Stereotyp to uogólnienie, uproszczone myślenie i fałszywe przekonanie na dany temat lub grupy osób, które jest niedostatecznie uzasadnione. Powstaje w wyniku własnych obserwacji, poglądów innych osób oraz wzorców zakorzenionych w społeczeństwie. Stereotypy są nadmiernie uproszczone i nieobiektywne. Zwykle są społecznie podzielane i przez to niepodatne na zmiany, nawet w wyniku nowych informacji. Mogą być ich różne rodzaje (np. te dotyczące płci, zawodów religii, kultury pochodzenia, koloru skóry czy subkultur).
Oczywiście stereotypy mają swoje zalety. Dzięki nim może wzrosnąć nasza samoocena, ponieważ dostrzegamy swoją grupę jako lepszą. Mogą zwracać uwagę na jakiś problem, skłaniać do refleksji, przydają się też w dowcipach i spotkaniach towarzyskich. Niektórym ludziom stereotypy ułatwiają życie w społeczeństwie, ponieważ wiedzą, czego mogą się spodziewać po innych. Mogą one również być pozytywne, czyli być dodatnimi cechami, które przypisujemy jakiejś grupie społecznej np. Niemcy są punktualni, Japończycy są pracowici, a Polacy gościnni.
Mimo swoich mocnych stron, stereotypy zdają się mieć jednak wiecej wad niż zalet. Dzięki nim usprawiedliwiamy własne działania, łatwiej osądzamy innych, szerzy się dyskryminacja, a co za tym idzie również agresja. Zamykamy się na poznawanie innych ludzi, ich kultur i zwyczajów, ponieważ z góry stereotypy narzucają nam ich ocenę. Często mamy już wyrobioną opinię na temat osoby, której tak naprawdę nie znamy (np. „rudy jest fałszywy”, „Cyganie to złodzieje”). Nie możemy kierować się kolorem skóry, poglądami czy wyznaniem, bo są to tylko uprzedzenia, a nie potwierdzone informacje.
Nie można jednoznacznie stwierdzić, czy stereotypy są dobre czy zle, ponieważ mają zarówno wady, jak i zalety. Nie jesteśmy w stanie wykluczyć ich ze swojego życia, jednak możemy postarać się, aby im nie ulegać i nie kierować się nimi na co dzień, ponieważ często są krzywdzące i niesprawiedliwe. Warto poznać drugiego człowieka i wyrobić sobie o nim własną opinię.