profil

Monet

drukuj
poleca 82% 652 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Monet Claude urodził się w 1840 roku, a zmarł w 1926. był malarzem francuskim i głównym przedstawi-cielem impresjonizmu. W 1859 r. przybył z Hawru do Pa-ryża i zetknął się z artystami, którzy tak jak on, malowali w plenerze krajobrazy. Przede wszystkim impresjoniści byli pierwszymi artystami, którzy wyszli w plener z malarstwem olejnym. W swych pejzażach i scenach rodzajowych badał relacje barwne, zależności koloru od źródła światła, pogody i pory roku, szczególnie w seriach prac pokazujących wybrany motyw w różnym oświetleniu. W 1870 r. będąc w Anglii zainteresował się malarstwem Turnera i Constable’a, w 1871 r. przebywał w Holandii, gdzie miał okazję zobaczyć XVII - wieczne pejzaże małych mistrzów holenderskich. Jego najbardziej znane dzieło “Impresja- wschód słońca” nadało nazwę całemu kierunkowi. Zostało wystawione w 1874 r. na słynnej wystawie w atelier Nadara. Od 1883 r. mieszkał w Giverny, gdzie zaaranżował piękny ogród będący jego wielkim natchnieniem. Z czasem, redukując formę natury, wibrujące, jasne plamy barwne, stały się bliskie abstrakcji, choć wyraźnie trzeba tu zaznaczyć, że Monet nigdy nie identyfikował się z malarstwem nieprzedstawiającym akcentując zawsze, że wiecznym źródłem inspiracji było dla niego piękno natury.

Monet Claude, Impresja- wschód słońca
Impresja, wschód słońca to obraz namalowany przez Claude'a Moneta w 1872 roku. Należy do najbardziej znanych dzieł europejskich i temu to obrazowi kierunek zawdzięcza swą nazwę. Wystawione zostało na wystawie w atelier fotografika Feliksa Nadara w 1874 roku. Określenie to padło z ust, Louisa Leroya, znanego krytyka, jako obelga i szyderstwo, a w rezultacie przylgnęło i stało się uznawanym terminem, bez kontekstu negatywnego. Monet stworzył w tej kompozycji wizerunek światła i relacji barwnych jakie zachodzą między kolorem a kolorem. Zlekceważył wszystkie akademickie, "święte" zasady malarstwa nowożytnego, bowiem świadomie zrezygnował z wielkiego tematu, nienagannego rysunku, światłocienia, perspektywy i tradycyjnej gamy kolo-rystycznej i malowania w pracowni. Wybrał błahy motyw pejzażowy, malowany w plenerze - przedmioty mają rozmytą formę, pozbawioną bryłowatości, a namalowane zostały małymi, wibrującymi pociągnięciami pędzla. Barwy zaś, Monet zestawiał obok siebie, ale nie łączył ich na palecie. Nie starał się o odzwierciedlenie tego, co trwałe ale tego, co impresyjnie przemija.
Następnym znanym obrazem Maki, Claude'a Moneta wykonanym w 1873 roku jest tym dziełem, które pokazane było na pierwszej wystawie impresjonistów w 1874 r. Przedstawia spacerującą kobietę z małym dzieckiem wśród pola kwitnących maków. Postacie wtapiają się całkowicie w pejzaż, w pełni integrują się z przyrodą. Epizod jest banalny, prozaiczny, staje się pretekstem do namalowania wielobarwnej kompozycji, opartej na żywych, wibrujących, małych plamkach barwnych, kładzionych szybkimi pociągnięciami pędzla. Swobodnie ujęta scena rodzajowa oparta na ze-stawieniu czystych, jasnych kolorów tworzy pogodny i radosny klimat dzie-ła.

Dama z parasolką, zwana także Pani Monet z synkiem, dzieło Claude'a Moneta, namalowane zostało w 1875 r. Piękny, radosny obraz spowity w błękit, pełen słońca i ciepłego powiewu wiatru napawa nas optymizmem. Pani Monet odwróciła się na chwilę, jakby posłyszała wołanie, zawirowała jej suknia, wzrok zwrócił się ku widzowi. Koloryt jej sukni i ubrania dziecka nabiera barwy błękitnej, bowiem artysta słusznie dostrzegł wzajemne relacje barwne, jakie zachodzą między jasnym kolorem stroju a barwą nieba. Kolor na obrazie nie jest takim, jakim go nazywamy, ale takim, jakim go po-strzegamy i to zawsze zależne jest od otoczenia, w jakim owa barwa się znaj-duje.

*Mieszanie optyczne barw polega na nakładaniu farby
drobnymi punktami czystych kolorów na płótno – blisko siebie – tak, że z pewnej odległości ulegają w oku widza zlaniu w jedną plamę wypadkowego tonu.

Monet Claude, Katedra w Rouen
Katedra w Rouen w południe, kompozycja Claude'a Moneta, powstała w 1894 r. i jest jednym z bardzo wielu obrazów przedstawiających dokładnie tę samą katedrę w tym samym ujęciu. Monet bowiem, malując wielokrotnie ten sam motyw w plenerze, badał relacje barwne i zmienność tych barw, które "uciekają" pod wpływem warunków klimatycznych. Prezentowane tu dzieło obrazuje fasadę kościoła w ciepły dzień, w samo południe, skrawek błękitnego nieba pozwala nam się domyślać, że dzień jest słoneczny. Nie szczegóły, ani niewątpliwa uroda budowli dla malarza była tak ważna, a impresyjność światła, które próbował Monet uchwycić.

Staw z nenufarami, obraz namalowany w plenerze przez Claude'a Moneta w 1899 r. jest spojrzeniem na naturę z bardzo niewielkiej odległości, bez dy-stansu, bez dalekiego horyzontu. Gęsta ściana barwy w pełni organizuje tu przestrzeń pozbawioną skrawka nieba, a mimo tego przecież odczu-wamy klarowność powietrza, świeżość barwnych roślin, upalną temperaturę słonecznego dnia. W pełni życia przyroda zobrazowana została bez fotograficznej dokładności, Monet Claude, Staw z nenufarami ważne są tu przede wszystkim
rozwiązania malarskie, zmien-ność
barwy.


Załączniki:
Polecasz? Tak Nie
(0) Brak komentarzy
Typ pracy