Prosze potrzebuje pomocy w poprawie zagro z polaka i musze do dzis napisac 3 wypracowania na te tematy prosze

3.
    Satyra jako gatunek literacki przedstawiający świat w sposób wyolbrzymiony, komiczny, może stać doskonałym narzędziem do polemiki nad np. przywarami społeczności. Wszystko z powodu swej dość ostrej formy, ośmieszającej, wywołującej silne emocje, pozwalającej inteligentnie i jasno zarysować problem - zachęcając, tym samym, ludzi do burzliwych rozmów.
    Doskonałym przykładem postawionej tezy może być "Żona modna" Ignacego Krasickiego zawierający w sobie krytykę obyczajów szlachty, a w szczególności silne zapatrzenie w obcą - francuską - modę. Autor zarysowuje tam "typowy zestaw cech" (oczywiście w sposób "wzmocniony") członków tej grupy społecznej w XVIIIw - mężczyznę usłużnego, zawierającego małżeństwo jak kontrakt handlowy oraz kobietę wyniosłą, próżną, patrzącą z góry na innych. Takie przedstawienie przywar pozwala na przeanalizowanie stanu faktycznego i dyskusję na temat problemów dotykających szlachtę, a co za tym idzie samokrytykę, która "zachęca" do zmian.
    Za kolejny utwór opowiadający się na korzyść mej opinii posłuży mi "Pijaństwo", również spod pióra Krasickiego. Stworzony został jako dialog dwóch postaci - człowieka oświeconego oraz sarmaty. Satyra uwypukla zgubny wpływ nadużywania alkoholizmu oraz zachęca do wstrzemięźliwości jako jedynej drogi ku zachowaniu "trzeźwego umysłu". Przedstawienie, niejako, upadku sarmaty oraz zgubnych dla niego konsekwencji pijaństwa pozwala podjąć dyskusję nad dręczącymi, nas Polaków, wadami, także obecnie.
   Ostatnim już przykładem w tym wypracowaniu pozostanie "Świat zepsuty" Ignacego Krasickiego, który zestawia ze sobą w kontraście to co "stare i dobre" z tym co "nowe i złe". Ma to wyraźnie uwypuklić błędy popełnianie przez współczesnych ludzi i skłonić nas do refleksji nad własnym postępowaniem - m.in. czy zawsze warto poświęcać tradycje w imię postępu oraz czy nie zgubimy w tym wszystkim swojej tożsamości i siebie.
   Reasumując, we wspomnianych tekstach, autor, poprzez "przejaskrawienie" omawianych problemów oraz zestawienie ich z ich antonimami ma na celu "pobudzić nas", wywołać skrajne emocje. Tym samym utworzyć otwartą dyskusję, rozmowę, która może doprowadzić do, niewątpliwie, potrzebnych zmian w nas samych.