profil

Oscykolop-Obsługa i działanie

drukuj
poleca 85% 188 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Laboratorium Metrologii Elektronicznej

Materiały do ćwiczenia



OSCYLOSKOP





OSCYLOSKOP
Cel
Celem ćwiczenia jest poznanie budowy, zasady działania i obsługi oscyloskopu oraz sposobów jego właściwego wykorzystania do obserwacji przebiegów czasowych sygnałów elektronicznych.

Wstęp
Oscyloskop jest uniwersalnym przyrządem pomiarowym, stosowanym do obserwacji odkształconych przebiegów elektrycznych i pomiaru ich parametrów. Odpowiednio dobrany układ pracy oscyloskopu pozwala nie tylko mierzyć parametry przebiegu odkształconego ale również zdejmować charakterystyki statyczne i dynamiczne przyrządów elektronicznych, mierzyć przesunięcie fazowe, rezystancję dynamiczną i inne.
Budowa i obsługa oscyloskopu analogowego
Blokowy schemat oscyloskopu przedstawiono na rys. 1. Na rysunku tym, obok bloków funkcjonalnych składających się na układ poziomego odchylania wiązki w czasie oraz pojedynczy tor pomiarowy (zazwyczaj torów tych jest więcej), zaznaczono podstawowe pokrętła i przełączniki występujące na płycie czołowej typowych oscyloskopów. Rolę poszczególnych bloków konstrukcyjnych oraz możliwości regulacji podstawowych nastaw omówiono poniżej (w nawiasach podane jest nazewnictwo angielskie). Ich znajomość jest niezbędna dla prawidłowego posługiwania się tym przyrządem.
Lampa oscyloskopowa
Głównym elementem oscyloskopu jest lampa oscyloskopowa. Na jej ekranie powstaje obraz świetlny obserwowanych sygnałów lub wielkości. Obraz świetlny widoczny na ekranie oscyloskopu jest wynikiem bombardowania ruchomą wiązką elektronów warstwy luminoforu pokrywającej wewnętrzną powierzchnię ekranu. Źródłem wiązki jest działo elektronowe. Katoda emituje elektrony, które następnie przyspieszane są w polu elektrycznym kolejnych anod działa elektronowego. Parametry wiązki takie jak prędkość elektronów w strumieniu i średnica strumienia decydujące o jakości obserwowanego obrazu można regulować pokrętłami panelu czołowego opisanymi jako JASNOŚĆ (INTENSITY) i OSTROŚĆ (FOCUS).
Wyemitowana przez działo elektronowe wiązka jest następnie odchylana zmiennym polem elektrycznym w dwóch układach odchylania: pionowego-Y (VERTICAL) i poziomego-X (HORIZONTAL). Zmiany pola elektrycznego w układach odchylania, wymuszone zmianami napięcia przyłożonego do płytek odchylających, powodują że wiązka elektronów uderza w co raz to inne punkty ekranu powodując ruch plamki świetlnej obserwowany jako obraz oscyloskopowy.




Dla uzyskania dwuwymiarowego obrazu, potrzebne są dwa układy sterowania wiązką (plamką świetlną), pionowy i poziomy. Z tego względu elementy regulacyjne na płycie czołowej oscyloskopu można podzielić na dwa podstawowe zestawy regulatorów: zestaw sterujący ruchem plamki świetlnej w pionie (VERTICAL)- związany z ustawianiem parametrów torów pomiarowych oscyloskopu oraz zestaw sterujący ruchem plamki świetlnej w poziome (HORIZONTAL)- związany z regulacją i wyzwalaniem podstawy czasu. Często w drugim zestawie samo wyzwalanie podstawy czasu ujęte jest jako osobny zestaw regulatorów (przełączników) wyzwalania podstawy czasu (TRIGGER).
