaucjusz zadaje budowniczemu podchwytliwe zadania.
5. Kluczowe zadanie Klapaucjusza – maszyna ma stworzyć nicość.
6. Stopniowe niszczenie świata przez maszynę.
7. Przeprosiny i próba powstrzymania niszczącej pracy maszyny.
8. Wygląd świata po zakończonym eksperymencie.
9. Przerażenie konstruktorów na widok skutków ich działań.

Rozbudowana wersja planu wydarzeń

1. Stworzenie maszyny zdolnej do robienia wszystkiego, co zaczyna się na literę „n”
Konstruktorzy, zafascynowani swoimi możliwościami, budują maszynę, która potrafi realizować zadania związane z dowolnym przedmiotem lub substancją, pod warunkiem, że jej nazwa zaczyna się na literę „n”. Maszyna ma być dowodem ich genialności i przełomem w dziedzinie inżynierii.

2. Pierwsze testy maszyny – problem z wykonaniem sodu
Konstruktorzy postanawiają przetestować maszynę, zlecając jej stworzenie różnych rzeczy. Niestety, pojawia się problem – maszyna nie rozpoznaje "sodu", ponieważ nazwa ta nie zaczyna się na literę „n”. To drobne potknięcie wprowadza pierwsze wątpliwości co do niezawodności maszyny.

3. Zaproszenie Klapaucjusza na pokaz możliwości maszyny
Budowniczy, pewni swego sukcesu, zapraszają Klapaucjusza, innego wybitnego konstruktora, aby zademonstrować maszynę. Chcą, aby Klapaucjusz był świadkiem ich triumfu i przyznał, że stworzyli dzieło wykraczające poza granice wyobraźni.

4. Klapaucjusz zadaje budowniczemu podchwytliwe zadania
Klapaucjusz, sceptyczny co do funkcji maszyny, zaczyna wymyślać coraz trudniejsze zadania, chcąc sprawdzić jej rzeczywiste możliwości. Prowokuje budowniczych, by wykazać się, proponując rzeczy coraz bardziej abstrakcyjne i nieoczywiste.

5. Kluczowe zadanie Klapaucjusza – maszyna ma stworzyć nicość
Klapaucjusz, w ramach ostatecznego wyzwania, żąda od maszyny, by stworzyła nicość – coś, co z definicji nie powinno istnieć. To zadanie wydaje się niemożliwe, lecz maszyna natychmiast przystępuje do jego realizacji, ku zaskoczeniu wszystkich.

6. Stopniowe niszczenie świata przez maszynę
Maszyna zaczyna realizować zadanie poprzez stopniowe usuwanie kolejnych elementów świata. Budynki, przedmioty, a nawet istoty żywe znikają bez śladu, a konstruktorzy obserwują, jak ich własne dzieło zaczyna niszczyć rzeczywistość.

7. Przeprosiny i próba powstrzymania niszczącej pracy maszyny
Przerażeni konstruktorzy starają się zatrzymać maszynę, błagając ją o przerwanie dzieła zniszczenia. W desperacji zdają sobie sprawę, że stracili kontrolę nad swoim tworem, a dalsze funkcjonowanie maszyny może doprowadzić do całkowitego unicestwienia świata.

8. Wygląd świata po zakończonym eksperymencie
Gdy maszyna ostatecznie zostaje zatrzymana, świat wygląda zupełnie inaczej niż przed eksperymentem. Niektóre fragmenty rzeczywistości zostały na zawsze utracone, a pozostałości świata sprawiają wrażenie zdeformowanych, niekompletnych.

9. Przerażenie konstruktorów na widok skutków ich działań
Konstruktorzy są głęboko zszokowani efektami swojego eksperymentu. Uświadamiają sobie, że ich ambicje doprowadziły do destrukcji, której nie da się cofnąć. Ich poczucie triumfu zamienia się w trwogę wobec siły, którą stworzyli.