profil

Tasiemce

drukuj
poleca 82% 172 głosów

Tasiemce są także pasożytami wewnętrznymi. Ich długienciało składa się z główki, szyjki oraz wielu członów, przy czym najmłodsze człony powstają dzięki podziałom w szyjce. Tasiemce wchłaniają strawiony pokarm żywiciela przez powłokę ciała. Są obojnakami. Rozwój ich jest złożony–na ogół z kilkoma pokoleniami larw i co najmniej jednym żywicielem pośrednim. Żywicielami pośrednimi mogą być bezkręgowce wodne i ryby lub ssaki roślinożerne. Żywicielem ostatecznym jest ssak drapieżny lub człowiek. Najstarsze człony wypełnione zapłodnionymi jajami odrywają się od ciała i są wydalane przez żywiciela. Groźnymi pasożytami człowieka są: tasiemiec uzbrojony, tasiemiec nieuzbrojony, bruzdogłowiec szeroki. Żywicielem pośrednim tasiemca uzbrojonego jest świnia, nieuzbrojonego krowa. W przewodzie pokarmowym tych zwierząt po zjedzeniu jaja tasiemca wylęga się larwa zwana onkosferą, która po przebiciu ścian jelita dostaje się do krwi, i z krwią wędruje do mięśni. Tam przekształca się w larwę zwaną wągrem. Człowiek zaraża się, spożywając zarażone mięso.

Cykl rozwojowy tasiemca uzbrojonego
Cykl rozwojowy tasiemca uzbrojonego

Cykl rozwojowy bruzdogłowca szerokiego jest częściowo związany z wodą. W cyklu występuje kilka pokoleń larw rozwijających się kolejno w organizmach dwóch żywicieli pośrednich: małego skorupiaka i ryby. Żywicielem ostatecznym jest ptak, ssak lub człowiek.

Zapamiętaj

Przystosowania tasiemca do pasożytnictwa:
• członowana budowa ciała,
• urządzenia czepne,
• pokrycie ciała kutykulą,
• brak układu pokarmowego,
• oddychanie beztlenowe,
• słabo rozwinięty układ nerwowy i brak narządów zmysłów,
• obojnactwo,
• rozwój złożony związany z występowaniem kilku żywicieli,
• wysoka rozrodczość.

Przydatne hasło? Tak Nie
Podobne teksty: