Charakterystyka Nemeczka - Chłopcy z Placu Broni

Ernest Nemeczek pochodził z biednej rodziny krawieckiej. Był bardzo kochany przez swoich rodziców i mieszkał przy ulicy Rakoszańskiej 3.

Miał około 11 lat, jasne włosy, błyszczące oczy i delikatną twarzyczkę. Ze względu na swoje zdrowie – był chorowity, wątły i słaby – został zepchnięty przez kolegów z Placu Broni na najniższą, jedyną pozycję szeregowca. Wszyscy uważali go za posłusznego chłopca, a jego zdanie rzadko było brane pod uwagę. Bardzo rzadko znajdował się w centrum zainteresowania. Mimo swojej niepozorności, potrafił zdobyć się na wielką odwagę. Nemeczek był bohaterski, waleczny i zawsze gotowy do poświęceń w imię dobra Placu Broni, który traktował jak swoją małą ojczyznę. Bardzo cenił honor i bywał szlachetny nawet wobec wroga. Jego najlepszym przyjacielem był Boka, dowódca Placu, którego traktował niemal jak brata.

Nemeczek był sprytny i przebiegły, choć czasami bywał lekkomyślny, a nawet „głupiutki”. Był koleżeński, ale często stawał się niecierpliwy i niezdarny w bardzo ważnych chwilach. Doceniono go dopiero krótko przed śmiercią, wcześniej często doznawał krzywd. Nawet niedawni wrogowie martwili się o jego zdrowie.

Moim zdaniem Nemeczek byłby bardzo dobrym przyjacielem. Podoba mi się w nim jego dobroć, skromność i odwaga. Jednak nie wszystkie jego cechy są warte naśladowania. Nie podoba mi się jego posłuszeństwo i naiwność, które sprawiają, że łatwo daje się wykorzystywać przez innych.