Hej! Jutro pani pyta z polskiego odnośnie liczebników. Mógłby mi ktoś wytłumaczyć tzn powiedzieć na co się

Liczebnik – część mowy określająca liczbę, ilość, liczebność, wielokrotność lub kolejność. Niektóre liczebniki (np. główne, porządkowe) odmieniają się przez przypadki i rodzaje.
Łączy się z rzeczownikiem, określając go. Podlega deklinacji. Wyjątek stanowi liczebnik pół, natomiast liczebnik półtora nie podlega deklinacji, ale odmienia się przez rodzaj gramatyczny.
W języku polskim istnieją następujące rodzaje liczebników:
główne – jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć, sto, tysiąc, milion
porządkowe – pierwszy, setny, tysięczny
ułamkowe – ćwierć, pół, półtora, jedna druga, trzy czwarte, cztery piąte
zbiorowe – dwoje, troje, czworo, pięcioro, sześcioro, siedmioro, ośmioro, dziewięcioro, dziesięcioro
mnożne – podwójny, potrójny, poczwórny
nieokreślone – niewiele, kilka, kilkadziesiąt, kilkaset, wiele, trochę, dużo, mało
wielorakie – dwojaki, trojaki
wielokrotne – trzykroć, dwakroć
wielowyrazowe – dwadzieścia dwa, sto dziewięćdziesiąt dwa
Liczebniki zbiorowe łączą się z rzeczownikami:
mającymi tylko liczbę mnogą (pluralia tantum) (np. troje skrzypiec),
oznaczającymi osoby różnej płci (np. dwoje ludzi),
nazywającymi osoby niedorosłe (np. czworo dzieci, troje kurcząt, pięcioro szczeniaków)
"oko" i "ucho" w znaczeniu narządów ludzkich (np. dwoje uszu)
Liczebniki – jedni, dwaj, dwóch, obaj, obydwaj, obydwóch (obydwu), trzej, trzech, czterej, czterech – łączą się z rzeczownikami męskoosobowymi: dwaj panowie poszli, dwóch panów poszło; pozostałe liczebniki łączą się z rzeczownikami niemęskoosobowymi: dwa konie, dwie linie itp.