1. PSYCHOLOGIA JAKO NAUKA O PSYCHICE I CZYNNO艢CIACH LUDZKICH
PRZEDMIOT I ZADANIA PSYCHOLOGII
jest to nauka o cz艂. i jego zachowaniu,nauka o duszy i psychice cz艂. jakie narz臋dzia rz膮dz膮 ludzk膮 dusz膮. W 1879r wyodr臋bni艂a si臋 jako samodzielna dyscyplina naukowa z filozofii. WILHELM WULDT- w Lipsku pierwsze laboratorium psychologii.
ZADANIEM PSYCHOLOGII jest poznanie cz艂. jako podmiotu zachowania si臋,cz艂. 偶yj膮cego w swym naturalnym 艣rodowisku przyrodniczym i spo艂ecznym, tak偶e cz艂 oddzia艂uj膮cego prze sw膮 dzia艂alno艣膰 na 艣wiat zewn臋trzny,cz艂 zmieniaj膮cego swe otoczenie
G艁脫WNYM PRZEDMIOTEM bada艅 psychologii s膮 ZACHOWANIA CELOWE z艂o偶one z czynno艣ci, psychologi臋 mo偶na okre艣li膰 jako nauk臋 o czynno艣ciach cz艂owieka i cz艂owieku jako podmiocie tych czynno艣ci (wg. Tadeusza Tomaszewskiego). Zadaniem psycholog贸w jest poznanie cz艂.
ZACHOWANIA CELOWE-(zorganizowane na wy偶szym poziomie) to takie zachowania kt贸re przejawia cz艂. i niekt贸re zwierz臋ta w sytuacjach zmiennych niestereotypowych. Skierowane jest na rozwi膮zanie problemu lub zadania powsta艂ego w nowej sytuacji(np.Mc gywer-u偶ywa膰 swojej wiedzy,potrafi膰 sobie radzi膰,przytomnie si臋 zachowa膰, opanowa膰 emocje)
ZACHOWANIA REAKTYWNE-zachowani stosunkowe proste,mo偶na je obserwowa膰 u wszystkich 偶ywych organizm贸w,zachodzi w sytuacjach stereotypowych(sta艂ych i powtarzalnych) jego przebieg wyznaczony jest przez bod藕ce
CZYNNO艢CI I ICH RODZAJE
W przebiegu zachowania si臋 celowego wyr贸偶niamy poszczeg贸lne jednostki funkcjonalne zwane
CZYNNO艢CIAMI-czynno艣ci cz艂 to procesy ukierunkowane i zorganizowane.
CZYNNO艢CI UKIERUNKOWANE-ka偶da czynno艣膰 zmierza do okre艣lonego stanu ko艅cowego-wyniku.
CZYNNO艢CI ZORGANIZOWANE-ich przebieg tworzy zwart膮 ca艂o艣膰 z艂o偶onych,powi膮zanych ze sob膮 ogniw element贸w sk艂adowych zwanych OPERACJAMI . Wynik ko艅cowy z艂o偶onej czynno艣ci osi膮gamy przez wykonanie operacji realizuj膮cych wyniki cz臋艣ciowe.
PODZIA艁 CZYNNO艢CI WG. KRYTERIUM ROZWOJOWEGO
czynno艣ci wegetatywne-oddychanie kr膮偶enie krwi trawienie wydalanie-s膮 to pop臋dy a pop臋dy s膮 nie艣wiadome-zapewniaj膮 r贸wnowag臋 wewn膮trzustrojow膮,r贸wnowag臋 fizjologiczn膮
czynno艣ci ruchowe-czyli motoryczne-maj膮 form臋:
-czynno艣ci lokomocyjnych-umo偶liwiaj膮 przemieszczanie si臋 w przestrzeni, Ruchy lokomocyjne-zbli偶enie si臋 do przedmiotu oraz oddalenie si臋 od przedmiot贸w lub miejsc stanowi膮cych zagro偶enie
-czynno艣ci manipulacyjnych-dobrze rozwini臋te u cz艂owieka-manipulacja przedmiotami,
czynno艣ci werbalne-s艂u偶膮 do porozumiewania si臋 ludzi mi臋dzy sob膮,stanowi膮 jedn膮 z form komunikacyjnych. MOWA - system umownych znak贸w za pomoc膮 kt贸rych ludzie przekazuj膮 sobie informacje, kieruj膮 te偶 innymi swoimi czynno艣ciami.
Dzi臋ki czynno艣ciom umys艂owym zachowanie si臋 cz艂owieka ma charakter rozumny i planowy. Czynno艣ci te umo偶liwiaj膮 mu orientacj臋 w 艣wiecie zewn臋trznym i skuteczn膮 w nim dzia艂alno艣膰.
REGULACJA STOSUNK脫W Z OTOCZENIEM przez AKTYWNO艢膯 I DZIA艁ALNO艢膯
AKTYWNO艢膯-charakterystyczny stan i zasadnicza cecha ka偶dego organizmu 偶ywego,w艂a艣ciwo艣膰 umo偶liwiaj膮ca regulacj臋 stosunk贸w ze 艣wiatem zewn臋trznym-utrzymanie r贸wnowagi ze 艣rodowiskiem przez:
-zmiany zachodz膮ce w organizmie
-podejmowanie czynno艣ci wywo艂uj膮cych zmiany w otoczeniu
DZIA艁ANIE-rodzaj aktywno艣ci regulacyjnej organizmu polegaj膮cej na:
-przekszta艂ceniu otoczenia(zmiana krajobrazu i przyrody)
-wywo艂aniu zmian w otoczeniu w celu przystosowania go do potrzeb jednostki
Dlatego dzia艂anie uwa偶a si臋 za form臋 regulacji stosunku ze 艣rodowiskiem charakterystyczn膮
TYLKO DLA CZ艁OWIEKA
STRUKTURA DZIA艁ANIA wg STEFANA SZUMANA
cz艂owiek jako istota dzia艂aj膮ca jest podmiotem dzia艂ania-d膮偶y do celu a podejmowane czynno艣ci prowadz膮 do wykonania zada艅 i osi膮gni臋cia celu. struktura dzia艂ania:
WARUNKI DZIA艁ANIA-
zewn臋trzne okoliczno艣ci w kt贸rych dzia艂amy
podmiotowe-wewn臋trzny stan naszego organizmu-u艂atwiaj膮 przebieg i wp艂ywaj膮 na skuteczno艣膰 dzia艂ania:
-stopie艅 przygotowania fizycznego i umys艂owego do podj臋cia danego zadania
-nastawienie uczuciowe
-orientacja w sytuacji w jakiej przebiega nasze dzia艂anie
-rozeznanie we w艂asnych mo偶liwo艣ciach
SPOSOBY DZIA艁ANIA-zale偶膮 od:
warunk贸w i okoliczno艣ci w jakich dzia艂amy
od celu jaki chcemy osi膮gn膮膰
przyswajamy je w procesie uczenia si臋 i 膰wiczenia
艢RODKI DZIA艁ANIA-pos艂ugujemy si臋 nimi 偶eby osi膮gn膮膰 cel s膮 to :
rozmaite narz臋dzia pracy
PLAN DZIA艁ANIA-艣wiadome kierowanie przebiegiem czynno艣ci:
przemy艣lenie tego co mamy robi膰
ustalenie celu swego dzia艂ania
ustalenie sposob贸w i 艣rodk贸w pomocnych w osi膮gni臋ciu celu
poznanie warunk贸w zew i wew w jakich b臋dzie dzia艂a艂
w贸wczas jego dzia艂anie b臋dzie rozumne i planowe,czyli bardziej efektywne
WARUNKI SPO艁ECZNE
cz艂 jest istot膮 spo艂eczn膮
podlega oddzia艂ywaniom innych ludzi jak r贸wnie偶 wytwor贸w i instytucji spo艂ecznych
Zmieniaj膮c 艣wiat cz艂 zmienia samego siebie:
rozwija nowe potrzeby i d膮偶enia
stawia sobie nowe cele i zadania
obmy艣la 艣rodki za pomoc膮 kt贸rych ,mo偶e je realizowa膰
RODZAJE DZIA艁ALNO艢CI CZ艁OWIEKA:
ZABAWA-typowa dla wieku dzieci臋cego,podejmowana przez dziecko dla przyjemno艣ci.Ma r贸wnie偶 znaczenie kszta艂c膮ce i wychowawcze. Sprzyja rozwojowi fizycznemu i psychicznemu kszta艂tuje spostrzegawczo艣膰,wyobra藕ni臋,pami臋膰 i my艣lenie. rozwija wra偶liwo艣膰 uczuciow膮 rozumienie norm i zasad spo艂ecznego wsp贸艂偶ycia nie stanowi dzia艂alno艣ci s艂u偶膮cej bezpo艣rednio jakim艣 celom u偶ytkowym i praktycznym