Poziomy ruch plamki świetlnej w czasie
Jeżeli przedmiotem pomiaru są parametry przebiegów odkształconych w czasie, to para płytek odchylania poziomego (X) wiązki jest sterowana z układu poziomego odchylania wiązki w czasie. Sygnał napięciowy sterujący odchylaniem wiązki w poziomie jest przebiegiem piłokształtnym pokazanym na rys. 2. Po wystąpieniu impulsu wyzwalającego na wejściu generatora rozciągu, w czasie roboczym plamka świetlna przesuwa się ze stałą prędkością poziomą od lewej do prawej krawędzi ekranu w miarę jak rośnie liniowo napięcie między elektrodami. Po osiągnięciu prawej krawędzi ekranu, plamka świetlna jest wygaszana sygnałem sterującym działem elektronowym, a malejące napięcie między elektrodami powoduje powrót plamki do lewej krawędzi ekranu. Dodatkowy odstęp czasu zarezerwowany jest na wystąpienia stanów nieustalonych. Czas powrotu plamki i rezerwa na stany nieustalone stanowią czas martwy w cyklu pracy układu poziomego odchylania wiązki. Wszystkie impulsy wyzwalające które wystąpią na wejściu generatora podstawy czasu w czasie pracy lub w czasie martwym są ignorowane.
Do nastawiania wartości czasu roboczego służy przełącznik wielopozycyjny rozciągu poziomego CZAS/DZ (TIME/DIV) regulujący częstotliwość drgań generatora podstawy czasu. Skala opisująca ten przełącznik określa ile sekund (milisekund, mikrosekund) potrzeba aby plamka świetlna przemieściła się w poziomie na odległość równą pojedynczej działce (kratce) na osi odciętych. Z przełącznikiem tym związane jest pokrętło potencjometru, zamocowane na wspólnej osi lub niezależnie opisane jako REGULACJA PŁYNNA (VARIABLE). W niektórych rozwiązaniach występuje również przełącznik opisany jako REGULACJA KALIBROWANA/PŁYNNA (CAL/VAR). Elementy te, pokrętło lub przełącznik, decydują o tym czy praca odbywa się z czasem kalibrowanym czy też z nie kalibrowanym. Jeżeli czas jest kalibrowany (zerowe położenie pokrętła lub położenie CAL przełącznika) to jednostkowej działce poziomej ekranu odpowiada odcinek czasu ustawiony na przełączniku rozciągu poziomego (TIME/DIV) i można mierzyć parametry czasowe (lub częstotliwościowe) rejestrowanych przebiegów. Jeżeli czas nie jest kalibrowany (położenie VAR przełącznika lub niezerowe położenie pokrętła) to nie wiadomo jaki odcinek czasu odpowiada pojedynczej poziomej działce ekranu i pomiar czasu nie jest możliwy. Przy pomiarach parametrów czasowych sygnału wygodnie jest przesunąć obraz w poziomie, tak aby wybrane punkty sygnału odpowiadały położeniom działek na ekranie. Do tego celu służy pokrętło POZYCJONOWANIE OBRAZU W POZIOMIE (HORIZONTAL POSITION).
Poziomy ruch plamki świetlnej po ekranie rozpoczyna się od lewej krawędzi po wystąpieniu na wejściu generatora podstawy czasu impulsu wyzwalającego. We współczesnym oscyloskopie analogowym istnieją przynajmniej dwa tryby wyzwalania automatyczny i normalny. Wyboru trybu wyzwalania dokonuje się przełącznikiem TRYB WYZWALANIA (TRIGGER MODE) ustawiając go w pozycji AUTO lub NORM. W trybie automatycznym (AUTO) impulsy wyzwalające generowane są przez układy automatycznej pracy oscyloskopu. W trybie normalnym (NORM) impulsy wyzwalające są generowane przez układ wyzwalania generatora rozciągu.
Układ wyzwalania generatora rozciągu formuje impulsy wyzwalające generator podstawy czasu w momentach uzależnionych od wybranego źródła wyzwalania oraz ustawionych: zbocza wyzwalającego i poziomu wyzwalania. Wyboru źródła wyzwalania dokonuje się przełącznikiem ŹRÓDŁO WYZWALANIA (TRIGGER SOURCE) ustawiając je w jedną z pozycji WEWN (CH1), ZEWN (EXT), SIEĆ (LINE). Położenie WEWN (CH1) oznacza że moment wyzwalania będzie uzależniony od charakteru zmienności obserwowanego sygnału. W oscyloskopie umożliwiającym równoczesną obserwację kilku sygnałów (oscyloskopy dwukanałowe, dwustrumieniowe wielokanałowe) przy wyzwalaniu wewnętrznym należy wybrać odpowiedni sygnał wyzwalający (CH1, CH2, ...). W ustawieniu EXT momenty wyzwalania będą zdeterminowane własnościami zewnętrznego sygnału podawanego na WEJŚCIE WYZWALAJĄCE (EXT TRIG IN) oscyloskopu. Wreszcie w ustawieniu LINE momenty wyzwalania będą zdeterminowane przez własności sygnału sieci zasilającej 220V 50Hz.
