Charakterystyka Józefa Skawińskiego

Przedstawienie postaci
To jest Józef Skawiński. Jest starym żołnierzem, tułaczem. W czasie Wielkiej Emigracji wyjechał z Polski i od tego czasu jeździł po całym świecie, próbując różnych zawodów i walcząc w wielu krajach świata w imię hasła "za wolność naszą i waszą". Wiele w życiu przeżył i wiele doświadczył.
Wygląd zewnętrzny
Latarnik Skawiński jest siedemdziesięcioletnim staruszkiem. Jest wyprostowany, ma postawę i ruchy żołnierza. Ma siwe, białe włosy i opaloną, ogorzałą twarz. Jego niebieskie oczy patrzą smutno i z przygnębieniem, ale twarz sprawia wrażenie uczciwej. On sam porównuje swoje życie do okrętu, któremu burza łamała maszty i który szuka portu.
Cechy charakteru
Józef Skawiński jest weteranem wielu wojen, jest waleczny, odważny i dzielny ponieważ walczył w Polsce, w Hiszpanii, we Francji, na Węgrzech i w Stanach Zjednoczonych, otrzymał tam wysokie odznaczenia, jest zaprawionym w bojach, doświadczonym żołnierzem. Cechuje go patriotyzm i nadzieja, że Polska odzyska wolność, bo zawsze, gdy toczyła się gdzieś walka o czyjąś wolność, brał w niej udział, w Aspinwallskiej gazecie gorliwie poszukiwał wieści z kraju. "Biedne stare serce! Na tej wieży strażniczej i na drugiej półkuli biło jeszcze dla kraju..." Jest uparty, cierpliwy, wytrwały i się nie poddawał, ponieważ pomimo licznych niepowodzeń i pecha wciąż próbował od nowa, "szedł pod górę tak pracowicie, jak mrówka; zepchnięty sto razy, spokojnie rozpoczynał swoją podróż po raz setny pierwszy". Charakteryzuje go odpowiedzialność i rzetelność, gdyż codziennie sumiennie i regularnie zapalał latarnię i zawsze starał się wypełniać swoje obowiązki - nie tylko zawodowe, ale także względem ojczyzny. Jest tułaczem, wędrowcem, samotnym człowiekiem, ponieważ przez całe życie sam szukał sobie miejsca i nie mógł go znaleźć, nigdy nie związał się z żadnym człowiekiem na dłużej. Jest wrażliwy na piękno przyrody, bo zachwycają go tropikalne rośliny i zwierzęta, podziwiał Atlantyk i podzwrotnikową, egzotyczną naturę. Jest utrudzony, zmęczony znużony, poszukiwał spokoju i odpoczynku, ponieważ jest wędrowcem, który nie ma ojczyzny ani domu, był szczęśliwy, gdy znalazł pracę na latarni, jego marzeniem, było osiąść gdzieś na zawsze. Cechuje go uczciwość, gdyż cały czas uczciwie i rzetelnie zarabiał na życie; mimo, iż doświadczył zła od innych, sam nigdy źle nie postępował. Jest skromny, bo nie chwalił się swoimi sukcesami i odznaczeniami wojskowymi niepytany. Kocha ojczyznę, Polskę, ponieważ gdy otrzymał "Pana Tadeusza", przeżył dosłownie szok. Jest cierpliwy, gdyż nie przejmował się niepowodzeniami. Charakteryzuje go pracowitość, ponieważ nigdy nie przebywał gdzieś bezczynnie. Jest dumny, bo wyprężał pierś, na której zawieszał swoje krzyże, nie wstydził mówić się o tym, że jest Polakiem. Ma silny charakter, ponieważ wielu ludzi załamałoby się w jego sytuacji, ale on wytrwale szedł dalej. Nawet podczas wojny na Węgrzech otrzymał kilka cięć bagnetem, bo nie chciał krzyczeć "poddaję się!".
Moja ocena postaci
Józef Skawiński jest porządnym, odważnym człowiekiem. Wiele w życiu przeszedł, lecz tysiące polskich emigrantów również podzieliło ten los wiecznego tułacza, wędrowca bez ojczyzny. Podziwiam Skawińskiego. Uważam, że jest naprawdę dobrym człowiekiem.