to swoista forma aktywno艣ci NAUKA-podstawowa forma dzia艂alno艣ci w wieku szkolnym przygotowanie do pe艂nego udzia艂u w 偶yciu spo艂ecze艅stwa doros艂ych przyswajanie wiadomo艣ci w specjalnie do tego przygotowanych instytucjach uczenie zdobywanie wiedzy i sprawno艣ci odbywa si臋 pod kierunkiem nauczycieli i wychowawc贸w
jest tak偶e przejawem w艂asnej aktywno艣ci poniewa偶 wymaga samodzielnego wysi艂ku
PRACA-dzia艂alno艣膰 najbardziej wszechstronna i rozwini臋ta w procesie pracy cz艂 przekszta艂ca otaczaj膮c膮 go rzeczywisto艣膰 cz艂 wytwarza dobra przydatne nie tylko jemu ale i ca艂emu spo艂ecze艅stwu praca jest czynnikiem kszta艂tuj膮cym nadal osobowo艣膰 i charakter cz艂
MECHANIZMY REGULACYJNE CZYNNO艢CI
MECHANIZMY REGULACYJNE-czynniki kt贸re uruchamiaj膮 czynno艣ci i dzia艂ania cz艂owieka oraz kieruj膮 ich przebiegiem. Na zachowanie cz艂 jak i innych istot 偶ywych oddzia艂uje wiele takich czynnik贸w r贸wnocze艣nie. Mechanizmy regulacyjne stanowi膮 zatem z艂o偶ony uk艂ad w kt贸rym zale偶nie od sytuacji w jakiej cz艂 dzia艂a i od czynno艣ci jakie wykonuje bior膮 udzia艂 poszczeg贸lne uk艂ady cz膮stkowe. Mechanizmy te dzieli si臋 na:
ZEWN臉TRZNE-pochodz膮ce ze 艣rodowiska fizycznego i spo艂ecznego
WEWN臉TRZNE-zwi膮zane z w艂a艣ciwo艣ciami struktury organizmu,kt贸re dziel膮 si臋 na
-mechanizmy fizjologiczne-narz膮dy zmys艂贸w,o艣rodkowy uk艂ad nerwowy
-mechanizmy psychologiczne-procesy poznawcze,emocjonalne,
Trzeba podkre艣li膰 wzajemny zwi膮zek mechanizm贸w zew ze struktur膮 organizmu jak r贸wnie偶 艣cis艂膮 zale偶no艣膰 dwustronn膮 mechanizm贸w psychologicznych i fizjologicznych
INSTYNKTY- wrodzone mechanizmy regulacyjne, proste odruchy bezwarunkowe lub ich 艂a艅cuchy kt贸re kieruj膮 zachowaniem si臋 reaktywnym organizm贸w posiadaj膮cych stosunkowo niewielk膮 zdolno艣膰 przystosowania si臋 do zmian w 艣rodowisku. Przyk艂adami instynktownych zachowa艅 jest np. budowanie gniazd,w臋dr贸wki ptak贸w,lepieni plastr贸w przez pszczo艂y-czynno艣ci kt贸re wykonuj膮 zwierz臋ta w celu:zachowania gatunku opieki nad potomstwem, ochrony przed niebezpiecze艅stwem
NABYTE I WYUCZONE-pojawiaj膮 si臋 na wy偶szych szczeblach rozwoju filogenetycznego (czyli gatunkowego). Reakcja na r贸偶ne bod藕ce 艣rodowiska powtarzaj膮ce si臋 w stereotypowych(sta艂ych) sytuacjach-kt贸ra powoduje u zwierz臋cia lub cz艂 okre艣lone nawyki (struktury czasowe)nabyte w do艣wiadczeniu indywidualnym danego osobnika. W m贸zgu powstaj膮 trwa艂e 艣lady kt贸re powoduj膮 ze w analogicznej sytuacji jednostka kt贸ra wyuczy艂a si臋 danego sposobu dzia艂ania zaspokajaj膮cego jak膮艣 jej potrzeb臋- zachowa si臋 podobnie
WZORCE WEWN臉TRZNE-inaczej zwane:schematami, programami czy normami. Cz艂 pos艂uguje si臋
-wzorcami naocznymi(obrazowymi)
-wzorcami symbolicznymi(j臋zykiem d藕wi臋kowym,symbolami graficznymi czy matematycznymi)co umo偶liwia mu wszechstronn膮 dzia艂alno艣膰 tw贸rcz膮
sytuacjom i zdarzeniom zewn臋trznym cz艂 nadaje okre艣lone znaczenie dokonuj膮c selekcji nap艂ywaj膮cych bod藕c贸w nie tylko ze wzgl臋du na ich bezpo艣rednie cechy zmys艂owe czy fizyczne lecz w艂a艣nie ze wzgl臋du na przypisywane im znaczenie. Dwie zasadnicze grupy wzorc贸w wew:
-WZORCE POZNAWCZE,ORIENTACYJNE-systemy poj臋膰,obraz 艣wiata i wiedza o nim, pogl膮dy i przekonania jednostki
-PROGRAMY I SCHEMATY OPERACYJNE-reprezentuj膮 procesy i zachowania aktualnie zachodz膮ce lub mo偶liwe
wbijanie gwo藕dzia m艂otkiem-zachowanie celowe
FUNKCJA REGULACYJNA 艢WIADOMO艢CI
R贸偶norodna i wielostronna dzia艂alno艣膰 cz艂owieka w spo艂ecze艅stwie mo偶liwa jest dzi臋ki regulacji jego stosunk贸w z otoczeniem opartej na czynno艣ciach 艣wiadomych.
艢WIADOMO艢膯-swoista cecha psychiki cz艂 stanowi nadrz臋dny mechanizm regulacyjny kieruj膮cy jego post臋powaniem i uk艂adem wzajemnych zwi膮zk贸w ze 艣wiatem zew. W odr贸偶nieniu od zwierz膮t ludzie mog膮 wykonywa膰 czynno艣ci w pe艂ni 艣wiadome i zdawa膰 sobie spraw臋 z w艂asnych prze偶y膰 psychicznych. Zatem cz艂 my艣l膮cy (rozumny)posiada 艣wiadomo艣膰 b臋d膮c膮 zarazem funkcj膮 m贸zgu i wytworem rozwoju spo艂eczno-historycznego. 艢wiadomo艣膰 jest najwy偶sza form膮 odzwierciedlenia rzeczywisto艣ci,szczeg贸lnym rodzajem wewn臋trznej reprezentacji 艣wiata jego podmiotowym, subiektywnym obrazem.
-SUBIEKTYWNY CHARAKTER-odzwierciedlenie nie stanowi wiernej kopii rzeczywisto艣ci
-PODMIOTOWY CHARAKTER-zale偶y od zasobu do艣wiadcze艅 cz艂 od jego indywidualnych w艂a艣ciwo艣ci psychofizycznych i od jego dzia艂alno艣ci.
Tre艣膰 zjawisk 艣wiadomo艣ci jest zatem indywidualna,dynamiczna i zmienna mimo 偶e nie jest oderwana od tre艣ci rzeczywistych,realnych zjawisk i zdarze艅 oraz zachodz膮cych mi臋dzy nimi zwi膮zk贸w i stosunk贸w.
ODZWIERCIEDLENIE RZECZYWISTO艢CI zale偶y r贸wnie偶 od struktury i funkcjonowania organizmu. Aby mog艂y wyst膮pi膰 czynno艣ci 艣wiadome KONIECZNY JEST
-STAN CZUWANIA og贸lny stan aktywno艣ci uwarunkowany procesami zachodz膮cymi w pniu m贸zgu-m贸wimy wtedy o 艣wiadomo艣ci jako o stanie PRZYTOMNO艢CI
-艢WIADOMO艢膯 OS艁ABIONA-niepe艂na-przy zapadaniu w sen
-BRAK 艢WIADOMO艢CI-w g艂臋bokim 艣nie lub czasami w chorobie
KATEGORIE FORM ODZWIERCIEDLENIA RZECZYWISTO艢CI
1.WRA呕ENIA-odbicie dokonuje si臋 za pomoc膮 narz膮d贸w zmys艂owych na kt贸re oddzia艂uj膮 bod藕ce zewn臋trzne lub wewn臋trzne(organiczne). Na zmys艂y oddzia艂uj膮 poszczeg贸lne cechy przedmiot贸w np. barwa,smak czy zapach,oraz SPOSTRZE呕ENIA-gdy odzwierciedlamy ca艂o艣膰 jakiego艣 przedmiotu lub zjawiska
2. POJ臉CIA LUB S膭DY-odzwierciedlenie dokonuje si臋 po艣rednio,stanowi podstaw臋 my艣li o przedmiotach czy zdarzeniach. Ta forma tworzy bardziej uog贸lnion膮 i abstrakcyjn膮 wiedz臋 o 艣wiecie, o tych jego elementach kt贸re nie s膮 dost臋pne poznaniu zmys艂owemu.
3. EMOCJE- i uczucia-s膮 szczeg贸ln膮 form膮 odzwierciedlenia-odbija si臋 w nich stosunek cz艂 do otoczenia i do samego siebie.
