profil

Kordian – Juliusza Słowackiego jako bohater romantyczny.

drukuj
poleca 88% 103 głosów

Treść
Obrazy
Wideo
Komentarze

Kordian – Słowackiego jako bohater romantyczny

Kordian to typowy bohater romantyczny dramatu Juliusza Słowackiego o tym samym tytule. Jest on 15-letnim chłopcem, który cierpi na tzw. „chorobę wieku”, która powoduje niezdolność do jakiegokolwiek działania. W akcie I Kordian słucha trzech opowieści swego sługi Grzegorza. Zaczyna utożsamiać się z bohaterami tych historii. Później przeżywa nieszczęśliwą miłość do Laury. Zawiedzione uczucia i niespełnione marzenia o bohaterskich czynach żołnierzy prowadzą Kordiana do próby samobójstwa. Ucieczka w śmierć nie udaje się, więc modli się on o cel w życiu, który będzie mógł zrealizować:
„Boże! Zdejm z mego serca jaskółczy niepokój,
Daj życiu duszę i cel duszy wyprorokuj…”

W akcie II bohater przeżywa kolejne rozczarowanie. Tym razem wędruje po Europie, Europie, gdy dociera na szczyt Mont Blanc dokonuje się jego wewnętrzna przemiana. Dotychczasowa wiara w ideały polityczne i społeczne zostaje rozwiana przez rzeczywistość. Okazuje się, że wszystko można kupić: miłość, pozycję społeczną i przyjaciół. Nawet największy autorytet Kordiana-papież, sprzyja carowi, który nie ma na uwadze moralności, sprawiedliwości i dobra. Kordian znów ponosi klęskę i mówi:

„Wiara dziecinna padła na papieskich progach…”

Główny bohater myśli teraz o powrocie do kraju i podjęciu walki z carem. Od tej pory jest to jego cel.

Akt III to koronacja cara Mikołaja I na króla Polski. Kordian wraz z grupą podchorążych zawiązuje spisek, który ma na celu zabicie cara. Niestety w czasie zebrania spiskowców w podziemiach kościoła dochodzi do starcia różnych racji politycznych. Kordian zostaje sam na polu bitwy. Postanawia sam zabić cara, jest jednak za słaby. Poetycka wyobraźnia tworzy halucynacje i uniemożliwia mu wypełnienie zadania. Jest to jego kolejna klęska. O złudnych swoich nadziejach przekonuje się w szpitalu wariatów, do którego trafia na polecenie cara. Tam odwiedza go szatan pod postacią Doktora, który uświadamia mu bezsensowność jego poświęceń odbiera mu ostatnią nadzieję.

„Choroba wieku” paraliżuje bohatera i powoduje niezdolność do jakichkolwiek czynów. Wielkie nadzieje i idee okazują się złudne. Nie są w stanie zwyciężyć romantycznej i wrażliwej psychiki Kordiana. Zdolność do poświęceń nie wystarczy do tego by zmienić świat, który rządzi się własnymi, bezwzględnymi prawami. Bohater jest niedojrzały do tak poważnego dramatu.


Polecasz? Tak Nie
Komentarze (2) Brak komentarzy
27.7.2006 (12:21)

bardziej streszczenie (i to słabe) niz praca zgodna z tematem

27.7.2006 (12:13)

bardzo malo napisales

Teksty kultury