Charakterystyka Stasia Tarkowskiego

Staś Tarkowski to chłopiec, który jest godny miana bohatera. Pochodził z Polski. Jego ojciec był inżynierem, który pracował przy Kanale Sueskim. Staś miał 14 lat i przyjaźnił się z Nel, córką kolegi ojca, pana Rawilsona. Chłopiec wyróżniał się wśród swoich rówieśników siłą i wzrostem. Uwagę zwracała jego wysportowana sylwetka. Niebieskie oczy i jasnoblond włosy kontrastowały z opaloną cerą.

Staś posiadał wiele umiejętności, a natura obdarzyła go wybitnymi zdolnościami. Doskonale radził sobie ze strzelbą – zawsze trafiał do celu. Cieszył się sławą jednego z najlepszych pływaków w Port-Saidzie. Świetnie jeździł konno, a ponadto łatwo przyswajał wszelkie umiejętności i wiadomości, szczególnie z geografii i biologii. Biegle władał językiem angielskim, francuskim i polskim. Znał również arabski oraz kilka dialektów afrykańskich.

Bohater budził nasz podziw swoim postępowaniem i cechami charakteru. Przyjaźnie odnosił się do ludzi bez względu na rasę i pochodzenie. Wyzwolił Kalego i Meę z rąk prześladowców, traktując ich jak swoich przyjaciół. Świadczyło to o jego życzliwości i szczerości, a także o troskliwości i opiekuńczości. Opiekował się Nel i zawsze myślał o jej bezpieczeństwie. Był dla niej dobry, serdeczny i umiał ją pocieszyć. Zachwycił nas niezwykłą szlachetnością. Często musiał odmawiać sobie jedzenia na rzecz Nel. Na pustyni oddał dziewczynce ostatni łyk wody, a własnym ciałem osłonił ją przed uderzeniem okrutnego Gebhra.

Dzięki wytrwałości doskonale znosił trudy podróży. Staś był bardzo pomysłowy i zaradny – wysyłał latawce z wiadomością o położeniu jego i Nel. Żaden chłopiec w jego wieku nie wykazał się takim bohaterstwem, odwagą i dzielnością. Zabił swoich prześladowców. Nie lękał się Mahidiego. Sam w nocy poszedł po lekarstwo dla Nel.

Staś miał dwie małe wady: był zarozumiały i chęłpliwy. Jednak trudy podróży i przeżycia zatarły je. Pozostały tylko dobre strony jego charakteru, które się umocniły. Staś Tarkowski z pewnością zasługuje na szacunek i uznanie czytelnika. Słusznie o nim powiedział kapitan Glen: „Takiego chłopca nie widziałem, chłopiec bohater”.