艢WIADOMO艢膯 EKSTROSPEKTYWNA - 艣wiadomo艣膰 cz艂 skierowana na 艣wiat zew na to co si臋 dzieje wok贸艂 niego na fakt lub zjawisko b臋d膮ce aktualnie jaj przedmiotem (EKSTROSPEKCJA)
艢WIADOMO艢膯 INTROSPEKTYWNA - 艣wiadomo艣膰 cz艂 koncentruje si臋 na w艂asnych prze偶yciach i doznaniach oraz stanach psychicznych
Cz艂 cz臋艣ciej skupia uwag臋 na tym co go otacza, na danym przedmiocie 艣wiadomo艣ci, ni偶 na tzw. akcie 艣wiadomo艣ci-na tym jak spostrzega , jak my艣li czy jak co艣 odczuwa. Umiej臋tno艣膰 wgl膮du we w艂asne prze偶ycia psychiczne odgrywa du偶膮 rol臋 w 偶yciu cz艂. 艢wiadomo艣膰 w艂asnych dozna艅 organicznych mo偶e by膰 wskaz贸wk膮 przy leczeniu choroby. Uprzytomnienie sobie przebiegu w艂asnego dzia艂ania decyduje o mo偶liwo艣ci skorygowania b艂臋d贸w i udoskonaleniu czynno艣ci niezale偶nie od tego czy cz艂. wykonuje te czynno艣ci w toku pracy czy te偶 s膮 one ogniwami uczenia si臋 w celu przyswojenia wiadomo艣ci lub umiej臋tno艣ci.
SAMO艢WIADOMO艢膯-jej istot膮 jest poczucie odr臋bno艣ci w艂asnego JA,u艣wiadomienie sobie sensu w艂asnego 偶ycia,swojego miejsca w 艣wiecie i spo艂ecze艅stwie,jak r贸wnie偶 w艂a艣ciwa samoocena swoich mo偶liwo艣ci i umiej臋tno艣ci samokontroli 艣wiadcz膮 o dojrza艂o艣ci psychicznej cz艂. i umo偶liwiaj膮 pe艂nienie przez niego u偶ytecznych r贸l spo艂ecznych. 艢wiadomo艣膰 i jej funkcje kszta艂tuj膮 si臋 w ci膮gu 偶ycia jednostki-wraz z wiekiem nast臋puje r贸wnie偶 wzrost samo艣wiadomo艣ci.
AKT SAMO艢WIADOMO艢CI 艢WIADCZY O NASZEJ DOJRZA艁O艢CI EMOCJONALNEJ
2. BIOLOGICZNE PODSTAWY ZACHOWANIA I ROZWOJU JEDNOSTKI
ZARYS BUDOWY I FUNKCJI UK艁ADU NERWOWEGO
Uk艂ad nerwowy to
O艢RODKOWY UK艁AD NERWOWY-przetwarza,interpretuje,gromadzi informacje,wydaje polecenia: mi臋艣niom, gruczo艂om,narz膮dom. Tworzy go M脫ZG i RDZE艃 KR臉GOWY
S膮 to macki wys艂anniki w stawach,narz膮dach wew,mi臋艣niach
OBWODOWY UK艁AD NERWOWY-przekazuje informacje do i z centrum uk艂adu nerwowego. Pod sk贸r膮 w sk贸rze zbiera informacje z zew lub z organizmu-oczy,uszy, receptory zewsz膮d przekazuj膮 informacje do O艣rUN. Dzieli si臋 na:
-SOMATYCZNY UK艁. NERWOWY-kieruje ruchami mi臋艣ni szkieletowych(poruszanie si臋)kiedy odczuwamy 艣wiat wok贸艂 siebie,kiedy DZIA艁AMY 艢WIADOMIE
-AUTONOMICZNY UK艁. NERWOWY-dzia艂a autonomicznie,reguluje funkcje gruczo艂贸w, naczy艅 krwiono艣nych,narz膮d贸w wew.: serce,p臋cherz,偶o艂膮dek-BEZ UDZIA艁U NASZEJ 艢WIADOMO艢CI. Dzieli si臋 na:
*WSP脫艁CZULNY UK艁.NERW.-SYNAPTYCZNY-pobudzenia,czujno艣ci,mobilizuje organizm do dzia艂ania,wydatkuje energi臋(rumienimy si臋,pocimy)
*PRZYWSP脫艁CZULNY-PARASOMATYCZNY-zachowuje energi臋,podtrzymuje stan spokoju,wyhamowuje,op贸藕nia pewne procesy
uk艂 .wsp贸艂czulny i przywsp贸艂czulny-dzia艂aj膮 przeciwstawnie.
Do odbioru wra偶e艅 i spostrze偶e艅 s艂u偶膮 narz膮dy zwane analizatorami.
Analizator sk艂ada si臋 z trzech cz臋艣ci:
-receptora - odbieraj膮cego energi臋 bod藕ca materialnego np. temperatury, smaku w臋chu itd.
-drogi nerwowej - odchodz膮cej od receptora i prowadz膮cej do okre艣lonego pola w korze m贸zgowej kt贸re odbiera, identyfikuje otrzymane informacje.
-艣ci艣le okre艣lonego pola w korze m贸zgowej - np. dla analizatora wzroku jest to pole potyliczne a dla receptora s艂uchu jest to pole skroniowe
Zakresy fal i cz臋stotliwo艣ci:
-wzrokowe: 390-800 milimikron贸w
-s艂uchowe: 16-20000 Hertz贸w
Uk艂ad nerwowy zbiera informacje z otoczenia,dokonuje analizy oraz reaguje-czyli wytwarz reakcj臋 na bod藕ce. Sk艂ada si臋 z neuron贸w(j膮dro i cia艂o)kt贸re przekazuj膮 informacje dostarczone do organizmu oraz receptor贸w-kt贸re informuj膮 nas o zewn膮trz i wewn膮trz uk艂ad nerwowy scala te informacje kt贸re ulegaj膮 zmianie na impuls nerwowy kt贸ry z kolei zrozumia艂y jest dla uk艂 nerw. Mi臋dzy neuronami wyst臋puje droga neurologiczna ,szczelina synaptyczna(synapsa)-nie ma fizycznego po艂膮czenia -neurotransmiter przesy艂a impulsy mi臋dzy t膮 szczelin膮-ruch jest jednokierunkowy. W rdzeniu kr臋gowym s膮 kom贸rki kt贸re wywo艂uj膮,powoduj膮 ruch-uruchamia je refektor-mi臋sie艅
Cz臋艣膰 odruchu sk艂ada si臋 z z Receptora kt贸ry przez Drogi przewodz膮ce dostarcza informacje do Cz臋艣ci korowej m贸zgu
ANALIZATOR-dostarcza informacje
RECEPTOR-przekazuje informacje i nast臋puje reakcja(np. g艂贸d)
ROLA-zapewnia prawid艂ow膮 regulacj臋 czynno艣ci poszczeg贸lnych organ贸w
HOMEOSTAZA-niekt贸re procesy w naszym organizmie musz膮 by膰 utrzymane na takim samym poziomie-niezale偶nie od warunk贸w zew (temperatura cia艂a,poziom cukru we krwi)-jest to d膮偶enie organizmu do utrzymania tego poziomu. Jakiekolwiek wahania poziomu=choroba
3. MECHANIZMY PRZYSTOSOWANIA SI臉 DO 艢RODOWISKA
ODRUCHY BEZWARUNKOWE I WARUNKOWE
WARUNKOWANIE KLASYCZNE
REAKCJA BEZWARUNKOWA-wyst臋puje bez uczenia si臋 w spos贸b niezmienny i utrwalony dziedzicznie(np. 艣linienie si臋 gdzie pokarm jest BOD殴CEM BEZWARUNKOWYM-bodziec kt贸ry wywo艂uje reakcj臋 bezwarunkow膮
BODZIEC WARUNKOWY-to bodziec kt贸ry pocz膮tkowo wyst臋powa艂 w tym samym miejscu i czasie co bodziec bezwarunkowy i stopniowo wywo艂ywa艂 REAKCJ臉 WARUNKOW膭-to reakcja wyuczona reakcja na bodziec warunkowy
ODRUCH reakcja mimowolna(kolano) MODELOWANIE-uczenie si臋 przez na艣ladowanie
MECHANIZM UCZENIA SI臉 KLASYCZNEGO-opisuje typ uczenia si臋 opartego na kojarzeniu bod藕c贸w. Wa偶ne jest aby bodziec pocz膮tkowo oboj臋tny pojawi艂 si臋 w tym samym miejscu i czasie co bodziec bezwarunkowy . Jest to uczenie si臋 mimowolne,kt贸re zachodzi bez udzia艂u naszej woli
WARUNKOWANIE INSTRUMENTALNE(sprawcze)-jest to typ uczenia si臋 oparty na wzmocnieniu pozytywnym(nagroda)i negatywnym(kara). Behawiory艣ci udowodnili 偶e mamy tendencj臋 do powtarzania zachowa艅 kt贸re przynosz膮 nam korzy艣ci ,natomiast zachowania kt贸re przynosz膮 nieprzyjemne skutki-zanikaj膮
ZACHOWANIE DAWNE I NOWE
DAWNE to co ju偶 wyst臋powa艂o-w贸wczas wyst臋puje zachowanie ROZPOZNAWCZO-REPRODUKCYJNE PRZYGOTOWAWCZE -rozpoznanie i reprodukcja to dwa podstawowe rodzaje przypomnie艅,polegaj膮 na rozpoznaniu lub reprodukcji. Nast臋puje w nich identyfikacja czego艣 co spostrzegamy aktualnie z tym co dzia艂o si臋 wcze艣niej-jest to ROZPOZNANIE (np. rozpoznajemy osoby z kt贸rymi kontaktowali艣my si臋 wcze艣niej). REPRODUKCJA-to odtworzenie czego艣 nam znanego chocia偶 nie widzimy tego w momencie przypomnienia-przybiera膰 mo偶e r贸偶norodn膮 posta膰(np. rysunek znanego zwierz臋cia lub jego opis s艂owny,recytacja wiersza). ZACHOWANIA PRZYSTOSOWAWCZE-to dzia艂ania wyra偶aj膮ce odreagowaniem na bod藕ce i powstaj膮 w zwi膮zku ze zmianami 艣rodowiska stymuluj膮cego jednostk臋. Naruszenie r贸wnowagi organizmu ze 艣rodowiskiem przez niezale偶ne od jednostki zmiany 艣rodowiska wywo艂uje zachowania przystosowawcze kt贸rych celem jest przywr贸cenie zaburzonej r贸wnowagi
NOWE-to co pojawia si臋 po raz pierwszy. Wyst臋puje w tym przypadku ZACHOWANIE TW脫RCZE,aktywno艣膰 tw贸rcza.
