Potrzebóje wypracowanie o ksiązce przygody tomka sawyera

Większość przygód, opowiedzianych w tej książce, zdarzyła się rzeczywiście; w jednej
czy dwóch ja sam byłem bohaterem, w innych — moi szkolni koledzy. Huck Finn jest
portretem z natury. Tak samo Tomek Sawyer, ale nie według jednego pierwowzoru: jest
on połączeniem charakterów aż trzech chłopców, których znałem, może zatem uchodzić
za pewną kombinację psychologiczną. Dziwne zabobony, o których w książce jest mowa,
panowały powszechnie wśród dzieci i niewolników Zachodu w czasie naszej historii.
Choć głównym celem mojej książki jest zabawienie młodzieży, męskiej i żeńskiej —
spodziewam się jednak, że i dorośli nie będą od niej stronić, drugim bowiem moim
zamiarem było w zabawnym stylu przypomnieć dorosłym, jakimi oni sami kiedyś byli,
jak czuli, myśleli, mówili i jakie sami płatali figle.
Hartford, 
Autor
ஓஐ஛அ஛ł 
— Tomek!
Cisza.
— Tomek!
Cisza.
— Gdzie go znowu poniosło? Tomek‼
Starsza pani zsunęła okulary na nos i rozejrzała się po pokoju ponad szkłami; potem
podniosła je na czoło i rozejrzała się ponownie. Dla takiego drobiazgu jak Tomek, patrzyła
przez okulary rzadko — prawie nigdy. Były to przecież jej odświętne okulary, świadectwo
jej wytwornego stylu, w gruncie rzeczy zupełnie niepotrzebne. Tak samo dobrze mogłaby
patrzeć przez parę żelaznych obrączek. Chwilę rozglądała się zdumiona, potem powiedziała
bez gniewu, ale dość głośno, tak aby meble w pokoju mogły ją usłyszeć:
— No, czekaj, jak cię dorwę, to cię…
Nie dokończyła; schyliła się i zaczęła szturchać miotłą pod łóżkiem. Aż się zadyszała
przy tym, ale na światło dzienne wylazł tylko kot.
— Co ja mam z tym chłopakiem. Nigdy nie wiem, gdzie on się podziewa!
Podeszła do otwartych drzwi, stanęła na progu i rozejrzała się po rachitycznych krza- Ogród
kach pomidorowych porośniętych dzikim zielskiem, to znaczy: rozejrzała się po ogrodzie.
Tomka ani śladu. Zawołała głośno:
— Hop, hop! Tomek‼
Naraz usłyszała lekk