profil

Opis obrazu Pietera Bruegela Starszego "Pejzaż z upadkiem Ikara".

poleca 84% 451 głosów

Treść
Grafika
Filmy
Komentarze

Patrząc na obraz Bruegela po raz pierwszy, gdybyśmy nie znali jego nazwy, wydało by się nam, że jest to zwyczajny pejzaż. Dopiero po uważnym przyjrzeniu się możemy dostrzec nogi wystające z wody, oraz kilka unoszących się nad nimi piór. Dopiero wtedy można by powiedzieć, że jest to Pejzaż z upadkiem Ikara.
Pieter Bruegel starszy urodził się około roku 1525 w Broghel koło Bredy a zmarł 9 września 1596 w Brukseli. Malował głównie pejzaże, na których znajdowały się postacie chłopów, stąd przydomek "Chłopski". Malował stylem prostym, często nawiązywał do stylu Boscha.
Obraz został namalowany w około 1557 roku techniką olej na płótnie o wymiarach 73,5 na 112 cm. Kompozycja jest otwarta, kolory są jasne a najbardziej wyróżnia się czerwony na ramieniu oracza.
Dominatem kompozycyjnym na obrazie jest oracz, a nie jak wskazywałby tytuł - Ikar.
Na pierwszym planie znajduje się oracz orający pole oraz jego koń. Trzyma on obie ręce na pługu, jednocześnie w lewej trzymając bat do popędzania konia. W jego ubiorze wyróżniająca jest czerwona bluzka, która przykuwa uwagę oglądającego.
Na drugim planie znajduję się pasterz pasący owce. Jest oparty o kij i patrzy się w niebo. Obok niego siedzi pies pasterski. Jest też widocznych kilkanaście owiec, z czego dwie czarne. Po lewej stronie znajduję się dalsza cześć pola oraz kilka drzew. Po lewej stronie znajduję się statek handlowy spieszący do portu, drapieżny ptak siedzący na gałęzi oraz rybak łowiący ryby. Między statkiem a rybakiem z wody wystają dwie nogi oraz ręka. Nad nimi unosi się kilka piór. Jest to Ikar, który przed chwilą wpadł do morza, ponieważ słońce roztopiło wosk, utrzymujący jego skrzydła w całości.
Tło stanowi morze, niebo z kilkoma chmurami, statki oraz góry w oddali. Jest tam też zachodzące słońce, oraz miasto z portem. Na lewo od miasta wznosi się skalista, niewysoka góra. Nieco niżej znajdują się ruiny na wyspie, prawdopodobnie jakiejś twierdzy. Między słońcem a górami po prawej stronie znajduję się wyspa.
Kolory są ciepłe i nasycone. Na niebie nad słońcem znajduję się duża, żółta plama. Woda ma kolor zielono-niebieski, w miejscu gdzie znajduję się Ikar jest dużo ciemniejsza. Na lądzie jest dużo zieleni oraz jasnego brązu.
Pole w miejscu gdzie jest otoczone przez drzewa jest dużo ciemniejsze niż pobliżu oracza. Wszystkie postaci oraz drzewa rzucają cienie została więc zastosowana technika światłocienia.
Na obrazie wszyscy zajęci są swoimi sprawami. Oracz, pasterz, rybak - nikt z nich nie zauważył tragedii która się obok nich rozegrała. Jedynie malarz, który widzi świat podobnie jak Ikar, który jest przecież symbolem artystów. Autor chciał też przekazać, że śmierć i tak musi kiedyś nastąpić i nic tego nie zmieni. Życie musi toczyć się dalej.
Gdyby nie tytuł obrazu, ciężko było by uznać nogi wystające z wody za Ikara. Jest on w zasadzie tylko detalem. Ale odwzorowuje on to co jest przedstawione na obrazie.
Ernest Bryll w wierszu „Wciąż o Ikarach głoszą...” napisał "Breughel (...) wiedział, że nie gapić
trzeba się nam w Ikary, nie upadkiem smucić (...) a swoje ucapić" i ja się z tym zgadzam.

By: Łukasz Osiński

Podoba się? Tak Nie

Czas czytania: 2 minuty