Osi膮gni臋cia rozwojowe jednostki wyra偶aj膮 si臋 zawsze w wyst膮pieniu w jej zachowaniu czego艣 nowego w zestawieniu z tym co by艂o wcze艣niej.
Mechanizmy przystosowawcze s膮 r贸偶ne-mo偶na m贸wi膰 o poziomach przystosowania. Ze wzgl臋du na CZYNNIK ZMIENNO艢CI 艢RODOWISKOWEJ - TRZY POZIOMY PRZYSTOSOWANIA
odpowiadaj膮ce trzem rodzajom mechanizm贸w odpowiedzialnych za zmiany wyst臋puj膮ce w zachowaniu: *zachowania opieraj膮ce si臋 na mechanizmach odruchowo-bezwarunkowych
*zachowania opieraj膮ce si臋 na mechanizmach odruchowo-warunkowych
*zachowania opieraj膮ce si臋 na odraczaniu reakcji
*odruchowo-bezwarunkowe-w przypadku niewielkiej zmienno艣ci 艣rodowiska i istnienia sta艂ego repertuaru potencjalnych zmian
*odruchowo-warunkowe- w przypadku wi臋kszej zmienno艣ci i braku sta艂ego repertuaru potencjalnych zmian,gdy zmiany 艣rodowiska s膮 wzgl臋dnie trwa艂e(utrzymuj膮 si臋 d艂ugo) przystosowanie jest mo偶liwe poprzez nabycie wzgl臋dnie trwa艂ych nowych form reagowania
*reakcja odroczona-w przypadku ci膮g艂ej zmienno艣ci 艣rodowiska,gdy zmiany kr贸tko si臋 utrzymuj膮. Przystosowanie w sytuacjach prostych zapewnia uczenie si臋(zapami臋tywanie bod藕c贸w) i odpowiadaj膮ce potrzebie odraczanie dostosowanych do nich ka偶dorazowo reakcji (czasami raz tylko wyst臋puj膮cych).
Zachowania przystosowawcze mo偶na podzieli膰 na opieraj膮ce si臋 na:
-mechanizmach dzia艂a艅 powtarzaj膮cych si臋-wykonywane bez zmian ODRUCHY BEZWARUNKOWE Stanowi膮 I poziom przystosowania-s膮 to zachowania wrodzone
i ze zmianami ODRUCHY WARUNKOWE kt贸re stanowi膮 II poziom przystosowania-s膮 to zachowania nabyte(wyuczone)-reakcje stereotypowe,powtarzane wielokrotnie
- mechanizmach dzia艂a艅 jednorazowych-cechuje je ci膮g艂a zmienno艣膰 ich modelem jest reakcja odroczona,stanowi膮 III NAJWY呕SZY poziom przystosowania-s膮 to zachowania nabyte(wyuczone) r贸偶ni膮 si臋 tym 偶e s膮 jednorazow膮 odpowiedzi膮 na unikatow膮 sytuacj臋 bod藕cow膮
ODRUCHY BEZWARUNKOWE
przystosowanie cz艂 nie mo偶e sie do nich sprowadza膰 aczkolwiek odgrywaj膮 wa偶n膮 rol臋
pewien rodzaj przystosowania stanowi膮cy najni偶szy (filogenetycznie i ontogenetycznie) poziom
w rozwoju gatunkowym i osobniczy pojawiaj膮 si臋 najwcze艣niej
s膮 to mechanizmy wrodzone
zapewniaj膮 mo偶liwo艣膰 przystosowania si臋 we wczesnym okresie 偶ycia gdy jednostka nie jest w stanie czego艣 si臋 nauczy膰 i w p贸藕niejszym okresie tez s膮 wa偶ne
niekt贸re nie wyst臋puj膮 od urodzenia-pojawiaj膮 si臋 w miar臋 dojrzewania organizmu
Dzi臋ki tym mechanizmom nast臋puje zaspokajanie podstawowych potrzeb:
przyswajanie substancji niezb臋dnych do 偶ycia(wdech,pobieranie pokarmu)
wydalanie substancji niepotrzebnych,szkodliwych(wydech,oddawanie moczu, defekacja)
ochrona przed dzia艂aniem czynnik贸w szkodliwych
wrodzona stereotypowa reakcja na bodziec:np. ssanie,obronny odruch mrugania,odruch orientacyjno badawczy,
na pod艂o偶u odruch贸w bezwarunkowych tworz膮 si臋 pierwsze odruch warunkowe
stanowi膮 pod艂o偶e do tego co wyuczone
Mechanizmy te przejawiaj膮 si臋 w postaci odruch贸w bezwarunkowych,jednakowych dla osobnik贸w jednego gatunku. Ludzie nie r贸偶ni膮 si臋 mi臋dzy sob膮 pod tym wzgl臋dem.
Odruchy te odnosz膮 si臋 do element贸w sta艂ych w 艣rodowisku,zaspokajaj膮 podstawowe powszednie potrzeby.
ODRUCHY WARUNKOWE
wiele zmian ma charakter kr贸tkotrwa艂y,co w niekt贸rych przypadkach stanowi o tym 偶e ta zmienno艣膰 jest w艂a艣nie sta艂a
odruch warunkowy pojawia si臋 p贸藕niej ale niekt贸re jego postacie obserwowane s膮 ju偶 w pierwszych dniach 偶ycia
przystosowanie to jest wyuczone-opiera si臋 na do艣wiadczeniu,powstaje w jego wyniku i r贸偶ni poszczeg贸lne jednostki
nast臋puje zaspokajanie potrzeb w spos贸b indywidualnie zr贸偶nicowany,dostosowany do warunk贸w w jakich 偶yje ka偶da jednostka z uwzgl臋dnieniem jej cech
jest to przystosowanie doskonalsze,gwarantuje lepsze wykorzystanie tego co mo偶e s艂u偶y膰 zaspokojeniu potrzeb w zmiennych ale utrzymuj膮cych si臋 d艂ugo warunkach
podobnie jak bezwarunkowy stanowi stereotypow膮 reakcj臋 na bodziec z tym 偶e nie jest wrodzony ale wyuczony w drodze indywidualnego do艣wiadczenia jednostki
dzi臋ki tym reakcjom potrzeby mog膮 by膰 w wy偶szym stopniu zaspokojone jednostka lepiej przystosowuje si臋 do 艣rodowiska
zestawienie mechanizm贸w odruchowo-warunkowych z mechanizmami odruchowo-bezwarunkowymi-znacznie wzbogaca mo偶liwo艣ci rozwijaj膮cego si臋 osobnika,staje si臋 on zdolny do zaspokojenia podstawowych potrzeb w warunkach zmieniaj膮cego si臋 艣rodowiska, do przystosowania si臋 gdy zachodz膮ce zmiany utrzymuj膮 si臋 d艂ugo.
dzi臋ki tym mechanizmom wytwarzaj膮 si臋 u jednostki nowe dostosowane do zmian wzgl臋dnie trwa艂e formy zachowa艅 w postaci stereotypowych reakcji na bod藕ce
odruchy warunkowe s膮 pierwszymi przejawami uczenia si臋-na tym polega dodatkowo ich znaczenie w rozwoju osobnika
w odr贸偶nieniu od odruch贸w bezwarunkowych powtarzalno艣膰 jest mniej powszechna i kr贸tkotrwa艂a w zwi膮zku z tym i zachowanie ulega modyfikacji:
-pewne odruchy wygasaj膮,nast臋puje r贸偶nicowanie,hamowanie warunkowe,op贸藕nianie- wytwarzaj膮 si臋 inne zwi膮zki
reakcja na sam pokarm mo偶e by膰 wrodzona. Reakcja na kszta艂t lub barw臋 pude艂ka w kt贸rym znajduje si臋 pokarm to zawsze reakcja wyuczona-w贸wczas jednostka kieruje si臋 tylko do tych pomieszcze艅 kt贸re cechuje okre艣lony kszta艂t lub barwa-dzieje si臋 tak wtedy gdy tylko w tych pude艂kach odpowiednio d艂ugo odpowiednio wiele razy by艂 chowany pokarm.