Przełącznik ŹRÓDŁO WYZWALANIA (TRIGGER SOURCE) pozwala wybrać sygnał, którego własności zadecydują o momentach generowania impulsów wyzwalających. Sam moment wyzwalania jest zdeterminowany pozycją przełącznika ZBOCZE (SLOPE) oraz pokrętła POZIOM (TRIGGER LEVEL). Pokrętło POZIOM decyduje przez jaki poziom musi przejść sygnał wyzwalający aby nastąpiła generacja impulsu wyzwalającego. Przełącznik ZBOCZE decyduje czy będzie to przejście powyżej tego poziomu (na zboczu narastającym) czy poniżej tego poziomu (na zboczu opadającym). Ideę wyboru zbocza i nastawienia poziomu wyzwalania obrazuje rys. 3. Odpowiedni dla danego pomiaru wybór sygnału wyzwalającego oraz ustalenie zbocza wyzwalającego i poziomu wyzwalania są warunkami uzyskania stabilnego obrazu w pomiarach oscyloskopowych sygnałów powtarzalnych. Jeżeli poziom wyzwalania (TRIGGER LEVEL) jest zbyt wysoki lub zbyt niski w stosunku do zakresu zmienności sygnału wyzwalającego to w trybie NORM nie następuje generacja impulsów wyzwalających (rys. 3) i nie pojawia się obraz na ekranie oscyloskopu. W trybie AUTO układ pracy automatycznej generuje impulsy wyzwalające, dzięki czemu otrzymuje się obraz na ekranie niezależnie od parametrów sygnału, ale obraz może być niestabilny.
Pionowy ruch plamki świetlnej sterowany rejestrowanym przebiegiem
Przy obserwacji przebiegów, rejestrowany sygnał zmienny w czasie jest podawany na płytki odchylania pionowego. Wskutek zmienności w czasie sygnału podawanego na WEJŚCIE POMIAROWE (oznaczone odpowiednio do toru pomiarowego Y1, Y2 lub CH1, CH2; są to wejścia napięciowe) zmienia się pole elektryczne między płytkami odchylania pionowego, co obserwuje się jako ruch plamki świetlnej w kierunku pionowym. W pojedynczym torze pomiarowym można wyróżnić 3 podstawowe bloki funkcjonalne: układ sprzęgania wejścia, tłumik i wzmacniacz sygnału odchylania pionowego.
Parametry pojedynczego toru pomiarowego ustawia się za pomocą trzech regulatorów na płycie czołowej oscyloskopu. Pierwszym jest potencjometr przesuwania poziomu zera - POZYCJONOWANIA W PIONIE (VERTICAL POSITION). Umożliwia on przesuwanie obrazu w pionie, tak aby wybrane punkty sygnału odpowiadały położeniom działek osi rzędnych na ekranie. Drugi z elementów to przełącznik wielopozycyjny rozciągu pionowego VOLT/DZ (VOLTS/DIV), określany jako CZUŁOŚĆ (SENSITIVITY) Skala opisująca ten przełącznik określa ile woltów (miliwoltów, mikrowoltów) obrazowanego napięcia przypada na pojedyncza działkę osi rzędnych ekranu. Z przełącznikiem tym związane jest pokrętło potencjometru, z reguły zamocowane na wspólnej osi pozwalające płynnie zmieniać wartość napięcia odpowiadającą pojedynczej działce (kratce) pionowej ekranu. Położenie tego pokrętła decyduje czy jest kalibrowana czy nie oś odchylania pionowego. Jeżeli oś jest kalibrowana (zerowe położenie pokrętła) to jednej działce pionowej ekranu odpowiada wartość mierzonego napięcia ustawiona na przełączniku rozciągu pionowego (VOLTS/DIV) i można oceniać parametry napięciowe rejestrowanego przebiegu. Jeżeli os Y nie jest kalibrowana (niezerowe położenie pokrętła) to nie wiadomo jaka zmiana napięcia odpowiada pojedynczej pionowej działce ekranu. Trzecim elementem regulacyjnym jest przełącznik decydujący o sposobie sprzęgania wejścia z torem Y (COUPLING). Standardowo można go ustawić w jednym z trzech położeń opisanych jako AC, GND, DC. Położenie AC oznacza blokowanie składowej stałej sygnału i jest użyteczne przy obserwacji sygnałów o dominującej składowej stałej. Po zablokowaniu składowej stałej, sygnał mierzony można obserwować przy ustawionej dużej rozdzielczości napięciowej. W położeniu GND wejście toru pomiarowego jest zwarte do masy oscyloskopu a sygnał z wejścia pomiarowego jest odłączony. Pozwala to na ustalenie poziomu zerowego na ekranie. W trzecim położeniu DC, sygnał podawany jest bezpośrednio na dalsze układy bez eliminacji składowej stałej ani żadnych innych.
