Historia miłości Jacka Soplicy i Ewy Horeszko

Jacek Soplica, główny bohater epopei Adama Mickiewicza pt. „Pan Tadeusz”, był często zapraszany przez Stolnika Horeszkę do jego domu. Jednak Stolnik nie darzył Soplicę szczerą przyjaźnią, lecz liczył na możliwość manipulacji podczas posiedzeń sejmików ziemskich. Jacek dobrze o tym wiedział, ale był cierpliwy, ponieważ starał się o rękę swojej ukochanej, córki Stolnika – Ewy, która odwzajemniała jego uczucie.

Mimo łączącej tę parę miłości, Jacek został przyjęty przez gospodarza chłodno, co oznaczało brak akceptacji Stolnika dla zaręczyn. Soplica, zrezygnowany, rozważał wyjazd za granicę. Ewa, dowiedziawszy się o tym, ubolewała ogromnie, jednak nic nie zdołało przekonać Horeszki do zmiany decyzji. Jacek rozważał także możliwość ucieczki z ukochaną, lecz Ewa była zbyt delikatna na takie wyprawy.

Próbował zapomnieć, stłumić w sobie miłość, nawet ożenił się z inną kobietą, mimo że jej nie kochał. Jego żona przeciwnie: kochała Jacka, była do niego przywiązana i oddana. To ona urodziła Tadeusza, lecz niedługo potem umarła z żalu do Jacka, który stał się zły, opryskliwy i zaczął pić.

Wkrótce Soplica dowiedział się o zaręczynach Ewy Horeszko z wojewodą. Pojawiły się również pogłoski, że Ewa potajemnie kogoś kocha. Mimo to Stolnik dalej urządzał bale i zapraszał gości do zamku, nie przejmując się niczym. Jacek całymi dniami krążył wokół zamku, aż pewnego dnia był świadkiem napaści Moskali na Horeszków.

Po bitwie triumfujący Stolnik wyszedł na ganek, a wtem Soplica chwycił broń jednego z Moskali i postrzelił Horeszkę. Gerwazy, w odwecie, próbował ranić Jacka, lecz chybił. Stolnik zmarł w wyniku ataku.

Jacek Soplica postanowił uciekać z kraju i zostać kapłanem. Ewa natomiast została żoną wojewody, z którym wyjechała. W oryginalnej epopei „Pan Tadeusz” Ewa Horeszko nie umiera na Syberii, lecz jej losy są bardziej złożone, a historia miłosna Jacka Soplicy odgrywa kluczową rolę w całej fabule, prowadząc do ostatecznego pojednania i zakończenia konfliktów rodzinnych.