funkcjonuje tu zasada-szukaj pokarmu w okre艣lonym pude艂ku lub bardziej og贸lna-szukaj pokarmu tam gdzie jest on zawsze chowany
w艣r贸d odruch贸w warunkowych mo偶na wyr贸偶ni膰 r贸偶ne rodzaje:pobudzeniowe,hamulcowe a w艣r贸d nich:polegaj膮ce na wygasaniu,hamowaniu warunkowym op贸藕nianiu
REAKCJA ODROCZONA
zmienno艣膰 艣rodowiska jest bardzo du偶a-sytuacje nie powtarzaj膮 si臋 w sta艂ej regularnej formie-w zwi膮zku z tym i reakcje s膮 jednorazowe-ka偶da z nich dostosowana do okoliczno艣ci
reakcja na kszta艂t lub barw臋 pude艂ka mo偶e wyst膮pi膰 r贸wnie偶 wtedy gdy pokarm nie ma sta艂ego miejsca a jednostka widzia艂a tylko jeden raz ze zosta艂 on schowany w danym pude艂ku-reakcja ta wyst膮pi jednorazowo-jest to znamienne dla reakcji odroczonej
funkcjonuje tu zasada-szukaj pokarmu w pude艂ku w kt贸rym widzia艂e艣 ze zosta艂 schowany, lub-szukaj pokarmu tam gdzie zosta艂 on schowany ostatnio poniewa偶 jego miejsce jest zmienne
odroczenie reakcji polega na niewykonaniu jej w czasie dzia艂ania bod藕ca ale w jaki艣 czas potem-w zwi膮zku z tym m贸wi si臋 o 艣ladowym charakterze reakcji co oznacza ze wywo艂uje j膮 w okre艣lonych warunkach nie bodziec(bo przesta艂 ju偶 dzia艂a膰) tylko jego 艣lad
zachowanie przystosowawcze opiera si臋 na indywidualnej pami臋ci jednostki-s膮 to zachowania wyuczone-pami臋膰 na poziomie III dotyczy tego co unikatowe,jednorazowe a w ka偶dym razie nie powtarzaj膮ce si臋 regularnie
plastyczno艣膰-najwy偶sza
pierwsze reakcje odroczone-dopiero u dzieci 8miesi臋cznych lub nawet p贸藕niej-pocz膮tkowo mo偶liwe jest odraczanie tylko jednej reakcji. Z wiekiem zmniejsza si臋 cz臋sto艣膰 reakcji stereotypowych a zwi臋ksza si臋 liczba zachowa艅 zmodyfikowanych stosownie do okoliczno艣ci
WARUNKOWANIE KLASYCZNE IWAN PAW艁OW
Je艣li jaki艣 czynnik oboj臋tny poprzedza z pewn膮 regularno艣ci膮 dzia艂anie bod藕ca bezwarunkowego to z czasem zaczyna wywo艂ywa膰 reakcje podobne do tej jak膮 wywo艂uje ten偶e bodziec. Dzwonek poprzedzaj膮cy karmienie mo偶e wywo艂a膰 odruch ssania. Je艣li tak jest to znaczy 偶e dzwonek przesta艂 by膰 oboj臋tny-sta艂 si臋 bod藕cem warunkowym a wyst臋puj膮ca na艅 reakcja ssania jest reakcj膮 warunkow膮. Jednostka uczy si臋 nowych bod藕c贸w
WARUNKOWANIE INSTRUMENTALNE SKINNER
polega na tym 偶e jaka艣 reakcja przypadkowa po kt贸rej wyst臋puje wzmocnienie (zdobycie czego艣 po偶膮danego lub unikni臋cie czego艣 szkodliwego) utrwala si臋. Sprawia to 偶e osobnik znajduj膮cy si臋 w okre艣lonych warunkach,wykonuje t臋 reakcj臋-zdobywaj膮c np. pokarm,uwalniaj膮c si臋 z zamkni臋tego pomieszczenia,unikaj膮c dzia艂ania bod藕ca uszkadzaj膮cego. Jednostka uczy si臋 reakcji
WZMOCNIENIE POZYTYWNE-TO NAGRODA
WZMOCNIENIE NEGATYWNE-KARA
Nagrody i kary stosowane ucz膮 nas , kieruj膮 naszym zachowaniem
4. CHARAKTERYSTYKA ELEMENTARNYCH PROCES脫W POZNAWCZYCH
POJ臉CIE I RODZAJE WRA呕E艃
Wra偶enia i spostrze偶enia mo偶na uwa偶a膰 za ZJAWISKA 艢WIADOMO艢CI zr贸偶nicowane ze wzgl臋du na jej przedmiot. We wra偶eniach odzwierciedlaj膮 si臋 poszczeg贸lne cechy zmys艂owe obiekt贸w dzia艂aj膮cych na nasze receptory(zmys艂y)-takich jak: barwa kszta艂t twardo艣膰 lub szorstko艣膰 powierzchni. W spostrze偶eniach odzwierciedlamy te obiekty w 艣wiadomo艣ci jako ca艂o艣膰 -spostrzegamy:kwadrat lub kul臋,budynek przedszkola i wchodz膮ce do niego dzieci. Mo偶na je te偶 uwa偶a膰 za FORMY POZNAWANIA RZECZYWISTO艢CI PRZEZ CZ艁. W tym znaczeniu odbieranie wra偶e艅 i spostrzeganie zaliczamy do proces贸w poznawczych obok proces贸w:pami臋ci wyobra藕ni czy my艣lenia. Od tych proces贸w r贸偶ni膮 si臋 tym ze s艂u偶膮 do odbierania informacji o bod藕cach oddzia艂uj膮cych bezpo艣rednio na narz膮dy zmys艂owe ,gdy tymczasem wyobra偶eniowa lub poj臋ciowa reprezentacja przedmiot贸w i zjawisk w 艣wiadomo艣ci cz艂 ma charakter po艣redni-mo偶emy wyobrazi膰 sobie przedmioty i zjawiska oraz my艣le膰 o nich tak偶e w贸wczas gdy nie s膮 one przed nami obecne i gdy nie rozgrywaj膮 si臋 czy roztaczaj膮 w naszej obecno艣ci w danym momencie.
CZYNNO艢CI POZNAWCZE-nazywane r贸wnie偶 procesami instrumentalnymi poniewa偶 za ich pomoc膮 odbieramy i zyskujemy r贸偶norodne informacje ze 艣rodowiska przekszta艂cane nast臋pnie przez podmiot i zapewniaj膮ce mu regulacj臋 stosunk贸w ze 艣wiatem zew
Przeciwstawn膮 a zarazem dope艂niaj膮c膮 grup臋 proces贸w psychicznych stanowi膮 procesy emocjonalne i motywacyjne zwane 艂膮cznie PROCESAMI KIERUNKOWYMI. Emocje i uczucia pozytywne lub negatywne jak r贸wnie偶 potrzeby i wyp艂ywaj膮ce z nich motywy dzia艂ania nadaj膮 bowiem naszym czynno艣ciom kierunek sk艂aniaj膮cy nas do realizacji okre艣lonych zamierze艅 i cel贸w
WRA呕ENIA-Najprostsza forma poznawania rzeczywisto艣ci-mo偶na je pojmowa膰 jako odzwierciedlenie jakiej艣 pojedynczej w艂asno艣ci przedmiotu lub zjawiska(np. jego barwy,d藕wi臋ku, smaku zapachu ciep艂a lub zimna). WRA呕ENIA ODBIERAMY gdy na nasze narz膮dy zmys艂owe oddzia艂uj膮 bezpo艣rednio bod藕ce ze 艣wiata zew lub te偶 z wew 艣rodowiska organizmu
FIZJOLOGICZNYM POD艁O呕EM WRA呕E艃 jest pobudzenie z艂o偶onych uk艂ad贸w kom贸rek nerwowych zwanych analizatorami,dlatego 偶e dokonuj膮 one analizy bod藕c贸w przetwarzaj膮c ich energi臋 w impulsy nerwowe
W rzeczywisto艣ci cz艂owiek nie odbiera poszczeg贸lnych wra偶e艅-sk艂adaj膮 si臋 one na bardziej z艂o偶one czynno艣ci poznawcze-SPOSTRZE呕ENIA-dany przedmiot poznajemy jako ca艂o艣膰 odznaczaj膮c膮 si臋 rozmaitymi cechami(jab艂ko-smak-zapach-twardo艣膰 lub mi臋kko艣膰 mi膮偶szu-kolor-kszta艂t)-doznajemy jednocze艣nie wielu wra偶e艅 tworz膮cych swoisty obraz spostrze偶eniowy konkretnego owocu-jab艂ka
PODZIA艁 WRA呕E艃 ZALE呕NIE OD TEGO CZY:
-odzwierciedlaj膮 cechy przedmiot贸w i zjawisk znajduj膮cych si臋 otoczeniu cz艂
-odzwierciedlaj膮 stan jego organizmu i ruchy cia艂a
Podzia艂 ten wi膮偶e si臋 z rodzajem receptor贸w za pomoc膮 kt贸rych odbieramy bod藕ce podzia艂 wg. CHarlesa SHerringtona:
-EKSTERORECEPTORY-odbieraj膮 podniety z pewnej odleg艂o艣ci-telereceptory i przy bezpo艣rednim zetkni臋ciu z przedmiotem-kontaktoreceptory
-INTERORECEPTORY-dostarczaj膮 informacji o tym co si臋 dzieje w naszych narz膮dach wew a tak偶e orientuj膮 nas w zmianie po艂o偶enia cia艂a,ruchach itp.
