Człowiek to tylko istotą

Człowiek to istota, która kocha i próbuje być kochana przez innych. To istota, która żyje w dzisiejszym świecie. Każdy z nas próbuje kochać. Jednemu się to udaje, innym nie. Każdy ma jakieś problemy i marzenia, lecz nie każdy jest w stanie je zrealizować. Dzisiejszy świat ma zupełnie inne priorytety niż wcześniejsze pokolenia ludzi. Spotykając osobę, człowiek myśli, że może to być ta jedyna, jednak nie zawsze jest tak, jakbyśmy chcieli. Człowiek długo musi szukać, aby w końcu znaleźć tę jedyną osobę na całe życie. Lecz znalezienie tej jedynej nie zawsze musi prowadzić do trwałego związku.

Dzisiejsi ludzie nie szanują żadnych zasad materialnych ani moralnych. Nie mają skrupułów, zachowują się jak zwierzęta, które walczą o miejsce w stadzie. Walczą o to, co mają, lecz tego nie doceniają. Ludzie to zwierzęta, a stadem jest całe społeczeństwo ludzi. Dzisiejsi ludzie patrzą tylko na wykorzystanie innych, wykorzystują ich dobre serca – rozkochać się, zabawić się i rzucić w perfidny i podły sposób. Nikt w dzisiejszym świecie nie liczy się z uczuciami innych ludzi. Pozostały tylko nieliczne jednostki, dla których miłość i uczucia innych jeszcze coś znaczą. Znaczą coś, co trzeba szanować i nie wolno z nimi pogrywać, jak się chce.

Zawsze się mówiło, iż to chłopcy są gorsi, lecz w XXI wieku nastał taki czas, w którym wszystko się zmienia. I to właśnie dziewczyny sprowadzają najwięcej zmartwień. Wiadomo, że każda rodzina chce wychować jak najlepiej swoje dzieci, jednak to nie jest takie łatwe, zwłaszcza w XXI wieku pełnym nowej technologii i wysokiego poziomu nauki. Dziś już nic nie pozostało z dzieciństwa wcześniejszego pokolenia. Teraz tylko liczy się komputer, Internet, modne ubranie, szybkie i ekskluzywne samochody oraz uciechy. Nie ma już czasu na spotkania z rodziną, tylko jest czas na imprezy w klubach. To my tworzymy nasz świat, naszą przyszłość, jednak musimy się zastanowić, czego tak naprawdę chcemy od naszego życia. Czy wolimy zabawy i rozpusty, czy jednak ważne jest dla nas dobre imię i relacje z innymi? Jesteśmy w wieku, kiedy szukamy drogi, którą chcemy podążać, sposobu na zrealizowanie marzeń. Ale patrząc na to, co dzieje się wokół nas, wszystko się odechciewa...

Problem młodzieży:

Niektórzy, nie mogąc sobie poradzić z tym, co dzieje się dookoła, znajdują znajomych, przyjaciół z podobnymi problemami. Łączą się oni w grupy, tzw. subkultury. Mają swoje życie, swój świat. Jednak niektóre z takich "paczek" wcale nie są dobre, nikomu w niczym nie pomagają, wręcz przeciwnie. Osobę słabą często można wciągnąć do sekt. Natomiast nieśmiali ludzie, stojący "na uboczu", szukają sposobu na pokazanie innym, że są tacy jak oni. Wiele osób próbuje udowodnić innym, że są kimś, kim naprawdę nie są... Chcą zaimponować w swojej grupie, więc zaczynają palić papierosy, pić alkohol, brać narkotyki. Slogan mówiący, że młodzież jest zła i zdegenerowana, niewiele moim zdaniem ma wspólnego z rzeczywistym obrazem młodych. W świetle twierdzenia, że w każdym stadzie znajdzie się jakaś czarna owca, nie zaprzeczam, że i takie przypadki są.

Problemy młodych:

Problemów, z jakimi młodzi się borykają, jest wiele:

- Zbyt wygórowane wymagania
- Brak akceptacji niektórych przekonań czy zachowań, szczególnie ze strony starszego pokolenia
- Niezrozumienie czy poczucie niezrozumienia ze strony innych osób, często również ze strony rówieśników
- Brak perspektywy na życie

Poza przyczynami znanymi już w psychologii, dość szeroko ujętymi pojęciem „konflikt pokoleń”, po paru ciekawych rozmowach z osobami w wieku 19 do 24 lat wysuwam następujące stwierdzenia zawarte w poniższych punktach:

1. Młodzież ma wiele pytań, na które mało kto im odpowiada. Jeśli już spotykają się z odpowiedziami, to są im podawane na podstawie twierdzeń, a nie wyjaśniającej rozmowy.

2. „Wychylając się poza normy”, młody człowiek najczęściej apeluje, by ktoś zwrócił na niego uwagę. Coraz częściej pragnienie doświadczenia szczerego uczucia spotyka się z wypłatą kieszonkowego czy odprawą w brzmieniu: „Nie ma teraz czasu” czy „Nie widzisz, że teraz jestem zajęty?”. Takie potraktowanie sprawy jedynie powiększa wszelkie bariery międzyludzkie.

3. Jeśli brakuje rozmowy z rodzicami, wychowawcami, pedagogami szkolnymi czy niekiedy również rówieśnikami, wówczas pojawia się problem poczucia zagubienia i poczucia zagrożenia w życiu.