profil

Stosunki Polsko-Niemieckie w XX wieku.

poleca 86% 101 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

1900-1904-polityka germanizacyjna; nacjonalizm niemiecki głosił hasła
<br>
o wyższości kulturalnej, gospodarczej i organizacyjnej Niemców. Niemcy walczyli z kościołem katolickim, a w szkołach wprowadzili język niemiecki
<br>
zamiast języka polskiego. Zdecydowanie utrudniali ludności polskiej nabywanie ziemi.
<br>
1904-kanclerz Bernard von Buelow wprowadził ustawę o wywłaszczaniu Polaków i wprowadzeniu kolonizacji niemieckiej.
<br>
Polacy nie mieli wyższych uczelni i dostępu do urzędów państwowych, ich
<br>
polityka była ograniczona. Polacy dokonywali cudów zręcznościowych
<br>
często wygrywali w konkurencjach ekonomicznych z Niemcami.
<br>
Niemcy i Rosja zaostrzyły kursy wobec Polaków, gdy stały się dla siebie wrogami.
<br>
1910- z okazji pięćsetnej rocznicy bitwy pod Grunwaldem, ogłoszono powszechne subskrypcję na pokrycie kosztów pomnika mającego upamiętnić zwycięstwo Polaków. Wypędzeni z terenu Prus przez wrogość
<br>
pruskich urzędników, autorzy projektu zmuszeni byli postawić swój pomnik w austriackiej Galicji, w Krakowie, gdzie 15. VII. Jego odsłonięcia dokonał Ignacy Paderewski, przy akompaniamencie porywającego hymnu,
<br>
którego słowa napisała specjalnie na tę okazję Maria Konopnicka.
<br>
1914- konflikt zbrojny między utworzonymi na przełomie XIX i XX wieku sojuszami polityczno-militarnymi: Ententą (główne państwa –Wielka Brytania, Francja, Rosja, później także Japonia i Włochy) a tak zwanymi państwami centralnymi (Austro-Węgry, Niemcy, początkowo popierane przez Włochy, później przez Bułgarię i Turcję); pretekstem do wybuchu wojny było zamordowanie w Sarajewie 28 VI 1914 następcy tronu austro-węgierskiego arcyksięcia Franciszka Ferdynanda przez serbskich zamachowców. Wojna trwała 4 lata i 3 miesiące; udział w niej wzięły 33 państwa (29 po stronie Ententy); walczyło ok. 70 mln żołnierzy (ok. 10 mln zabitych, 20 mln rannych); zakończyła się kapitulacją państw centralnych (IX–XI 1918) i podpisaniem traktatów pokojowych: z Niemcami (Wersal), Austrią (Saint-Germain-en-Laye), Bułgarią (Neuilly-sur-Seine), Węgrami (Trianon), Turcją (Sevres). W wyniku I wojny światowej, m.in. rozpadły się monarchia austro-węgierska i Rosja carska, Niemcy i Austria stały się republikami, powstały nowe państwa, niepodległość odzyskała Polska; dokonano nowego podziału kolonii; 1919 powołano Ligę Narodów.
<br>
1915- w Warszawie powstał Centralny Komitet Obywatelski, którego władzę ograniczyły władze okupacyjne z generalnym gubernatorem Hansem von Beslerem.
<br>
Państwa zaborcze często zmuszały Polaków do bratobójczej walki,
<br>
nie cofnęły niektórych antypolskich zarządzeń z przed wojny, nie dopuszczały do rozwoju polskich formacji pomocniczych.
<br>
Niemcy po wyczerpujących walkach zmuszeni do szukania rekrutów w okupowanym przez Państwa Centralne Królestwa Polskiego. W ich planach
<br>
ceną za przejęcie ocenianych na 1,4 mln mężczyzn rezerw polskich miało być utworzenie z Królestwa Polskiego państewka pod kontrolą Niemiec.
<br>
5. XI. 1916- akt piątego listopada w imieniu cesarzy Niemiec i Austro-węgier ogłosił generalny gubernator Hans von Beseler.