Spo艣r贸d wra偶e艅 odbieranych przez telereceptory najwi臋cej informacji o w艂asno艣ciach przedmiot贸w i zjawisk 艣wiata zew dostarczaj膮 cz艂 WRA呕ENIA WZROKOWE i S艁UCHOWE
WRA呕ENIA WZROKOWE-bod藕ce kt贸re je wywo艂uj膮 to promienie 艣wietlne
-teoria trzech sk艂adnik贸w-3 rodzaje element贸w odbiorczych w siatk贸wce wra偶liwe na 3 barwy podstawowe-czerwona zielona i niebieska-podstawa tej teorii-prawo mieszania si臋 barw (daltonizm-艣lepota na odcienie barw czerwonych i zielonych-cz臋艣ciej u m臋偶czyzn, achromatopsja-ca艂kowita 艣lepota na barwy-艣wiat jedynie w barwach czarno-bia艂ych)
WRA呕ENIA S艁UCHOWE - bod藕cami s膮 tu fale d藕wi臋kowe,powstaj膮ce w skutek drga艅 w powietrzu lub innych substancjach przewodz膮cych drgania-np. woda-fale d藕wi臋kowe maj膮 r贸偶n膮 cz臋stotliwo艣膰 i intensywno艣膰-ucho ludzkie jest niejednakowo wra偶liwe na d藕wi臋ki wysokie i niskie
Wra偶enie d藕wi臋ku wywo艂ane jest przez przez drgania regularne,przy drganiach nieregularnych s艂yszymy szmery(stukanie,szum wody,skrzypienie) -TEORIE S艁YSZENIA:
-teoria rezonansowa
-teoria w臋druj膮cej fali
WRA呕ENIA W臉CHOWE-odzwierciedlaj膮 chemiczne w艂asno艣ci cia艂 lotnych wydzielaj膮cych rozmaite zapachy. Narz膮dami odbiorczymi s膮 kom贸rki w臋chowe umieszczone u cz艂 u nasady nosa
WRA呕ENIA SMAKOWE-cz膮stki cia艂 rozpuszczone w 艣linie dostaj膮 si臋 do brodawek smakowych znajduj膮cych si臋 na powierzchni j臋zyka,na tylnej 艣cianie gard艂a i na podniebieniu-s膮 wra偶liwe na poszczeg贸lne smaki:s艂odki,s艂ony,kwa艣ny i gorzki
WRA呕ENIA CIEP艁A I ZIMNA -odgrywaj膮 istotn膮 rol臋 w regulowaniu temperatury organizmu i utrzymaniu jej na sta艂ym poziomie. Wra偶enia b贸lu sygnalizuj膮 niebezpiecze艅stwo zagra偶aj膮ce osobnikom ze strony otoczenia. Mog膮 dochodzi膰 te偶 od wew organizmu-wtedy s膮 oznak膮 rozwijaj膮cej si臋 choroby
WRA呕ENIA ORGANICZNE-czyli ustrojowe-znajduj膮 si臋 w narz膮dach wew (trawiennym, oddechowym,wydalniczym,p艂ciowym i innych)-powstaj膮 gdy w czynno艣ciach tych narz膮d贸w zachodz膮 jakie艣 zmiany-w贸wczas odczuwamy:g艂贸d,syto艣膰 duszno艣膰 czy te偶 zawr贸t g艂owy
WRA呕ENIA R脫WNOWAGI-inaczej statystyczne-odzwierciedlaj膮 po艂o偶enie cia艂a w przestrzeni
oraz wra偶enia MI臉艢NIOWO-RUCHOWE odzwierciedlaj膮 zmian臋 tego po艂o偶enia i wykonywanie rozmaitych ruch贸w,reguluj膮 wszystkie nasze ruchy w tym tak偶e czynno艣ci ruchowe narz膮d贸w mowy i wzroku,sygnalizuj膮 te偶 po艂o偶enie ko艅czyn i palc贸w
SPOSTRZEGANIE
jest z艂o偶onym procesem poznawczym,kt贸ry odgrywa wa偶n膮 rol臋 w poznaniu 艣wiata przez cz艂. To proces kt贸ry polega na odzwierciedleniu w 艣wiadomo艣ci ca艂okszta艂tu danego przedmiotu lub zjawiska oddzia艂uj膮cego na nasze narz膮dy zmys艂owe. Odzwierciedlamy ca艂o艣膰 danego przedmiotu dzi臋ki wsp贸艂dzia艂aniu analizator贸w-obejmujemy jego r贸偶norodne cechy a tak偶e wskutek tego 偶e reagujemy na wzajemne stosunki mi臋dzy sk艂adnikami bod藕ca.
PODZIA艁 ZE WZGL臉DU NA RODZAJE NARZ膭D脫W dominuj膮cych przy odzwierciedlaniu danego przedmiotu lub zjawiska: spostrze偶enia:wzrokowe s艂uchowe dotykowe i inne. W niekt贸rych sytuacjach spostrze偶eniowe poznanie rzeczywisto艣ci ma charakter POLISENSORYCZNY-czyli WIELOZMYS艁OWY.
PODZIA艁 ZE WZGL臉DU NA RODZAJ ZJAWISK rzeczywisto艣ci odzwierciedlanych w spostrze偶eniu:
-spostrzeganie przedmiot贸w-konkretnych materialnych rzeczy znajduj膮cych si臋 w naszym otoczeni
-spostrzeganie przestrzeni i stosunk贸w przestrzennych mi臋dzy rzeczami
-spostrzeganie czasu -stosunk贸w czasowych mi臋dzy przedmiotami i zjawiskami
-spostrzeganie ruch贸w istot i przedmiot贸w oraz ruch贸w w艂asnego cia艂a
wszystkie te rodzaje spostrze偶e艅 kszta艂tuj膮 si臋 w toku r贸偶norodnej dzia艂alno艣ci cz艂 przyczyniaj膮c si臋 jednocze艣nie do usprawnienia wykonywanych przez niego czynno艣ci
PODZIA艁 ZE WZGL臉DU NA POZIOM ORGANIZACJI SPOSTRZEGANIA:
spostrzeganie to ukierunkowana czynno艣膰 konstruowania spostrze偶e艅=wyr贸偶niamy w贸wczas dwa rodzaje z艂o偶onych proces贸w spostrzegania i dwa rodzaje spostrze偶e艅 b臋d膮cych wynikiem tej czynno艣ci. Proces ten przebiega na:
-poziomie czuciowo-ruchowym (sensoryczno-motorycznym) =SPOSTRZE呕ENIA FIGURALNE
-poziomie znaczeniowo-czynno艣ciowym (semantyczno-operacyjnym)=SPOSTRZE呕ENIA PRZEDMIOTOWE
Wyodr臋bnione w wyniku czynno艣ci spostrzegania"figury"czy postacie s膮 to pewne ca艂o艣ci o charakterze przestrzenno-czasowym-maj膮 okre艣lony rytm,kszta艂t lecz nie posiadaj膮 jasnego i wyra藕nego znaczenia. Uzyskuj膮 je dopiero na poziomie sensoryczno-operacyjnym- gdy w polu spostrze偶eniowym rozpoznajemy rozmaite obiekty(przedmioty,osoby,zdarzenia,melodie)i znaki kt贸re je reprezentuj膮(pismo,wypowied藕 w znanym nam j臋zyku,kt贸rej sens rozumiemy)
Wy偶szy stopie艅 organizacji spostrze偶e艅 przedmiotowych polega na tym 偶e odzwierciedlamy w nich nie tylko zmys艂owy obraz obiektu lecz tak偶e nadajemy mu znaczenie. Spostrze偶enia przedmiotowe maj膮 zatem charakter zarazem:semantyczny(znaczeniowy) i operacyjny(czynno艣ciowy)
PERCEPCJA-z艂o偶ony proces kt贸ry ma kolejne etapy////zmys艂y-receptory aby mo偶liwe by艂o poznanie otoczenia wszystkie 6 zmys艂贸w musi by膰 zdrowych-funkcje percepcji-wierzysz w to co widzisz
ROZPOZNANIE OG脫LNE(NIESPECYFICZNE)-zaliczamy widziane obiekty do bardzo szerokiej kategorii przedmiot贸w o kt贸rych nasza wiedza jest nik艂a i niedok艂adna
ROZPOZNANIE SPECYFICZNE-potrafimy uto偶sami膰 to co spostrzegamy z konkretnym przedmiotem znanym nam z do艣wiadczenia
W obu przypadkach s艂owo w艂膮cza si臋 w nasze spostrzeganie-jako nazwa og贸lna lub jako nazwa bardziej szczeg贸艂owa
STA艁O艢膯 SPOSTRZE呕E艃-zjawisko zale偶ne od wewn臋trznego wzorca przedmiotu organizuj膮cego jego percepcj臋=mimo zmiany warunk贸w spostrzegania(oczywi艣cie w pewnych granicach)spostrzegamy jako sta艂e pewne cechy przedmiotu zw艂aszcza takie jak:barw臋 kszta艂t i wielko艣膰. Gdyby nasze spostrze偶enia nie mia艂y cechy sta艂o艣ci 艣wiat by艂by dla nas prawdopodobnie chaosem zmiennych,pstrokatych i migoc膮cych plam znajduj膮cych si臋 w bezustannym ruchu
Z艁UDZENIA ZMYS艁OWE-dowodz膮 偶e nasze zmys艂y czasem wprowadzaj膮 w b艂膮d-mo偶emy mylnie okre艣li膰 sytuacj臋
UMIEJ臉TNO艢膯 OBSERWACJI I SPOSTRZEGAWCZO艢膯
Proces spostrzegania mo偶e by膰:
-mimowolny-do naszych zmys艂贸w docieraj膮 rozmaite bod藕ce bez udzia艂u naszej 艣wiadomo艣ci,czyli 艣wiadomego zamiaru spostrze偶enia jakiego艣 przedmiotu lub zjawiska-nie odzwierciedlamy wszystkich zmys艂贸w lecz jedynie te kt贸re przyci膮gaj膮 nasz膮 mimowoln膮 uwag臋 dzi臋ki swym specyficznym cechom lub wskutek tego 偶e jeste艣my chwilowo lub trwale nastawieni na ich odbi贸r
-dowolny-kierujemy si臋 okre艣lonym celem czy zadaniem jakie chcemy wykona膰. S膮 to zar贸wno proste cele praktyczne w codziennych sytuacjach 偶yciowych jak i zadania poznawcze(np. chcemy odszuka膰 w grupie kogo艣 znajomego,otwieramy radio 偶eby pos艂ucha膰 ulubionego utworu muzycznego,ogl膮damy na wystawie ksi膮偶ki bo mamy zamiar kupi膰 komu艣 upominek.
