Mit o Dedalu i Ikarze

Na podstawie Mitologii Jana Parandowskiego...

Minos i Pasifae mieli dziecko, które miało kształt byka i człowieka. Wyrósł on na groźnego potwora i nazwano go Minotaurem. Aby odseparować potwora od ludzi, król Minos nakazał wybudować Labirynt. Budowę Labiryntu prowadził ateński inżynier Dedal. Po ukończeniu budowy Labiryntu, Minos zamknął w nim Minotaura, aby nie zagrażał mieszkańcom Krety.

Kilka lat później, na mocy przymierza między Atenami a Kretą, Ateny musiały wysyłać co siedem lat siedmiu młodzieńców i siedem dziewcząt do Labiryntu jako ofiarę dla Minotaura. Jednak te załamania Aten przerwał odważny bohater, Tezeusz, który postanowił pokonać potwora. Z pomocą córki Minosa, Ariadny, która dała mu kłębek nici, Tezeusz zdołał odnaleźć drogę w Labiryncie, zabić Minotaura i bezpiecznie wydostać się z jego wnętrza.

Po pokonaniu Minotaura, król Minos, wdzięczny Dedalowi za pomoc w budowie Labiryntu, nakazał mu pozostanie na Krecie. Jednak Dedal pragnął wrócić do swojej ojczyzny. Wiedząc, że Minos znał zbyt wiele tajemnic Labiryntu, nie chciał go puścić. Aby uciec, Dedal skonstruował skrzydła z wosku i piór dla siebie oraz dla swojego syna, Ikara. Ostrzegł Ikara, aby nie leciał ani zbyt wysoko, by wosk się nie stopił, ani zbyt nisko, by pióra nie nasiąkły wodą.

Podczas lotu Ikar, zafascynowany możliwością lotu, zignorował ostrzeżenia ojca i wzbił się zbyt wysoko. Słońce stopiło wosk, skrzydła się rozpadły, a Ikar spadł na ziemię i zginął. Dedal, po tragicznej stracie syna, kontynuował swoją podróż i w końcu dotarł do swojej ojczyzny, gdzie mógł bezpiecznie zamieszkać.