profil

Pustelnik

drukuj
poleca 15% 7 głosów

Pustelnik zapłakał i uwielbił Boga: Boże, dobry królu Wszytskomogący! Dzięki ci składam, iż pozwoliłeś mi żyć dość długo, aby przyjść z pomocą tym dwojgu!”
Udzielił im mądrych rad, po czym wziął inkaust i pergamin i wypisał pismo, w którym Tristan ofiarował jednanie Bogu. Skoro pomieścił wszystkie słowa, które Tristan mu powiedział, ów przypieczętował je swoim pierścieniem.
(Dzieje Tristana i Izoldy – odtworzył Joseph Bédier; tłum. Tadeusz Żeleński-Boy)

Postać pustelnika występowała szczególnie często w literaturze romantycznej. Święty mąż żył w izolacji od lokalnych społeczności. Ubogi, zwykle odziany w zgrzebne szaty, w odosobnieniu wiódł cnotliwy żywot: modlił się, pościł (niejednokrotnie żywił się korzonkami roślin znalezionych w lesie), umartwiał i sporządzał leki. Wyizolowany ze społeczności nie był jednak całkowicie niedostępny: ludzie przychodzili do niego po rady, wsparcie, modlitwę, niektórzy szukali u niego cudownych leków... Pustelnik bywał powiernikiem – zwierzenie mu się dawało gwarancję, że tajemnica nie zostanie zdradzona osobom trzecim. Pustelnicze życie zwykle było wyborem, rzadziej czytamy o pustelnikach z przymusu – ludziach chorych czy odizolowanych z powodu braku akceptacji otoczenia. Słowo pustelnik w odniesieniu do takich osób traktujemy raczej metaforycznie, pustelnia jest w tym znaczeniu miejscem odizolowanym od otoczenia.

poleca 25% 4 głosy

Pustelnik – doradca i powiernik

Pustelnika Ogryna spotykamy np. w średniowiecznych Dziejach Tristana i Izoldy . Mieszkający w lesie, w którym ukrywają się kochankowie, Ogryn napomina ich, by zrezygnowali z grzesznej miłości i jak najszybciej pojednali się z królem Markiem, Bogiem i Kościołem. Przypomina, że Izolda, jako małżonka króla Marka, należy wyłącznie do niego i że jej związek z Tristanem jest grzeszny. Grzech dobrym postępowaniem łatwo zmazać, ale życie w grzechu jest objawem szaleństwa i... oznaką śmierci. Młodzi...

poleca 100% 8 głosów

Tajemnicza pustelnica

W literaturze romantycznej spotykamy też kobiety pustelnice. Jedną z nich jest bohaterka Konrada Wallenroda Adama Mickiewicza, żona Waltera Alfa i córka księcia Kiejstuta, „piękna Litwinka” Aldona. Opuszczona przez męża, który udaje się pod przybranym nazwiskiem Konrada Wallenroda podstępnie walczyć z Krzyżakami, podąża za nim do Malborka i tam osiada w wieży jako pustelnica. Zna mroczne tajemnice pogrążonego w nałogu i wątpliwościach rycerza, potem wielkiego mistrza, który wbrew rycerskim...

poleca 50% 10 głosów

Pustelnik (Gustaw)

Pustelnikiem nazwany zostaje również bohater IV części Dziadów Adama Mickiewicza, nieszczęśliwy, porzucony kochanek, „umarły dla świata”. Jego status jest dla literaturoznawców niejasny (jest upiorem czy żywym człowiekiem? – trudno to jednoznacznie orzec, ale wiele wskazuje na to, że upiorem). Pewne jest jedno: został skrzywdzony w miłości, nie widzi już przyszłości dla siebie na świecie. Opowiada swą dramatyczną historię księdzu, gospodarzowi ubogiej chatki, swemu byłemu nauczycielowi....

poleca b/d

Pustelnicy wbrew własnej woli

Przymusową pustelnią można nazwać wieżę trędowatego Lebbroso – bohatera Wieży Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Do życia w odosobnieniu zmusza go choroba – trąd. Przez pewien czas chory mieszka wraz z siostrą (a raczej w jej bezpośrednim sąsiedztwie – rodzeństwo stara się wzajemnie nie oglądać, Lebbroso pragnie ochronić kobietę i obcych przed widokiem swej oszpeconej przez trąd twarzy). Oboje modlą się, rozmawiają, a Lebbroso w wolnych chwilach także podziwia piękne widoki i hoduje kwiaty,...

Przydatne hasło? Tak Nie