Trzy podstawowe, wymienione elementy regulacyjne są niezależne dla każdego toru pomiarowego oscyloskopu i powielone tyle razy ile torów pomiarowych posiada oscyloskop. Czasami można spotkać dodatkowe elementy regulacyjne dla wybranych kanałów takie jak przełącznik INWERSJA (NORM/INV) pozwalający na zwierciadlane odbicie sygnału napięciowego względem poziomu 0, lub przełącznik X1/X5 umożliwiający dodatkowe powielenie lub podzielenie sygnału wejściowego w stosunku do nastaw przełącznika rozciągu pionowego.
Pomiary wielokanałowe
Współczesne oscyloskopy posiadają z reguły przynajmniej dwa tory pomiarowe, co umożliwia równoczesną obserwacje dwóch przebiegów. Wyboru obserwowanego sygnału dokonuje się ustawiając odpowiednio przełącznik wyboru TORU POMIAROWEGO oznaczany z reguły MODE (w grupie VERTICAL). Bardziej rozbudowane wersje oscyloskopów oprócz pomiarów z pojedynczych kanałów (położenia CH1, CH2 przełącznika MODE), umożliwia pomiar obserwowanych sygnałów w dwu kanałach jednocześnie (położenie DUAL przełącznika MODE), pozwalają również na wykonywanie pewnych operacji na sygnałach np. ich dodawanie (ADD), odejmowanie, mnożenie itp. W oscyloskopie dwukanałowym (wielokanałowym) przełącznik źródła wyzwalania podstawy czasu (TRIGGER SOURCE) musi umożliwiać wyzwalania z każdego kanału (a często także umożliwia wyzwalanie podstawy czasu sygnałem wypadkowym).
Jeżeli konstrukcja lampy oscyloskopowej umożliwia emisję i sterowanie dwóch strumieni elektronów (dwóch plamek świetlnych) to każdy z kanałów pomiarowych steruje odchylaniem jednego ze strumieni (lampę oscyloskopową o takich własnościach nazywamy lampą dwustrumieniową). Jeżeli oscyloskop nie jest wyposażony w lampę dwustrumieniową, to jest on wyposażony w układ przełączania umożliwiający pracę w jednym z dwóch trybów: przełączanym (ALT) lub siekanym (CHOP) rys. 4.
Tryb przełączany (ALT) oznacza, że odchylanie w kierunku poziomym (podstawy czasu) jest przełączane co cykl z jednego kanału do drugiego. W trybie siekanym, w ramach jednego poziomego przejścia plamki przez ekran sterowanie jest przełączane z dużą częstotliwością pomiędzy torami pomiarowymi 1 i 2. Tryb pracy układu przełączania jest wybierany odpowiednim przełącznikiem na płycie czołowej oscyloskopu (ALT/CHOP) lub może być związany z położeniem przełącznika rozciągu poziomego i zdeterminowany przez wybór częstotliwości podstawy czasu. Jeżeli wybór trybu pracy układu przełączania dokonywany jest niezależnym przełącznikiem płyty czołowej to zaleca się wybór pracy w trybie siekanym dla sygnałów o małej częstotliwości (nastawy przełącznika rozciągu poziomego na wartości powyżej 10 ms/div), a wybór pracy w trybie przełączanym dla sygnałów o dużej częstotliwości (nastawy przełącznika rozciągu poziomego na wartości poniżej 0.1 ms/div). Dla nastaw pośrednich można wybrać jeden z trybów, przy czym tryb siekany daje stabilniejszy obraz.
