Napisz biografie o Aleksandrze Flemingu plis to na jutro

Alexander Fleming uczęszczał do Loudoun Moor School, Darvel School i Kilmarnock Academy, po czym przeniósł się do Londynu na politechnikę, którą ukończył w 1897. W 1901 został spadkobiercą dużego majątku i za namową brata podjął studia medyczne w szkole w Londynie. Początkowo zamierzał zająć się chirurgią, ale za namową znajomych przyjął pracę w grupie badawczej Almrotha Wrighta, gdzie zainteresował się bakteriologią. W chwili wybuchu I wojny światowej w 1914 został jako kapitan członkiem Korpusu Medycznego Brytyjskiej Armii Królewskiej. Tam zwrócił uwagę na dużą liczbę zgonów żołnierzy z powodu zakażeń. Kiedy skończyła się I wojna światowa, Fleming powrócił do pracy w Szpitalu Świętej Marii.
W 1928 – podczas porządkowania i usuwania kultur bakterii z naczyń – Fleming zauważył rosnącą na tej kolonii niebieską pleśń, która zdawała się zabijać szkodliwe bakterie[2]. Po wielu eksperymentach odkrył penicylinę G, która działa silnie bakteriobójczo, a łagodnie dla człowieka. Niestety badania zostały wstrzymane z powodu braku środków finansowych. W czasie wojny przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, aby tam kontynuować swoją pracę badawczą[potrzebne źródło]. W 1945 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny, razem z Howardem Floreyem i Ernstem Chainem, którzy zdołali wyizolować odkrytą przez niego substancję[2].
Słynnym jego powiedzeniem było: „To natura wyprodukowała penicylinę, ja ją tylko odkryłem”[3]. Resztę życia Fleming przepracował w Szpitalu Świętej Marii. W 1943 został wybrany członkiem Towarzystwa Królewskiego, rok później otrzymał tytuł szlachecki. W 1928 nadano mu tytuł Profesora Bakteriologii Uniwersytetu Londyńskiego.
Fleming zmarł na zawał serca 11 marca 1955. Pochowany został w Katedrze Św. Pawła.

zrodlo: wikipedia