<br>
14. I. 1917 w Warszawie powstała tymczasowa Rada Stanu z Wincentym
<br>
Niemojowskim na czele. Komisję Wojskową T R S kierował J. Piłsudski.
<br>
Celem komisji było stworzenie wojska polskiego u boku armii niemieckiej.
<br>
Kadrę tego wojska stanowić miały trzy brygady legionowe, które pod koniec 1916 r znalazły się pod komendą pułkownika Stanisława Szeptyckiego na niemieckim obszarze operacyjnym w królestwie polskim.
<br>
Państwa Centralne zgodziły się na powstanie Polnische Wehrmacht, ale główne funkcje obieli w niej Niemcy.
<br>
Piłsudski odmówił złożenia przysięgi na wierność tymczasową władz polskich ich mocodawcom gdyż Niemcy nie zgodziły się na oparcie polskich sił zbrojnych na kadrach Piłsudskiego z Polskiej Organizacji Wojskowej.
<br>
14. VII. 1917- Piłsudski i Sosnowski po uprzednim aresztowaniu zostali osadzeni w twierdzy w Magdeburgu.
<br>
26.VIII. 1917- rozwiązanie Rady Stanu.
<br>
Niemcy pod przymusem Rosji i Ententy powierzyli władze polskie Radzie
<br>
Regencyjnej jako najwyższemu organowi władzy w Królestwie Polskim.
<br>
Niemcy przekazali szkolnictwo, sądownictwo i część uprawnień administracyjnych w polskie ®ęce.
<br>
11.V. 1918- przegrana bitwa pod Kaniowem, siły polskire zostały rozbrojone i internowane w obozie Huszt na Węgrzech. Niemcy rozbroili
<br>
pierwszy Korpus Polski stacjonujący na Białorusi.
<br>
Luty 1918 powstanie Polskiej Organizacji Wojskowej zaboru pruskigo.
<br>
Socjalistyczna Republika Niemiecka jako jedyna uznała władze polskie.
<br>
Harry Kessler przybył do Warszawy i zawarł z rządem Moraczewskiego umowy dotyczące transportu jeńców rosyjskich z Niemiec do Rosji, oraz armii niemieckiej z Ukrainy do Niemiec.
<br>
26.XII. 1918- gdy do poznania przybył Ignacy Paderewski, grupy żołnierzy
<br>
niemieckich dopuściły się prowokacji wobec flag polskich i alianckich
<br>
i czynnej zniewagi wobec ludności polskiej. Następnego ranka doszło do starć zbrojnych, które zapoczątkowały Powstanie Wielkopolskie.
<br>
W połowie stycznia Niemcy zgromadzili przeciw powstańcom znaczne siły i przystąpiły do ofensywy.
<br>
Chaos w Europie Środkowej po klęsce Niemiec i rewolucji w Rosji powodował, terytorialny kształt Polski zależał w decydującej mierze od tego jaki obszar zdołają obsadzić polskie siły zbrojne.
<br>
Od stycznia 1919 roku w Paryżu toczyły się negocjacje traktatu pokojowego z Niemcami.
<br>
17.V 1919 Niemcy złożyły w Paryżu protest przeciwko wręczonym im warunkom pokoju i rozwiązaniu problemu granicy Polsko – niemieckiej.
<br>
Prowadzili również przygotowania do pzreprowadzenia faktów dokonanych w Polsce przez uderzenie z Pomorza Gdańskiego i rejonu Wrocławia. Polska zmuszona była do ściągnięcia ze wschodu dwóch dywizji holerowskich i zorganizowania frontu południowo- zachodniego Wielkopolskiego i Północny.
<br>
Traktat wersalski ustalił granicę polsko- niemiecką w następujący sposób następujący: Polska- pomorze wschodnie bez Gdańska, Wielkopolskę. Zapowiadał również przeprowadzenie plebiscytów na Górnym Śląsku, Warmii i Mazurach.
<br>
Gdańsk został proklamowany wolnym miastem pod zarządem Ligi Narodów i włączony do polskiego obszaru celnego.
<br>
Polska została zmuszona dodatkowego traktatu z mocarstwami sprzymierzonymi o ochronie praw mniejszości narodowych.