W oscyloskopach dwukanałowych istnieje z reguły możliwość takiego skonfigurowania przyrządu, aby sygnał jednego toru pomiarowego sterował odchylaniem plamki w pionie, a drugiego toru odchylaniem plamki w poziomie. Ten tryb pracy oscyloskopu (bez wyzwalania podstawy czasu), nazywany XY, jest szczególnie użyteczny w przypadku pomiarów przesunięcia fazowego (figury Lissajous), rezystancji dynamicznej oraz obrazowania charakterystyk statycznych i dynamicznych elementów elektronicznych.
Możliwości pomiarowe oscyloskopów można rozszerzyć również przez zastosowanie odpowiednich sond pomiarowych dołączanych do wejść pomiarowych.
Rodzaje oscyloskopów
Produkowane obecnie oscyloskopy można podzielić na cztery (wymienione będą niżej) grupy:
Oscyloskopy analogowe
W oscyloskopie analogowym obraz przebiegu jest rysowany na ekranie lampy oscyloskopowej w czasie rzeczywistym, tzn. plamka świetlna porusza się na ekranie śledząc aktualne zmiany rejestrowanej wielkości z upływem czasu, lub jednej wielkości w funkcji drugiej wielkości.
Do podstawowych pomiarowych parametrów oscyloskopu analogowego należą:
- pasmo częstotliwości oscyloskopu
- współczynnik odchylania toru Y
- współczynnik czasu
- liczba torów wejściowych
- parametry lampy oscyloskopowej
Większość współczesnych oscyloskopów posiada przynajmniej dwa tory wejściowe (kanały wejściowe) co umożliwia jednoczesną obserwację dwu różnych przebiegów i ich wzajemne porównywanie. Osiąga się to przez zastosowanie jednego z dwu rozwiązań technicznych: dwustrumieniowej lampy oscyloskopowej lub przełącznika elektronicznego, który przełącza lampę oscyloskopową miedzy przebiegami torów. Rejestracja pojedynczych przebiegów, (wyzwalanych jednorazowo) jest możliwa na oscyloskopie analogowym jedynie przy zastosowaniu dodatkowego wyposażenia, np. sprzężonego aparatu fotograficznego.
Oscyloskopy analogowe z lampą pamiętającą
Są to oscyloskopy analogowe wyposażone w lampę o specjalnej konstrukcji (lampę pamiętającą) która oprócz zwykłej obserwacji obrazu (jak w oscyloskopie analogowym) umożliwia zapamiętanie wewnątrz lampy obrazu przebiegu i wyświetlanie go przez pewien czas na ekranie przez co ułatwia obserwację pojedynczych przebiegów. Podstawowe parametry takiej lampy to:
- rodzaj pamięci: bistabilna lub o zmiennym czasie poświaty;
- czas pamiętania;
- szybkość rysowania wyrażona w cm/s;
Oscyloskopy cyfrowe
Szybki postęp technologiczny w dziedzinie wytwarzania układów cyfrowych o dużym stopniu integracji, a zwłaszcza przetworników analogowo-cyfrowych i mikroprocesorów, otworzył drogę do produkcji oscyloskopów cyfrowych. Działanie oscyloskopu cyfrowego polega na pobieraniu próbek badanego sygnału równych jego wartości chwilowej w momencie próbkowania, oraz zapamiętaniu ich (po przetworzeniu w przetworniku AC na postać słowa cyfrowego) w pamięci cyfrowej. Sygnał odczytywany z pamięci jest wyświetlany w sposób stabilny na ekranie. Istotnymi zaletami oscyloskopów cyfrowych są: możliwość matematycznej obróbki zapamiętanych sygnałów i automatyzacji pomiaru różnych parametrów sygnału (analizatory przebiegów), możliwość zapamiętywania i przesyłania sygnałów na duże odległości, możliwość sprzęgania oscyloskopu z systemami pomiarowymi, możliwość barwnej prezentacji wielu przebiegów na monitorze z kolorową lampą kineskopową i inne. Główne parametry oscyloskopów cyfrowych to:
- pasmo częstotliwości dla przebiegów jednorazowych (graniczna częstotliwość próbkowania)
- pasmo częstotliwości dla przebiegów powtarzalnych
- zdolność rozdzielacza w kierunku osi poziomej i pionowej (rozdzielczość stosowanego przetwornika analogowo-cyfrowego)
Ze względu na malejące ceny układów dużej skali integracji oraz możliwościami wynikającymi z cyfrowej obróbki sygnału oscyloskopy cyfrowe stają się coraz popularniejsze.
