Nie pamiętasz hasła?Hasło? Kliknij tutaj
‘oczerniać, szkalować kogoś, pomawiać go o coś’; zwrot, liter. – W. Gombrowicz, „Ferdydurke”; (…) czymże innym, jak nie linczem, był donos na Andrzeja Przewoźnika, (…) człowieka prawego i godnego, któremu przyprawiono gębę agenta (…). – „Angora”.
, więc następuje: „a więc przycisnąłem swoją gębę do jej gęby” powiada Józio. W środowisku mieszczańskim formę symbolizuje łydka – symbol erotyzmu - w środowisku ziemiańskim – gęba – symbol prostactwa. Rzeczywiście przed formą nie ma ucieczki, tak
maski: Szkoła narzuca uczniom maskę niewinności i naturalności, środowisko narzuca Młodziakom schemat nowoczesnej rodziny, ziemianie narzucają służbie gębę chamów, a służba ziemianom gębę panów. Gęba
: "upupić" znaczy u niego udziecinnić kogoś, narzucić mu formę niższą, " przyprawić gębę " znaczy narzucić komuś obcą formę (Zosia przyprawia Józiowi " gębę " uwodziciela). Dla pisarza kontakty międzyludzkie są nieustanną grą, w której ludzie
specyficznymi, stworzonymi przez siebie pojęciami: "upupić" znaczy u niego udziecinnić kogoś, narzucić mu formę niższą, " przyprawić gębę " znaczy narzucić komuś obcą formę (Zosia przyprawia Józiowi " gębę
„F”. Czy można zatem powiedzieć, że szkoła „upupia” ? Tak, a uczeń daje się „upupić”, daje „ przyprawić sobie gębę ”, staje się niewolnikiem cudzych form i w rezultacie – nigdy nie będzie miał twarzy