<br>
Mniejszość polska w Niemczech została pozbawiona prawa odwoływania się do Ligi Narodów ze skargami na rząd.
<br>
Propaganda niemiecka czerpała z obfitych źródeł finansowych Rzeszy rozprzestrzeniając obraz Polski jako „państwa sezonowego” ( Saisonstaat) , a bojówki pruskie szerzyły terror. Największym bestialstwem było zamordowanie społecznika Bogumiła Linki i sprofagowanie jego grobu w Olsztynie.
<br>
Niemcy i Polska podpisały konwencję, w rezultacie Polska przejęła administrację w przyznaczonej jej części Górnego Śląska.
<br>
Celem polityki Niemiec było zniszczenie Polski.
<br>
Lato 1920 r Niemcy rozpoczęły blokadę ekonomiczną Polski.
<br>
Projekt paktu gwarancyjnego przewidywał oddanie Polsce Litwy z Kłajpedą w zamian za Pomorze Gdańskie, które miałoby przypaść Niemcom.
<br>
Polityka polska wobec Niemiec w latach 1920- 1925 polegała na unikaniu zatargów i napięć, antyniemieckich wystąpień rządowych i oficjalnych odpowiedzi na prowokacyjne oświadczenia polityków niemieckich przy ograniczeniu się do replik prasowych, na wykorzystywaniu antypolskich akcji Rzeszy na arenie międzynarodowej.
<br>
Niemcy wzmocnieni pożyczkami zagranicznymi, poparciem Anglii i planem Dawesa stosowały coraz ostrzejszy kurs wobec Polski. Rząd Rzeszy podważył żądania polskie wypłaty odszkodowań wojennych.
<br>
W Gdańsku po rozwieszeniu skrzynek pocztowych, Niemcy zamalowali je barwami byłego cesarstwa niemieckiego.
<br>
1925 r – Niemcy doprowadziły do wybuchu wojny celnej licząc na gospodarczą katastrofę Polski.
<br>
5.X.1925-w Locarno (Szwajcaria) rozpoczęła się międzynarodowa konferencja.
<br>
Jej tematem była sprawa gwarancji bezpieczeństwa w Europie Zachodniej.
<br>
Udział w niej wzięły np. państwa: Anglia, Francja, Belgia, Niemcy, Włochy.
<br>
Delegacja niemiecka kierowana przez Stresemanna sprzeciwiła się gwarantowaniu przez Francję traktatów arbitrażowych polsko – niemieckich
<br>
I czechosłowacko – niemieckich.
<br>
Delegacje polskie i czechosłowackie zostały dopuszczone do obrad dopiero w ich ostatniej fazie na skutek żądań Polski.
<br>
10.I.1925-wygasły postanowienia traktatu wersalskiego udzielające państwom koalicji, a w tym i Polsce, jednostronnej klauzuli największego uprzywilejowania w stosunkach z Niemcami.
<br>
Podjęto rokowania Polski i Niemiec o układ handlowy, ale strona niemiecka grała na zwłokę gdyż w czerwcu 1925 wygasały postanowienia konwencji Górnośląskiej z 1922 roku o bezcłowym dopuszczeniu na rynek niemiecki z polskiej części Górnego Śląska
<br>
6 mln ton węgla rocznie. W kwietniu Polska zgodziła się na oparcie umowy handlowej na wzajemnej klauzuli największego
<br>
Uprzywilejowania mimo iż groziło to zalaniem polskiego rynku towarami niemieckimi, żądając w zamian zniesienia istniejących
<br>
w rzeszy ograniczeń i zakazów importu zwłaszcza węgla. Postulaty te Niemcy odrzucili oferując jedynie kontyngent przywozu 100 tyś ton węgla miesięcznie w zamian za
<br>
Wstrzymanie wysiedlania ludności niemieckiej optującej za rzeszą, oraz zawieszenie likwidacji niemieckich majątków w Polsce. Strona polska nie chciała się na to zgodzić.
<br>
15.VI.1925-władze niemieckie ogłosiły iż do chwili zakończenia rokowań
<br>
nie udzielą zezwoleń na import polskiego węgla. Polska nie zgięła się
<br>
i podniosła cła na towary niemieckie. Po kontruderzeniu rzeszy rozpoczęła się wojna celna, która ograniczyła możliwości zbytu towarów polskich na najpoważniejszym rynku eksportowym .
<br>
Niemieckie koła polityczne osiągnęły swój cel, narzucając Polsce wojnę celną w nadziei, że trudności gospodarcze podetną jej siły, „a wreszcie i jej niepodległość. A wtedy za kilka lat w porozumieniu z Rosją, dobijemy umierającą.”- jak wówczas pisał dziennik „ Frankfurter Zeitung”. Rząd polski wiedział do czego zmierzają żądania niemieckie, dlatego zdecydował się na otwartą wojnę celną.
<br>
Lata 1925- 1929- rząd rzeszy został zmuszony przez narastający kryzys, rozluźnienie stosunków z ZSRR oraz niewielkie efekty wojny gospodarczej z Polską , do bardziej realistycznego kursu wobec Polski. Propaganda niemiecka w ślad za czołowymi politykami niemieckimi nie przestawała szermować hasłami rewizjonistycznymi i antypolskimi.
<br>
31. X 1929 r – udało się doprowadzić do końca rokowania o likwidację wzajemnych roszczeń finansowych . Umowa likwidacyjna anulowała zobowiązania niemieckie, wynikające ze skutków udziału zaboru pruskiego w gospodarce niemieckiej, oraz polskie związane
<br>
z przejęciem przez rząd RP fabryki azotowej w Chorzowie. Polska zrzekła się dalszej likwidacji i praw majątkowych obywateli niemieckich na swoim terytorium.
<br>
27. III. 1930 r – zawarto umowę handlową , która nie dopuściła do zakończenia wojny gospodarczej, ale mogła się do tego przyczynić
<br>
w przypadku ratyfikacji.
<br>
Wydatki wojsk niemieckich były wyższe niż polskich, a tendencja ta wzmocniła się w ciągu kolejnych lat. Podobne zmiany zaistniały
<br>
w proporcji sił Polska-ZSRR. Rozdźwięk między Berlinem i Moskwą wykorzystał Piłsudski dla próby praktycznej i realizacji koncepcji równoważenia stosunków z Niemcami i ZSRR. Odtąd rola polskiej dyplomacji rosła.
<br>
1932 r –otworzono pierwsze polskie gimnazjum w Niemczech,
<br>
w dawnym gmachu dziennika „ Katolik” . Niemcy zamknęli je
<br>
1 IX 1939r , a dom przemieniono w szpital wojskowy. Lista strat wychowanków i nauczycieli gimnazjum była ogromna. Większość zginęła w obozach koncentracyjnych bądź na froncie.
<br>
O losach drugiego polskiego gimnazjum w Niemczech, w Kwidzynie nic nie wiadomo. Według wiadomości z pierwszych dni wojny wszyscy pedagodzy, z dyrektorem Władysławem Gębikiem na czele, zostali aresztowani i wywiezieni do obozów koncentracyjnych już 25 sierpnia 1939 r .O życiu ich dochodziły sprzeczne wieści. Rzekomo jeszcze
<br>
w roku 1944 widziano ich w KZ Dachau.
<br>
Grudzień 1932 r – Niemcom przyznano równouprawnienie
<br>
w dziedzinie przyszłej rozbudowy zbrojeń . Kolejne rządy niemieckie nasilały politykę antypolską. Propaganda niemiecka rozszerzała plotki o prześladowaniu niemieckiej mniejszości narodowej w Polsce. Hitler mówił , że granica z Polską krwawi.
<br>
15.II.1933-Beck powiedział iż „nasz stosunek do Niemiec będzie dokładnie taki sam jak stosunek Niemiec do nas”.
<br>
Pogorszeniu uległa sytuacja w Gdańsku.
<br>
16.II.1933-Senat wolnego miasta bezprawnie rozwiązał policję portową.
<br>
6.III.1933-umocniono załogę polską na Westerplatte o 120 osób uzupełniając jej skład. Zrobiono to w celu ostrzeżenia zwolenników faktów dokonanych
<br>
na granicy polsko – niemieckiej konflikt zażegnano po interwencji Rady
<br>
Ligi Narodowej przez wycofanie wzmocnienia polskiego z portu Gdańskiego
<br>
i przywrócenie policji portowej.
<br>
Marzec 1933-powstanie paktu czterech. Polska wyraziła najbardziej zdecydowany sprzeciw. Jerzy Potocki zrezygnował demonstracyjnie ze swego
<br>
Stanowiska ambasadora RP w Rzymie. Dyplomacja polski składała protesty
<br>
w Londynie i Paryżu.
<br>
1933-w radiowym przemówieniu Hitler oświadczył, że nie dąży do zmiany
<br>
granic kosztem innych narodów. Mało kto wierzył w Polsce tym zapewnieniom , ale były one szansą dla polskiej dyplomacji by osiągnąć zawarcie paktu o nieagresję z Niemcami.
<br>
W pażdzierniku zawarto tymczasowe porozumienie celne.
<br>
15.XI.1933-józef Lipski spotkał się w Berlinie z Hitlerem, który zadeklarował się jako zwolennik porozumienia z Polską, którą uznał za bastion antykomunistyczny.
<br>
28.XI.1933-Niemcy przekazali Piłsudskiemu projekt dwustronnej deklaracji
<br>
o nieagresji.
<br>
9.I.1924-Lipski przekazał ministrowi spraw zagranicznych rzeszy Konstantinowi von Neurath polski kontrprojekt.
<br>
26.I.1934-Lipski i von Neurath podpisali uzgodniony tekst deklaracji
<br>
o niestosowaniu przemocy w stosunkach między Niemcami i Polską .
<br>
deklaracja nie zawierała żadnych wzmianek o problemach terytorialnych
<br>
i mniejszościowych.
<br>
Podpisanie deklaracji było korzystne dla Niemiec, gdyż przezwyciężyło
<br>
Izolację, w jakiej znalazły się po wystąpieniu z ligi narodów pozornie świadczyło o pokojowych zamiarach Rzeszy.
<br>
3-4.VI.1935.-Beck odbył podróż do Berlina, która przebiegała pod znakiem prób przyciągnięcia Polski do antyradzieckiej polityki Niemiec.
<br>
Pod koniec 1935 roku stosunki polsko- niemieckie uległy poprawie mimo iż
<br>
Niemcy zbojkotowali akcję polską zmierzającą do powołania Polaka na stanowisko wysokiego komisarza Ligi Narodów w Gdańsku, także nie spieszyły się ze spłatami zobowiązań z tytułu tranzytów towarów
<br>
Niemieckich przez ziemie polskie.
<br>
Luty1936-rząt polski ograniczył tranzyt towarów niemieckich przez RP.
<br>
Rydz śmigły latem 1936roku podkreślał konieczność czynności wobec Niemiec których zbrojenia były skierowane głównie przeciw Polsce.
<br>
1937 r – Goring ponownie odwiedził Polskę , przeczył jakoby Niemcy chcieli polskiego Pomorza . Niemcy nalegali by Polska przystąpiła do paktu antykominternowskiego.
<br>
24. X. 1938 r – minister spraw zagranicznych Rzeszy Joachim von Ribbentrop zaproponował Józefowi Lipskiemu włączenie Gdańska do Niemiec, zbudowanie eksterytorialnej autostrady i linii kolejowej przez polskie Pomorze, przedłużenie układu polsko- niemieckiego o nieagresji na 25 lat z gwarancją granicy wzajemnej, współpracę w sprawie emigracji Żydów z Polski oraz w kwestiach kolonialnych. W zamian Niemcy mieli się zgodzić na granicę polsko- niemiecką.
<br>
Polityka zagraniczna Polski uległa załamaniu.
<br>
1939 r Niemcy stanowczo domagali się przyłączenia do nich Pomorza Gdańskiego, proponowali przystąpienie Polski do paktu antykominternowskiego. Polska znalazła się w izolacji w obliczu nacisku Hitlera, który chciał całkowicie uzależnić Polskę od Niemiec.
<br>
Losy RP były przesądzone. Niemieckie siły zbrojne były gotowe do uderzenia na Polskę dn. 26. VIII. 1939 r .
<br>
1. IX. 1939 r Niemcy Hitlerowskie rozpoczęły działania wojenne przeciw Polsce . Bombardowano główne miasta polskie, a ludzi rozstrzelano lub brano do niewoli.
<br>
Podczas II wojny światowej Niemcy budowali na terenie Polski obozy pracy i obozy zagłady.
<br>
Polaków i Żydów brano do niewoli, mordowano, zsyłano na ciężkie roboty. Hitler dążył do całkowitego zniszczenia Polaków i Żydów .
<br>
Położenie Polski na froncie było bardzo trudne.
<br>
16. IX. 1939 r – sytuacja Polski była już krytyczna. Kleszcze niemieckie powoli zamykały się nad Bugiem.
<br>

<br>

<br>
OBOZY HITLEROWSKIE, miejsca uwięzienia i odosobnienia, pracy niewolniczej oraz masowej zagłady, organizowane przez władze niemieckie 1933–45 na ziemiach III Rzeszy i państw okupowanych; 1939–45 rozbudowane, stały się instrumentem terroru, eksploatacji siły roboczej oraz ludobójstwa podbitych narodów, gł. słowiańskich oraz Żydów. Podstawową rolę odgrywały obozy koncentracyjne, 1933–39 powstały m.in.: w Dachau, Sachsenhausen, Buchenwaldzie, Ravensbruck, po 1939 utworzono m.in. Stutthof, Auschwitz, Majdanek; zagłada Żydów miała miejsce gł. w Auschwitz-Birkenau oraz w Chełmnie nad Nerem, w Bełżcu, Treblince, Sobiborze, Majdanku; po 1941 w kilku obozach zbudowano komory gazowe, w których wymordowano ok. 2,5 mln ludzi. Ponadto istniały obozy pracy przymusowej, przesiedleńcze i przejściowe (dla cywilnych osób internowanych i zakładników), germanizacyjne dla dzieci i młodzieży, jenieckie (oflagi dla oficerów i stalagi dla podooficerów i szeregowców). Podobne do obozów funkcje pełniły więzienia policyjne (np. Pawiak
<br>
w Warszawie). Ogółem istniało ok. 9 tys. obozów i podobozów; więzionych było ok. 18 mln, zginęło ok. 11 mln osób.
<br>
Podpisanie przez dowództwo niemieckie bezwarunkowej kapitulacji zakończyło działania wojenne w Europie.
<br>
Styczeń 1949 r SED zadeklarował się za utrzymaniem granicy polsko- niemieckiej na Odrze i Nysie.
<br>
Pozory serdeczności na szczytach władzy Polski i NRD przypieczętował podpis 27.I. 1951 r we Frankfurcie nad Odrą umowy wytyczającej granicę w terenie oraz wizyta Bieruta w NRD, w kwietniu 1951 r . Propaganda obu krajów powtarzała bez końca tezy o przełomie we wzajemnych stosunkach.
<br>
1953 r – kanclerz RFN Adenauer powtórzył, że „ żaden rząd niemiecki nie uzna nigdy linii Odra- Nysa.”
<br>
1956 r – Gomułka próbował zacieśnić współpracę ekonomiczną i polityczną z NRD i CSRS co mogło uniezależnić tę sferę zarówno od Niemiec Zachodnich jak i ZSRR, ale Kreml skutecznie sparaliżował te próby.
<br>
1961-plany koła poselskiego „znak” szły w parze z zamiarami episkopatu,
<br>
a były przeciwne polityce i propagandzie gomułkowskiej. Proponowano przemyślenie na nowo skali niebezpieczeństwa Niemiec, oraz szukanie płaszczyzn porozumienia z odpowiedzialnymi kołami w R F N.
<br>
1964-Gomułka uważał, że PRL musi poprzeć istnienie N R D jako buforowego państwa Niemiec. Gomułka gwałtownie zaatakował Bonn
<br>
w swej płockiej mowie na temat między innymi zamrożenia zbrojeń nuklearnych w europie.