Literatura:
[1] Rydzewski Jerzy, Pomiary Oscyloskopowe, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1994
[2] Rydzewski Jerzy, Oscyloskop Elektroniczny, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1982
[3] Rrien van Erk, Oscilloscopes, Functional Operation and Measuring Examples, McGraw-Hill Book Company, 1978
Pytania kontrolne

1. Dla jakich częstotliwości badanego przebiegu właściwa jest praca siekana a dla jakich przełączana?
2. Jaki tryb wyzwalania należy przyjąć jeśli na wejścia nie podajemy żadnego sygnału a chcemy ustalić oś zera?
3. Jak powinna przebiegać procedura regulacji oscyloskopu po podłączeniu sygnału na wejście mająca na celu uzyskanie stabilnego obrazu?
4. Jaka jest różnica pomiędzy trybami wyzwalania AUTO i NORM?
5. O czym należy pamiętać chcąc odczytać parametry napięciowe i czasowe badanego przebiegu?


Program ćwiczenia

I. Zapoznać się z rozkładem następujących regulatorów, przełączników i gniazd na płycie czołowej oscyloskopu:
• Jaskrawość (INTENSITY) i ostrość(FOCUS)
Blok odchylania pionowego (VERTICAL)
• Doprowadzenia sygnału do wzmacniacza pionowego (gniazda) (INPUT) CH1 i X oraz CH2 i Y
• Przełącznik wyboru sprzężenia sygnału wejściowego ze wzmacniaczem odchylania pionowego (COUPLING) AC, GND, DC
• Regulator czułości wzmacniacza odchylania pionowego (VOLTS/DIV) skokowy i płynny (VARIABLE)
• Regulator położenia przebiegu w kierunku pionowym (VERTICAL POSITION)
• Przełącznik wyboru trybu pracy odchylania pionowego (VERTICAL MODE) CH1, CH2, DUAL, ADD
Blok odchylania poziomego (HORIZONTAL)
• Regulator wyboru skalowanej podstawy czasu i trybu X-Y (TIME/DIV)
• Regulator ciągłej zmiany podstawy czasu (VARIABLE)
• Regulator położenia przebiegu w kierunku poziomym (HORIZONTAL POSITION)
Blok wyzwalania (TRIGGER)
• Przełącznik wyboru trybu wyzwalania (TRIGGER MODE): AUTO, NORM, TV-V, TV-H
• Przełącznik wyboru źródła wyzwalania (TRIGGER SOURCE): CH1, CH2, LINE, EXT
• Regulator punktu (poziomu) wyzwalania (TRIGGER LEVEL)
• Przełącznik wyboru zbocza wyzwalającego odchylanie (TRIGGER SLOPE)
• Doprowadzenie zewnętrznego sygnału wyzwalającego do układów wyzwalania (gniazdo) (EXT TRIG IN)
II. Podłączyć z generatora do wejścia CH1 sygnał sinusoidalny o częstotliwości ok. 1 kHz, amplitudzie ok. 2 V z niewielką dodatnią składową stałą.
1. Uzyskać na ekranie oscyloskopu stabilny obraz dwóch okresów. Zanotować ustawienia wszystkich regulatorów i przełączników wymienionych w punkcie I. Sprawdzić regulację jaskrawości i ostrości, dobrać warunki optymalne i przerysować przebieg (w przypadku braku obrazu włączyć oscyloskop (sic!)).
