profil

Ruch robotniczy i socjalistyczny

poleca 85% 989 głosów

Treść Grafika
Filmy
Komentarze
Rosja

Rozwój przemysłu sprawił, że wielu rzemieślników straciło pracę, tańszy transport żywności spowodował mniejsze dochody dla rolników, dlatego coraz większa liczba ludzi zatrudniała się do pracy w fabrykach i przenosiła się do miast. Duża liczba mieszkańców sprawiła, że warunki życia były okropne, dzień pracy długi a wynagrodzenie bardzo małe.

W Wielkiej Brytanii zaczęły powstawać związki zawodowe mające na celu ochronę praw robotników. W innych krajach ich działalność była zakazana.

1864 – powstaje I. Międzynarodówka, jej program opracował socjalista Karol Marks. Po jakimś czasie ruch socjalistyczny ulega podziałom. Wyróżnia się: marksistów – pragnęli wprowadzić władzę klasy robotniczej za pomocą walki zbrojnej i znieść własność prywatną; umiarkowani socjaliści – chcieli zmienić sytuację robotników dając im prawa wyborcze i wprowadzając ich przedstawicieli do rządu; anarchiści – byli przeciwnikami państwa i każdej formy władzy, wierzyli, że rewolucja obalająca ustrój wybuchnie sama, stosowali indywidualny terror.

Robotnicy dalej domagają się swoich praw, w niektórych krajach udaje im się wprowadzić do rządu przedstawicieli

1889 – II. Międzynarodówka (ustalenie Dnia Pracy na pamiątkę starć robotników z amerykańską policją 1.05.1886 r.) – zjednoczenie związków robotniczych wszystkich krajów. Anarchistów nie dopuszczono do udziału w IIM, wykształcili się poza tym reformiści, którzy uważali, że socjalizm można osiągnąć przez ewolucyjne formy.

1891 – Leon XII ogłasza encyklikę Rerum novarum, w której potępia wyzysk klasy robotniczej jak i elementy doktryny socjalistycznej, wskazywała konieczność regulowania spraw robotniczych przez państwo.

Podoba się? Tak Nie
Polecane teksty:
(0) Brak komentarzy

Treść zweryfikowana i sprawdzona

Czas czytania: 1 minuta

Ciekawostki ze świata