"podkreśl środki stylistyczne w wierszu "rozmowa z panem mickiewiczem"
to wiersz
Stoi w płaszczu na pomniku pan Adam a

dookoła zima,śnieg pada. Śnieg dokoła pomnika taki biały jak gryka . Wiatr buszuje po skwerze, śnieg wciska za kołnierze. A pan tak z gołą głową w tę pogodę grudniowa... Śnieg na wietrze się kłębi, w śniegu drzewa i kamień. Przecież pan się zaziębi, panie Adamie! Gdyby to jeszcze lipiec, ale teraz- śnieg sypie, płaszcz za chwilę przemoknie, w ręce zimno okropnie, bez rękawic, bez futra zamarznie pan do jutra. Zresztą- dzisiaj Wigilia. Dwudziesty czwarty grudnia. Niech pan tylko patrzy- ulica się wyludnia. Cień z cieniem przenika, pusto koło pomnika. Pan tak zostać nie może- sam ten wieczór na dworze.Ludzie do domów spieszą, idą przez śnieżną zamieć. Prosimy pana do nas panie Adamie. Choinka już ubrana i miejsce jest dla pana- tutaj przy naszym stole. Tata świeczki zapali, wszyscy będą śpiewali- pewnie chce pan posłuchać kolęd?
Pod drzewkiem książka dla nas, przez pana napisana- prezent na święta."O, gdybym kiedy dożył te pociechy, żeby te księgi zbłądziły pod strzechy". Czy pan pamięta?
Pan tutaj razem z nami, nad książką, nad wierszami, a tam z oknem zamieć.
Tu- biała jak śnieg gryka, tam- śnieg koło pomnika... O czym pan teraz myśli, panie Adamie?