2. Ustawić przełącznik wyboru trybu pracy odchylania pionowego na CH1, a następnie dla tego kanału:
a) Sprawdzić możliwość regulacji (i jej efekty) czułości skokowej i płynnej wzmacniacza odchylania pionowego oraz ewentualne jej mnożniki (x10, x2, x1 itp.).
b) Ustawić mnożniki na x1, wyłączyć regulację płynną a skokową ustawić tak aby badany przebieg mieścił się na ekranie.
c) Ustawić przełącznik wyboru sprzężenia sygnału wejściowego ze wzmacniaczem odchylania pionowego w pozycję GND i regulatorem położenia przebiegu w kierunku pionowym ustawić poziomą linię na najbliższą pełną działkę (w przypadku braku obrazu ustawić tryb wyzwalania na AUTO). Następnie przełączając sprzężenie na AC i DC zaobserwować efekty i dokonać pomiaru amplitudy i składowej stałej sygnału mnożąc odczyty w działkach (DIV) przez ustawioną czułość (VOLTS/DIV).
d) Pomiary amplitudy i składowej stałej powtórzyć dla kilku różnych ustawień tych parametrów na generatorze.
3. Przy sprzężeniu AC ustawić przebieg w środkowej części ekranu (w pionie) oraz:
a) Sprawdzić regulację (i jej efekty) podstawy czasu regulowanej i ciągłej (płynnej) oraz ewentualnych jej mnożników
b) Ustawić mnożniki na x1, wyłączyć regulację płynną a regulację skokową ustawić tak aby na ekranie widoczny był przynajmniej jeden okres.
c) Dokonać pomiaru okresu sygnału (przy odczycie skorzystać z regulatora położenia przebiegu w kierunku poziomym) dla kilku różnych wartości częstotliwości ustawianych na generatorze (b. małej, b. dużej i pośrednich).
4. Przy pośredniej częstotliwości sygnału badanego, trybie pracy odchylania pionowego-CH1, sprzężeniu - AC, trybie wyzwalania - AUTO i źródle wyzwalania - CH1:
a) Sprawdzić regulację (i jej efekty) poziomu wyzwalania (zwrócić uwagę na początek obrazu sygnału na ekranie).
b) Przy stabilnym obrazie sprawdzić działanie przełącznika zbocza wyzwalającego.
c) Przy stabilnym obrazie przełączyć tryb wyzwalania na NORM i ponownie obserwować co daje regulacja poziomem wyzwalania.
d) Sprawdzić wpływ ustawienia regulatora czułości wzmacniacza odchylania pionowego na regulację poziomu wyzwalania.
e) Przy stabilnym obrazie, w trybie wyzwalania AUTO (a następnie NORM) zmienić źródło wyzwalania. Opisać co się dzieje i dlaczego.
f) Przy niestabilnym obrazie, w trybie wyzwalania AUTO zmieniać płynnie regulację podstawy czasu. Czy przy pomocy tego pokrętła jest możliwe uzyskanie stabilnego obrazu - uzasadnić odpowiedź.
III. Podłączyć dwa różne sygnały do wejść CH1 i CH2 a następnie:
1. Sprawdzić możliwość obserwacji raz jednego raz drugiego i obu na raz (wybór trybu pracy odchylania pionowego)
2. Sprawdzić możliwość obserwacji jednego kanału przy wyzwalaniu z drugiego. Czy rodzaj sprzężenia ma wpływ na regulację poziomu wyzwalania?
3. W dwukanałowym (DUAL) trybie pracy odchylania pionowego zaobserwować pracę w trybie ATL i CHOP. Czy musimy zmieniać nastawy jaskrawości czy też nastawione na początku wystarczająco dobrze nadają się do każdych pomiarów?
4. Sprawdzić jak działa oscyloskop w trybie X-Y
IV. Zebrać nabytą wiedzę i opisać przeznaczenie i działanie każdego z poznanych elementów regulacyjnych oscyloskopu oraz podać sposoby (przykłady) ich wykorzystania np. praca w trybie ALT nadaje się głównie do badania przebiegów o dużych częstotliwościach lub tryb AUTO umożliwia szybką orientację co do położenia (w pionie) i istnienia sygnału, itp.


Polecasz? Tak Nie
(0) Brak komentarzy