Trwa艂e nastawienia a wi臋c gotowo艣膰 do zauwa偶ania i spostrzegania okre艣lonych obiekt贸w otoczenia wytwarzaj膮 si臋 u cz艂 np. w procesie kszta艂towania si臋 jego zainteresowa艅
Gdy ucze艅 przygotowuje si臋 do lekcji ogl膮da uwa偶nie ilustracj臋 lub schemat rysunkowy w podr臋czniku a podczas 膰wicze艅 gimnastycznych spostrzega ruchy jakie demonstruje nauczyciel aby je potem powt贸rzy膰 w tej samej kolejno艣ci.
WYOBRA呕ENIA-JAKO ZJAWISKA 艢WIADOMO艢CI
Zjawiska 艣wiadomo艣ci powstaj膮ce w wyniku odbierania wra偶e艅 i spostrze偶e艅 maj膮 charakter obrazowy. W 艣wiadomo艣ci istniej膮 obrazy przedmiot贸w zjawisk i zdarze艅 nie oddzia艂uj膮cych bezpo艣rednio na nasze narz膮dy zmys艂owe-obrazy te s膮 zwane WYOBRA呕ENIAMI-tworzone s膮 na podstawie minionego do艣wiadczenia. Opr贸cz wra偶e艅 wzrokowych opartych na naocznych obrazach istniej膮 inne rodzaje obraz贸w wytwarzanych w naszej 艣wiadomo艣ci-s膮 to WYOBRA呕ENIA s艂uchowe,w臋chowe,smakowe ruchowe itd.
WYOBRA呕ENIA s膮 obrazami polegaj膮cymi na odzwierciedlaniu w 艣wiadomo艣ci spostrzeganych poprzednio sk艂adnik贸w rzeczywisto艣ci. Obrazy percepcyjne nie s膮 zupe艂nie wiernymi kopiami zjawisk otaczaj膮cego nas 艣wiata z uwagi na subiektywny a zarazem aktywny charakter procesu spostrzegania. PODOBIE艃STWO mi臋dzy wyobra偶eniami polega na tym 偶e maj膮 charakter konkretny i obrazowy. Z punktu widzenia modalno艣ci zjawisk 艣wiadomo艣ci,czyli sposobu w jaki cz艂 subiektywnie odzwierciedla obrazowo rzeczywisto艣膰 wyodr臋bniamy nast臋puj膮ce cechy wyobra偶e艅 w por贸wnaniu ze spostrze偶eniami(Tomaszewski)
WYOBRA呕ENIA
-s膮 znacznie bledsze i mniej szczeg贸艂owe
-cechuje je fragmentaryczno艣膰-potrafimy wyobrazi膰 sobie tylko niekt贸re szczeg贸艂y obiektu lub zdarzenia-jakby fragment ca艂o艣ci-inne za艣 sk艂adniki i w艂asno艣ci przedmiotu czy wycinki zdarze艅 s膮 do艣膰 nieokre艣lone i mgliste
-s膮 nietrwa艂e i zmienne-raz jedne to zn贸w inne cechy wyobra偶anego przedmiotu wysuwaj膮 si臋 w 艣wiadomo艣ci na pierwszy plan-po pewnej chwili za艣 obraz znika-musimy skupi膰 uwag臋 aby go wywo艂a膰 ponownie
-s膮 bardziej og贸lne mniej konkretne od spostrze偶e艅-opr贸cz jednostkowych cech danego przedmiotu w艂膮czamy w jego wyobra偶enie tak偶e typowe cechy wszystkich takich przedmiot贸w
SPOSTRZE呕ENIA s膮 wyra藕ne i konkretne
Ludzie r贸偶ni膮 si臋 mi臋dzy sob膮 pod wzgl臋dem stopnia wyrazisto艣ci,konkretno艣ci i trwa艂o艣ci wyobra偶e艅,r贸偶ni膮 si臋 te偶 zdolno艣ci膮 do wytwarzania okre艣lonego rodzaju wyobra偶e艅- u niekt贸rych trwalsze s膮 wyobra偶enia wzrokowe,inni z 艂atwo艣ci膮 tworz膮 wyobra偶enia s艂uchowe. Jednak nawet najbardziej wyra藕ne i sta艂e wyobra偶enia nie dor贸wnuj膮 sile i trwa艂o艣ci obraz贸w spostrze偶eniowych OBRAZY EJDENTYCZNE-wyobra偶enia niemal tak samo wierne i dok艂adne jak obrazy spostrze偶eniowe
PODZIA艁 WYOBRA呕E艃:
Ze wzgl臋du na 艂atwo艣膰 odtwarzania spostrze偶e艅:wzrokowych,s艂uchowych,czy dotykowych mo偶na podzieli膰 wyobra偶enia-znaczne s膮 w tej dziedzinie r贸偶nice indywidualne uwarunkowane sprawno艣ci膮 odpowiednich narz膮d贸w zmys艂owych oraz rodzajem czynno艣ci wykonywanych przez cz艂. Najcz臋stsze u ludzi:typy wzrokowc贸w i s艂uchowc贸w oraz typy mieszane
Podzia艂 dotycz膮cy zwi膮zku wyobra偶e艅 z tre艣ci膮 poprzednich spostrze偶e艅-odr贸偶niamy tu -wyobra偶enia odtw贸rcze-艂膮cz膮 si臋 艣ci艣le z do艣wiadczeniem jednostki-odzwierciedlaj膮 si臋 w nich w spos贸b mniej lub bardziej dok艂adny przedmioty,zjawiska i zdarzenia rzeczywiste dawniej spostrzegane(wyobra偶amy sobie las do kt贸rego cz臋sto chodzili艣my podczas wakacji-odtwarzamy nasze poprzednie spostrze偶enia i prze偶ycia-wyobra偶amy sobie szum drzew zapach widok polany i wiele innych szczeg贸艂贸w kt贸re o偶ywaj膮 we wspomnieniach-w naszej 艣wiadomo艣ci powstaje szereg WYOBRA呕E艃 ODTW脫RCZYCH)
-wytw贸rcze-s膮 oparte r贸wnie偶 na do艣wiadczeniu z kt贸rego czerpi膮 podstawowy materia艂 i tworzywo-ten materia艂 ulega jednak takiemu przekszta艂ceniu i opracowaniu 偶e w rezultacie uzyskujemy jakby zupe艂nie nowe obrazy nie odpowiadaj膮ce minionym spostrze偶eniom(gdy pragniemy wyobrazi膰 sobie d偶ungl臋 gdzie nigdy nie byli艣my i nie mamy osobistych do艣wiadcze艅 z ni膮 zwi膮zanych-nasze wyobra偶enia maj膮 charakter WYTW脫RCZYCH,kt贸rych sk艂adnikiem s膮 pewne tre艣ci spostrze偶eniowe:widziany obraz d偶ungli na ilustracji w telewizji czy filmie -decyduj膮 one czy wyobra偶enia wytw贸rcze d偶ungli b臋d膮 zbli偶one do jej realnego obrazu)
WYOBRA呕ENIA WYTW脫RCZE maj膮 du偶e znaczenie podczas nauki szkolnej-geografia,historia, wyst臋puj膮 przy lekturze utwor贸w literackich-wyobra偶amy sobie bohater贸w ich wygl膮d i losy w warunkach przestrzenno-czasowych zarysowanych przez pisarza
WYOBRA殴NIA-
Procesy wyobra藕ni w szerszym znaczeniu obejmuj膮 wytwarzanie wyobra偶e艅 odtw贸rczych jak te偶 wyobra偶e艅 wytw贸rczych. W mniejszym znaczeniu-procesy wyobra藕ni prowadz膮 do tworzenia w 艣wiadomo艣ci obraz贸w b臋d膮cych nie tylko przekszta艂ceniem minionych spostrze偶e艅 lecz tak偶e stanowi膮cych co艣 nowego w stosunku do uprzedniego do艣wiadczenia. W tym przypadku wyobra偶enia odtw贸rcze s膮 raczej funkcj膮 pami臋ci obrazowej , funkcj膮 wyobra藕ni za艣 s膮 tylko obrazy nowe ale nie mo偶na pomija膰 ich zwi膮zku z dawniejszymi spostrze偶eniami i ca艂ym do艣wiadczeniem cz艂. Wyobra藕nia u r贸偶nych ludzi rozwini臋ta jest w stopniu niejednakowym-u jednych jest bogata i bujna,inni ludzie nie mog膮 sobie wyobrazi膰 czego艣 co cho膰 troch臋 odbiega od rzeczywisto艣ci,oraz od tego co prze偶yli i czego doznali. Przejawem bogatej wyobra藕nia jest 艂atwo艣膰 i szybko艣膰 tworzenia WYOBRA呕E艃 WYTW脫RCZYCH-osoby takie potrafi膮 spo偶ytkowa膰 swe obserwacje wiedz臋 i do艣wiadczenia do wytwarzania nowych i oryginalnych obraz贸w idei,s膮 pomys艂owe co U艁ATWIA IM NAUK臉 i dzia艂alno艣膰 praktyczn膮.
