1. Dziwny poranek.
a) Przebudzenie się bohatera i zwątpienie we własną dojrzałość.
b) Zaskakujące odwiedziny profesora Pimki.
c) Cofnięcie Józia w latach i zabranie go do szkoły.
2. Szkolna rzeczywistość.
a) Metody „upupiania” młodzieży – przekształcanie ich w „dzieci” przez profesora Pimkę.
b) Dwa klasowe obozy – „chłopaki” i „chłopięta”.
c) Schematy i banały na lekcji polskiego.
d) Przepełniona strachem i nudą lekcja łaciny.
e) Pojedynek na miny Miętusa i Syfona – walka o „autentyczność”.
f) „Gwałt przez uszy” – przymusowe uświadamianie Syfona.
3. Dygresja na temat sztuki i formy.
a) Refleksja autotematyczna – konstrukcja *Ferdydurke* jako powieści.
b) „Pomiędzy telefonem a kotletem” – przemyślenia o recepcji dzieła literackiego i odbiorze przez czytelników.
c) Problem formy w życiu człowieka – wszyscy jesteśmy zamknięci w narzucone schematy.
d) Stosunek pisarza do tradycji literackiej.
4. Historia Filidora i Anty-Filidora.
a) „Zanalizowana” żona Filidora – motyw absurdu i groteski.
b) Rewanż – zsyntetyzowanie Flory Gente.
c) Pojedynek profesorów Filidora i Anty-Filidora jako symbol walki o „prawdę” naukową.
5. Józio na stancji u Młodziaków.
a) Nowoczesny światopogląd inżynierostwa – fascynacja postępem technologicznym i nowoczesnością.
b) Fascynacja „nowoczesną pensjonarką” Zutą – Józio pod wrażeniem jej postawy.
c) Przeszukiwanie pokoju Zuty – odkrycie listów miłosnych w szufladzie.
d) Podstępny plan Józia – próba zdemaskowania nowoczesności rodziny.
e) Podglądanie rodziny Młodziaków.
f) Dwóch nocnych adoratorów w pokoju Zuty.
g) Gniew rodziców – obnażenie schematów i fałszu rodziny.
6. Kolejna dygresja.
a) Komentarz do *Ferdydurke* – wyjaśnienia dla czytelnika, jak forma wpływa na życie ludzi.
b) „Męka złej formy” – wyliczenie problemów twórcy z formą w literaturze.
7. Filibert dzieckiem podszyty.
a) Mecz na stadionie tenisowym – humorystyczna scena sportowa z udziałem bohaterów.
b) Seria groteskowych sytuacji spowodowana strzałem w Filiberta.
c) Filibert i jego obrażana żona – relacja jako ilustracja fałszywości.
8. Wyprawa na wieś do dworu Hurleckich w Bolimowie.
a) Wyprawa na wieś w poszukiwaniu prawdziwego parobka – Miętus dąży do autentyczności.
b) Chłopi zachowujący się jak psy – groteskowy obraz wiejskiego życia.
c) Hurleccy – obraz konserwatywnego ziemiaństwa, przywiązanie do tradycji i hierarchii społecznej.
d) Bratanie się z „prawdziwym” parobkiem – nieudana próba zbliżenia się do ludu przez Miętusa.
e) Bunt chłopów przeciw panom – finałowa rewolucja na tle społecznym.
f) Ucieczka z Bolimowa i „porwanie” Zosi przez Józia – symboliczne zakończenie poszukiwań autentyczności.
g) Końcowy pocałunek – ostateczne potwierdzenie, że przed formą nie ma ucieczki.