<br>
1965-dla polski szczególnie istotne
<br>
II Sobór watykański- biskupi polski wystosowali znaczenie miało uznanie granicy na Odrze.
<br>
W R F N narastała wokół tego problemu coraz ostrzejsza kontrowersja. Rządzący w RFN chadecy kontynuowali nadal politykę nie uznawania nadal granicy Odry i Nysy. z okazji nadchodzącej rocznicy milenium 56 listów do Episkopatu różnych krajów.
<br>
List do Niemiec trafił na dość szczególny grunt. Na jesieni 1965 kościół ewangelicki w R F N sformułował „memorandum z Tubingem „ apelując do rządu zachodnio niemieckiego o uznanie granicy Odra-Nysa.
<br>
Mimo iż idea ta zyskiwała powoli na popularności wśród społeczeństwa RFN, rząd w Bonn utrzymywał, że Rzesza istnieje w granicach z 1937r.
<br>
1966 r – komuniści wykorzystali w połowie maja bońska manifestację odwetową z udziałem ministrów RFN, by ukazać iż inicjatywa pojednania biskupów polskich zawiodła.
<br>
25. III. 1966 r –rząd kanclerza Erharda stwierdził iż Niemcy istnieją
<br>
w granicach z 1937 r dopóki wybrany w wolnych wyborach rząd ogólnoniemiecki nie uzna nowych granic.
<br>
1967r – w swoim przemówieniu Gomułka podkreślił ponownie niezmienny warunek normalizacji stosunków z RFN- uznanie przez Bonn granicy na Odrze i Nysie oraz istnienie NRD jak i odwołania się do programu z Karlowych Varów.
<br>
1970r-w lutym rozpoczęły się konsultacje polityczne w celu wypracowania tekstu odpowiedniego układu o normalizacji stosunków między PRL i RFN. Druga runda odbyła się w marcu, a trzecia w kwietniu.
<br>
1974r – mimo iż trybunał konstytucyjny RFN w Karlsruhe orzekł, że Niemcy nadal istnieją w granicach z 1937 r impas w stosunkach PRL- RFN zaczął się przełamywać po wizycie Olszewskiego w Bonn
<br>
w listopadzie 1973 r władze PRL zgodziły się wydac 50 tys. zezwoleń
<br>
na wyjazd do RFN rocznie.
<br>
2. VIII. 1975 r –uzgodnienie porozumienia PRL- RFN w Helsinkach.
<br>
9. X. 1975 r – podpisanie porozumienia PRL- RFN w Warszawie, które przewidywało wypłatę odszkodowań dla polskich ofiar obozów hitlerowskich, wyjazd osób poczuwających się do niemieckości z PRL
<br>
i dalsza normalizacja stosunków Warszawa Bonn.
<br>
1976-Mimo iż zaopatrzenie rynkowe pogorszyło się na wiosnę,
<br>
kierownictwo partyjne nadal łudziło się, że kolejne kredyty i umowy z RFN podpisane podczas pobytu Gierka w Bonn w dniach 8-12.VI.1976r
<br>
pomogą przetrwać trudności.
<br>
1989-kluczowego znaczenia nabrały stosunki z RFN. W momencie otwarcia granicy w Berlinie przebywał w Polsce kanclerz RFN Helmut Kohl, który 9. Listopada przerwał wizytę by wziąć udział w wiecu w Berlinie i nadzwyczajnym posiedzeniu rządu w Berlinie. Po powrocie kontynuował wizytę.
<br>
1992-podczas rozmów premier Suchockiej w RFN w listopadzie ze strony niemieckiej padło stwierdzenie, że na przyjęcie Polski do EWG
<br>
potrzeba będzie 10 lat.
<br>
Spory wywołała koncepcja NATO-bis i EWG-bis sformułowana po raz
<br>
pierwszy przez prezydenta Wałęsę podczas jego wizyty w RFN na przełomie marca i kwietnia 1992roku.
<br>

<br>

<br>

<br>

Podoba się? Tak Nie