RODZAJE WYOBRA殴NI-zale偶膮 od tego jak dalece obrazy b臋d膮ce wynikiem proces贸w wyobra藕ni odbiegaj膮 od rzeczywisto艣ci i od minionego do艣wiadczenia-w贸wczas wyobra藕nia cz艂 przybiera odmienn膮 POSTA膯 i JAKO艢膯:
-WYOBRA殴NIA ODTW脫RCZA-gdy obrazy s膮 nieznacznym przekszta艂ceniem obraz贸w percepcyjnych
-WYOBRA殴NIA TW脫RCZA-obrazy nowe i oryginalne
Jednak taki rodzaj podzia艂u mo偶e by膰 w膮tpliwy-obrazy odtw贸rcze mo偶na uzna膰 za wytwory proces贸w pami臋ci. Dlatego wyobra藕ni臋 dzielimy te偶 w zale偶no艣ci od tego w jakiej mierze wytwory wyobra藕ni powstaj膮 pod wp艂ywem 艣wiadomego zamiaru i wysi艂ku woli,w jakie za艣 s膮 wynikiem czynno艣ci mimowolnych. Wyobra藕ni臋 w贸wczas dzielimy na:
-MIMOWOLN膭-swobodny bieg wyobra偶e艅-w 艣wiadomo艣ci przesuwaj膮 si臋 rozmaite obrazy lu藕no ze sob膮 powi膮zane,nie przywo艂ane w spos贸b zamierzony,pojawiaj膮 sie nieoczekiwanie,czasem wbrew naszej ch臋ci przeszkadzaj膮c w wykonywanej aktualnie czynno艣ci. Najbardziej skrajnym przejawem wyobra藕ni mimowolnej s膮 MARZENIA SENNE-obrazy prze偶ywane we 艣nie-przypadkowe,dziwaczne,fantastyczne,ich tre艣膰 bywa zupe艂nie oderwana od rzeczywisto艣ci
DOWOLN膭-wytwarzanie r贸偶nego rodzaju wyobra偶e艅 w spos贸b 艣wiadomy i celowy. W zale偶no艣ci od stopnia oryginalno艣ci i samodzielno艣ci wytwarzanych obraz贸w rozr贸偶niamy:
-WYOBRA殴NI臉 KIEROWAN膭-nasze wyobra偶enia wytw贸rcze powstaj膮 pod wp艂ywem okre艣lonych bod藕c贸w i sytuacji prowokuj膮cych powstawanie obraz贸w z danej dziedziny ukierunkowuj膮cych ich tre艣膰 i zakres. Przebiegiem takich wyobra偶e艅 kieruje np. wyk艂ad nauczyciela,lektura,lub schemat rysunkowy(czytaj膮c lektur臋 wyobra偶amy sobie przedstawione w niej zdarzenia,postacie bohater贸w,ich stroje,miejsca gdzie toczy si臋 akcja utworu) Wyobra藕nia kierowana odgrywa wa偶n膮 rol臋 we wzbogacaniu do艣wiadczenia cz艂. Jest nieodzowna w procesie przyswajania wiadomo艣ci,zw艂aszcza z dziedzin kt贸re odnosz膮 si臋 przedmiot贸w zjawisk i zdarze艅 niedost臋pnych bezpo艣redniemu do艣wiadczeniu-historia,zoologi niekt贸re dzia艂y,geografia i inne. Jest r贸wnie偶 potrzebna w praktyce,pracy produkcyjnej gdy trzeba wykona膰 jakie艣 czynno艣ci wed艂ug okre艣lonego planu,zachowuj膮c kolejno艣膰 operacji i ruch贸w zgodnie z instrukcj膮
-WYOBRA殴NI臉 TW脫RCZ膭-w wyniku operacji proces贸w tej wyobra藕ni powstaj膮 obrazy nowe,oryginalne i samodzielne ale nie s膮 oczywi艣cie ca艂kowicie oderwane od rzeczywisto艣ci-raczej j膮 uzupe艂niaj膮 i poszerzaj膮 jej granice. Cz臋sto wybiegamy w przysz艂o艣膰 a tak偶e rekonstruujemy przesz艂o艣膰 dan膮 tylko fragmentarycznie np. w postaci list贸w pami臋tnik贸w czy innych dokument贸w archiwalnych. Przejawia si臋 juz u dzieci w wieku przedszkolnym w zabawach tematycznych-podczas kt贸rych przekszta艂caj膮 rzeczywisto艣膰 a nie tylko imituj膮 i na艣laduj膮-dzieci podejmuj膮 i odgrywaj膮 role doros艂ych lub postaci z bajek,modyfikuj膮 przedmioty codziennego u偶ytku tak aby mog艂y s艂u偶y膰 jako akcesoria w zabawie. Wyobra藕nia tw贸rcza posiada du偶e znaczenie zar贸wno w planowaniu w艂asnej przysz艂o艣ci przez jednostk臋 jak te偶 w procesie przemian spo艂ecznych politycznych i gospodarczych. Bogata wyobra藕nia tw贸rcza cechuje wynalazc贸w,konstruktor贸w, kt贸rzy ulepszaj膮 rozmaite dzia艂y produkcji,uczonych i artyst贸w. Wszyscy oni maj膮 w dziedzinie kt贸r膮 reprezentuj膮 silnie rozwini臋t膮 wyobra藕ni臋
-MARZENIA-odr臋bny przejaw wyobra藕ni dowolnej-stanowi膮 zesp贸艂 wyobra偶e艅 samodzielnych i tw贸rczych rzutowanych w przysz艂o艣膰 i zwi膮zanych z pragnieniami i d膮偶eniami cz艂(tre艣ci膮 marze艅 mo偶e by膰 urzeczywistnienie danego pragnienia w niedalekiej przysz艂o艣ci-sportowiec marzy o pobiciu w艂asnego rekordu 偶yciowego,ucze艅 o wyje藕dzie w g贸ry latem,marzenia perspektywiczne-dotycz膮 przysz艂ego 偶ycia rodzinnego,偶ycia zawodowego i pe艂nienia w nim, okre艣lonej roli. Marzenia bywaj膮 mniej lub bardziej realistyczne-cz艂 liczy si臋 w nich ze swoimi mo偶liwo艣ciami i umiej臋tno艣ciami lub te偶 nie bierze ich wcale pod uwag臋. MRZONKI to marzenia nierealne kt贸re prawdopodobnie nigdy nie zostan膮 wprowadzone w czyn
Marzenia realistyczne zwi膮zane z planowaniem dzia艂ania :
-wzbogacaj膮 偶ycie wew cz艂
-zach臋caj膮 go do podejmowania okre艣lonych czynno艣ci,stanowi膮cych etapy na drodze do zamierzonego celu
Marzenia nierealne:
-kieruj膮 wysi艂ki i energi臋 jednostki na fa艂szywe tory odrywaj膮c je od realizacji konkretnych dzia艂a艅 (ucze艅 marzy o wielkich sukcesach sportowych nie maj膮c ku temu odpowiednich warunk贸w fizycznych-traci niepotrzebnie czas na czynno艣ci i 膰wiczenia nie prowadz膮ce do po偶膮danych wynik贸w-odbija si臋 to ujemnie na jego post臋pach w nauce)
Dlatego wa偶ne jest KONTROLOWANIE SWOICH MARZE艃 zestawienie tego o czym marzymy z tym czego potrafimy dokona膰
PAMI臉膯-w艂a艣ciwo艣膰 psychiczna umo偶liwiaj膮ca kszta艂towanie si臋 i funkcjonowanie do艣wiadczenia cz艂. Dzi臋ki niej nabywamy r贸偶norodne informacje przyswajamy wiedz臋 o 艣wiecie oraz umiej臋tno艣ci i sprawno艣ci. Z zasob贸w do艣wiadczenia (gromadzonych stopniowo i stale zwi臋kszanych)w naszej pami臋ci korzystamy przez ca艂e 偶ycie
ZAPOMINANIE-czasami nie艂atwo wydoby膰 nam z magazynu naszej pami臋ci potrzebn膮 informacje mimo poczucia a nawet pewno艣ci 偶e j膮 kiedy艣 uzyskali艣my nie potrafimy jej w danym momencie odszuka膰. Zapominanie jest r贸wnie偶 przejawem pami臋ci obok takich proces贸w jak:zapami臋tywanie lub nabywanie danych informacji czy zachowa艅,ich przechowywanie oraz odtwarzanie po pewnym czasie
