Doktor Bernard Rieux - charakterystyka

Podstawowe informacje o bohaterze
Doktor Bernard Rieux jest głównym bohaterem powieści *Dżuma* Alberta Camusa i, jak się okazuje na końcu utworu, również narratorem. Pochodził z biednej rodziny robotniczej i w momencie rozpoczęcia akcji powieści miał około trzydziestu pięciu lat. Był żonaty, ale jego małżeństwo nie było szczęśliwe. Przed wybuchem epidemii wysłał chorą żonę do sanatorium, obiecując, że po jej powrocie zaczną życie od nowa. Niestety, jego żona zmarła, gdy miasto było zamknięte z powodu dżumy, i Rieux nie miał szansy się z nią pożegnać.

Charakterystyka zewnętrzna
Opis fizyczny Rieux znajduje się w notatkach Tarrou. Doktor miał „kwadratową twarz”, niebieskie oczy, duży nos i pełne, najczęściej zaciśnięte wargi. Jego ciemne, krótkie włosy i opalona skóra podkreślały, że był człowiekiem przystosowanym do ciężkiej pracy. Był średniego wzrostu, ale miał mocne, silne ramiona, co sugerowało, że był sprawny fizycznie. Jego ubrania były zazwyczaj ciemne, co nadawało mu poważny i profesjonalny wygląd.

Charakterystyka wewnętrzna
Rieux to lekarz z powołania, który traktuje swoją pracę jako moralny obowiązek i misję. Uważa, że jego rolą jest ratowanie ludzkiego życia, niezależnie od tego, jak duże ryzyko to niesie. Wartość życia ludzkiego stawia na pierwszym miejscu i nie dzieli ludzi na tych, którym warto pomagać, i tych, którym nie. Dla niego wszyscy ludzie są równi i zasługują na pomoc, niezależnie od ich moralności czy przeszłości. Jego podejście do człowieka wyraża cytat: „[…] w ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż pogardę”. Rieux nie uważa swojej pracy za heroizm, lecz za coś zwyczajnego, co jest jego obowiązkiem. Jest skromny, nie szuka uznania, a mimo to ludzie darzą go zaufaniem, widząc w nim człowieka dobroci i zasad.

Doktor Rieux odrzuca zło, z którym styka się w postaci choroby, śmierci i cierpienia, buntuje się przeciwko absurdom świata, walcząc z epidemią. Przyjmuje aktywną postawę, która, w jego przekonaniu, nadaje sens ludzkiemu istnieniu. Jego działalność symbolizuje walkę z absurdem, jaki niesie życie – śmierć, chorobę, nieszczęścia, których nie można logicznie wyjaśnić. Rieux nie jest wierzący, ale jego racjonalizm i humanistyczna postawa pozwalają mu współpracować z ludźmi o różnych światopoglądach, jak choćby z ojcem Paneloux, który głęboko wierzył w dobroć doktora mimo różnic religijnych.

Jednakże doktor Rieux odczuwa samotność. Mimo że kochał żonę, natura samotnika i człowieka skrytego sprawiały, że nigdy nie wyznawał jej miłości wprost. Jego relacje z ludźmi są profesjonalne, ale trudne emocjonalnie. Nie mówił o matce, nie ujawniał swoich emocji, co sprawiało, że nawet jego przyjaźń z Tarrou nie była w pełni otwarta. Dopiero po śmierci żony Rieux przyznaje się do swojego bólu i cierpienia, co pokazuje, że jest głęboko ludzki, choć skryty.

Bohater ten jest uosobieniem filozofii egzystencjalnej Camusa, której głównym przesłaniem jest to, że życie jest kruche, a człowiek nieustannie styka się z absurdem. Jednak mimo tej kruchości, każdy ma obowiązek walczyć i buntować się przeciwko złu, nawet jeśli ta walka jest z góry skazana na porażkę.

Cechy charakteru doktora Rieux:
1. Poświęcenie
2. Empatia
3. Odpowiedzialność
4. Skromność
5. Heroizm (mimo że sam go nie dostrzega)
6. Humanizm
7. Samotność
8. Niezłomność
9. Determinacja
10. Zdolność do buntu przeciwko niesprawiedliwości świata