Jakie są zastosowania silnika parowego.
Z góry dziękuje :)

Silniki parowe znajdują zastosowanie w codziennym życiu także w XXI w. Wytwarzana przez nie energia jest wykorzystywana w reaktorach jądrowych, które wbrew obiegowej opinii o ich skomplikowanej budowie, wykorzystują zjawisko zamiany wody w parę, co wytwarza energię i wprawia w ruch turbiny, która są siłą napędową generatorów prądu.Początki silnika parowego sięgają I w., kiedy to Heron z Aleksandrii (Grecja) skonstruował maszynę parową, która składała się z wydrążonej kuli wiszącej na dwóch rurach, które doprowadzały do niej parę z kociołka. Tak dostarczona para kumulowała się w kuli, a następnie uchodziła przez dwie kolejne, wychodzące z kuli rurki. W 1710r. Thomas Newcomen (Anglia) skonstruował maszynę tłokową, która opierała się na racy tłoka umieszczonego wewnątrz cylindra. Wpuszczona para powodowała podnoszenie się tłoku w cylindrze, który następnie schładzano w celu kondensacji pary. Zabieg ten powodował spadek ciśnienia w cylindrze i cofanie się tłoka. Maszynę tą wykorzystywano m.in. w kopalniach, gdzie służyły do wypompowywania wody. Wynalazek ten był jednak działał wolno i nieefektywnie, ponieważ cylinder trzeba było na zmianę ochładzać i ogrzewać, co zajmowało sporo czasu. Problem ten rozwiązał James Watt.Ten szkocki inżynier w 1769r. uzyskał zgodę na unowocześnienie maszyny tłokowej Newcomena. W 1782r. skonstruował parowy silnik dwustronny, a w 1784r. dostał patent na "uniwersalny silnik parowy z odśrodkowym regulatorem obrotów", który przyspieszył przebieg rewolucji przemysłowej. W 1775r. rozpoczął produkcję maszyn parowych w założonej wraz z M. Boultonem fabryce w Soho pod Birmingham. Do 1800r. udało im się wyprodukować 250 sztuk.Silnik Watta tym różnił się od swojego poprzednika, że para gromadziła się w oddzielnym zbiorniku, a nie w cylindrze. Ta zmiana spowodowała, że zmniejszono straty ciepła, a nowy silnik był działał szybciej, ponieważ cylinder nie musiał być ciągle chłodzony i rozgrzewany. Te modernizacje sprawiły, że maszyna parowa w epoce wiktoriańskiej stała się urządzeniem znajdującym zastosowanie w wielu dziedzinach m.in. w przemyśle drukarskim, w przędzalnictwie, a także w rolnictwie i w wesołych miasteczkach (poruszanie się karuzel). Ekskluzywne salony fryzjerskie mogły poszczycić się urządzeniami do masażu głowy, a w domach zagościły odkurzacze. Lokomotywy parowe zmodernizowały także transport Transport element działu gospodarki narodowej zwanego komunikacją. Przemieszczanie ładunku i osób. W wielu rejonach świata do dziś zwierzęta są podstawowym środkiem transportu. Dotyczy to zwłaszcza słabo...Czytaj dalej Słownik geograficzny lądowy, a transport wodny-parowce.Pierwszą maszynę parową uruchomiono w Królestwie Polskim w 1839r w tekstylnych zakładach Ludwika Geyera. Maszyna ta miała moc 60 KM i znalazła zastosowanie w przemyśle tkackim
Myślę że pomogłam i polecam się na przyszłość

Silnik taki, o ile ma przyciągnąć uwagę wytwórców urządzeń napędowych małej i średniej mocy, a w szczególności zdobyć uznanie producentów samochodów i całego przemysłu motoryzacyjnego, musi odznaczać się następującymi cechami:
Emisja gazów odlotowych musi być na tyle mała, aby mieściła się w dopuszczalnych i stale zaostrzanych normach amerykańskich, UE i japońskich.
Zdolność do osiągnięcia praktycznie zerowej emisji, o ile paliwem jest wodór.
Gęstości mocy zbliżone do wielkości znanych z silników spalinowych.
Poziom hałasu nie większy niż z silników spalinowych.
Koszty masowej produkcji podobne do kosztów masowej produkcji silnika spalinowego.
Poziom zużycia paliwa co najmniej tak dobry, jak w przypadku silnika benzynowego, a raczej lepszy niż w silnikach wysokoprężnych.
W oparciu o doświadczenia z prac badawczych nad silnikami parowymi do napędu pojazdów samochodowych, poczynionych w latach 1970-2003, można bezpiecznie przyjąć, że sprostać obecnie dopiero planowanym przyszłym poziomom emisji można już w tej chwili poprzez zastosowanie znanych technologii spalania. Użycie wodoru, jako paliwa, też nie przedstawia żadnych trudności w silniku parowym.
Gęstości mocy dla większości prototypów z lat 70-tych były znacznie niższe, niż te osiągane przez silniki spalinowe. Jednym z wartych wspomnienia wyjątków był Carter, który wykazał, że możliwa jest konstrukcja lekkiego silnika, pracującego z prędkościami obrotowymi porównywalnymi do prędkości spotykanych w nowoczesnych silnikach spalinowych. Wydaje się więc słuszne założyć, że można już dzisiaj osiągnąć akceptowalne gęstości mocy.

W przypadku silnika spalinowego, energia paliwa (E) zamienia się na pracę rozprężania 
(W) i ciepło odlotowe (Qe) tracone przez system wydechu i chłodzenia. A zatem:
E=W+Qe.
E = W + Qe gdzie Qe = Qs + Qr
Qs - ciepło strat rzeczywistych
Qr - ciepło odzyskane z Qe
E = W + Qs + Qr
E - Qr = W + Qs
E' = W + Qs gdzie E'< E i Qs < Qe